Türkiye’de sayıları 4 milyona yakın olan Suriyeli nüfusun iş gücü piyasasına katılımları ve ekonomik entegrasyon süreçleri Türkiye’de iş gücü arzını, gelir dağılımını, ülke içerisinde yaşanan ekonomik hareketliliği ve iş gücü piyasasına ilişkin dengeleri etkilemektedir. Bu doğrultuda bu çalışmada Suriyeli sığınmacıların iş gücü piyasasında görünümleri kayıt dışı istihdam, işsizlik, düzensiz göç, ücretler ve çalışma koşulları ekseninde mevcut veriler ve yapılan çalışmalar ışığında ele alınmıştır. Çalışmada Suriyeli sığınmacıların Türkiye’de iş gücü piyasasına katılım sağlamaları ile birlikte Türkiye iş gücü piyasasında yaşanan olumlu ve olumsuz değişimlerin değerlendirilmesi, Suriye göçünün Türkiye’nin iş gücü piyasasında ortaya çıkardığı sorun alanları ve bu sorun alanlarına yönelik çözüm önerilerinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada Suriyeli sığınmacıların Türkiye’de iş gücü ve istihdama erişimleri karşısında sosyal, ekonomik ve yasal engellerin varlığı tespit edilmiştir. Suriyeli sığınmacıların özellikle kayıtlı istihdama erişimlerinde karşılaştıkları bu engeller Türkiye iş gücü piyasasında düşük ücret, emek sömürüsü, güvencesiz çalışma koşulları, kayıt dışı istihdamın genişlemesi gibi birtakım sorunları beraberinde getirmekte ve Türkiye ekonomisi bakımından bu sorunların derinleşmesine sebep olmaktadır.

Energy is very important for individuals and countries as it is the basic input of production and consumption processes. Today, the energy crises faced by countries in the field of energy are increasing rapidly. The 19th-century energy crises centered on the unsustainability of the fossil fuels used to meet the global energy demand and the increasing damage to the environment. If greenhouse gas emissions from the burning of fossil fuels continue unabated, the need for a radical environmental transformation is indisputable. In addition, the threat of environmental problems such as global warming and climate change to the world ecosystem has brought about the search for different energy that can provide a sustainable environment. In addition, global energy crises make the transition to more sustainable and secure energy systems mandatory. At this point, renewable energy resources come to the fore as a solution to energy crises and environmental problems. This study examines the relationship between energy and the environment comprehensively based on a literature review on the axis of academic research, current data, and reports by focusing on the energy crises experienced in the global system on a historical axis. In this axis, the study also examines alternative energy sources that will contribute to the sustainable environment approach as a solution to the global energy crises. At this point, this study aims to provide innovative ideas for future studies in the field of energy by providing guiding implications for economic units and policymakers.

Endüstri 4.0 olarak bilinen dördüncü sanayi devrimi ve beraberinde getirdiği dijital dönüşüm tüm dünyada her geçen gün etkisini artırmaktadır. Bu eksende Endüstri 4.0 ile yaşanan dijital değişim bireylerin yaşamlarında ve çalışma hayatlarında köklü değişimleri beraberinde getirmektedir. Bireylerin yanı sıra çeşitli endüstrilerin üretim süreçlerinin iyileştirilmesinde de Endüstri 4.0 oldukça dikkat çekmektedir. Diğer taraftan 18. yüzyılda Sanayi Devrimi ile başlayan olumsuz çevresel etkilerin yanı sıra sürekli artan tüketim talebini karşılamak için kullanılan ve tükenmekte olan doğal kaynaklar ülkeleri harekete geçirmektedir. Avrupa Birliği ülkelerinde de Endüstri 4.0 ile ilişkili teknolojilerin benimsenmesini teşvik etmek amacıyla politikalar uygulandığı bilinmektedir. Bu anlamda Endüstri 4.0'ın sürdürülebilir ekonomik büyüme, kalkınma ve çevreye katkı sağlayabileceği fikri gündeme gelmektedir. Bu çalışma Avrupa Birliği’ne üye 27 ülkede Endüstri 4.0 ve çevresel sürdürülebilirlik arasındaki kısa ve uzun dönemli ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçtan yola çıkarak çalışmada, 1996-2020 dönemi için panel ARDL/PMG analiz yöntemi kullanılarak çevreyi temsilen ekolojik ayak izi, Endüstri 4.0’ı temsilen ise teknoloji patenti değişkenleri kullanılmıştır. Ayrıca ekonomik büyüme ve enerji tüketimi değişkenleri kontrol değişken olarak kullanılmıştır. Bulgular, Avrupa Birliği ülkelerinde uzun dönemde patent sayısındaki artışın ekolojik ayak izini azalttığını ortaya koymaktadır. Diğer taraftan çalışmada, Avrupa Birliği ülkelerinde ekonomik büyüme ve enerji tüketiminin ekolojik ayak izini artırdığı tespit edilmiştir. Çalışma bulguları, Avrupa Birliği ülkelerinde Endüstri 4.0 teknolojilerinin sürdürülebilir çevre üzerinde önemli etkisinin bulunduğunu ortaya koymaktadır.

Amaç: Bu araştırmanın amacı, 2000-2019 dönemi için G-7 ülkelerinde (Almanya, ABD, Birleşik Krallık, İtalya, Fransa, Japonya ve Kanada) dış göç, karbon emisyonu ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi Dumitrescu-Hurlin panel nedensellik analizi ile incelemektir. Tasarım/Yöntem: Çalışmanın yönteminde, Dumitrescu ve Hurlin (2012) tarafından geliştirilen panel nedensellik testi kullanılmıştır. Bulgular: Analizler sonucunda G-7 ülkelerinde dış göçten karbon emisyonuna, ekonomik büyümeden karbon emisyonuna ve ekonomik büyümeden dış göçe doğru tek yönlü bir nedensellik tespit edilmiştir. Sınırlılıklar: Örneklemin yalnızca G-7 ülkelerinden oluşması ve dış göç, karbon emisyonu ve ekonomik büyüme olmak üzere üç değişken kullanılması araştırmanın sınırlılıklarını oluşturmaktadır. Özgünlük/Değer: Literatürde dış göç, karbon emisyonu ve ekonomik büyüme ilişkisinin çok az sayıda araştırmaya konu olması bu araştırmanın ortaya çıkmasında ilham kaynağı olmuştur. Araştırmanın G-7 ülkelerinde dış göç, karbon emisyonu ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi doğrudan ele alması araştırmanın özgün değerini oluşturmaktadır. Bu noktada araştırmanın literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.

Tarih boyunca devlet ve toplumları etkilemiş olan göç olgusu, özellikle son otuz yıldır devletlerarası ekonomik ve politik ilişkileri şekillendiren, güçlerini sorgulatan bir etki meydana getirmiştir. Avrupa coğrafyası da geçmişten günümüze pek çok göç hareketleri ile karşı karşıya kalmıştır. Avrupa kıtası, Birinci Dünya Savaşı’na kadar olan dönemde göç veren bir bölge iken, savaş sonrası dönemden günümüze kadar geçen süreçte göç alan bir bölge konumuna dönüşmüştür. 2000’li yıllar ile uluslararası göçe sebep olan itici faktörler olarak bölgesel ve küresel düzeyde yaşanan ekonomik ve politik eksenli gelişmeler Avrupa’ya yönelen göç hareketliliğini de aynı minvalde artırmıştır. Dolayısıyla uluslararası politik ve ekonomik gelişmeler ekseninde Avrupa, göç hareketleri bakımından incelenmesi gereken önemli bir bölgedir. Bu makalede 2010 yılında Arap Baharı süreci ile birlikte Avrupa Birliği’ne (AB) yönelen göç hareketleri ekonomi-politik düzlemde ele alınmıştır. Makalenin temel amacı, Avrupa’ya yönelen göç hareketlerinin, AB üzerindeki politik ve ekonomik yarattığı etkilerini eleştirel bir bakış açısıyla sorgulamaktır. Bu amaçtan yola çıkarak makalede AB göç hareketleri, karşılaştırmalı tarihsel ve nitel araştırma yöntemleri birlikte kullanılarak incelenmiştir. Bu incelemeler gerçekleştirilirken güncel demografik ve ekonomik verilerden ve uluslararası politik gelişmeler üzerine yazılmış kaynaklardan faydalanılmıştır. Makalede iki argüman öne sürülmektedir. Bunlardan ilki, özellikle Arap Baharı sonrasında Avrupa’ya göç akınının AB ve üyeleri açısından politik ve ekonomik etkilerinin birbirinden ayrı incelenemeyeceğidir. İkinci argüman ise Avrupa’ya göç baskısının artmasıyla AB’ye üye ülkelerin kendi ulusal çıkarlarını ön planda tutan göç politikalarına yönelmelerinin Birlik düzeyinde ortak bir göç politikasının geliştirilmesini ve uygulanabilmesini zorlaştırdığıdır.

Bir ülke ekonomisinde dış ticaretin kaynak dağılımında etkinliğin sağlanması, iş bölümü, uzmanlaşma, doğrudan yabancı yatırımları çekmek, döviz girdisi sağlamak, iç ve dış pazarda rekabeti sağlamak gibi önemli kazanımları bulunmaktadır. Ayrıca ithalat ve ihracat rakamları önemli ölçüde ülkelerin ekonomi politikalarına yön verebilir hale gelmiştir. Bu noktada dış ticaretin büyüme ve kalkınmanın sağlanabilmesi için kritik öneme sahip olduğunun farkında olan ülkeler uluslararası ticarete daha fazla önem vermektedir. Bağımsızlık sonrası merkezi planlamadan serbest piyasa ekonomisine geçiş yapan Türk Cumhuriyetleri sonraki yıllarda bölgeselleşme hareketleri kapsamında ihracata dayalı büyüme modelini benimsemişlerdir. Buradan hareketle çalışmada, Türk Devletleri Teşkilatı üyesi Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Türkiye ve teşkilata gözlemci ülke statüsünde dahil olan Macaristan olmak üzere beş ülkede dış ticaretin ekonomik büyüme üzerindeki etkisinin panel Otoregresif Dağıtılmış Gecikme (ARDL) yöntemi kullanılarak analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Türk Devletleri Teşkilatı üyesi olan Özbekistan’ın analize dahil edilmemesinde ise verilere ulaşmada yaşanan sorun etkili olmuştur. 1992-2022 döneminin ele alındığı çalışmada, ihracat, ithalat ve ekonomik büyüme değişkenleri kullanılmıştır. Panel ARDL analizi bulgularına göre, Türk Devletleri Teşkilatı bünyesinde yer alan beş ülkede uzun vadede ihracat ve ithalat ekonomik büyümeyi artırırken, kısa vadede yalnızca ithalat ekonomik büyümeyi artırmaktadır. Ele alınan ülkelerde ekonomik büyümenin gerçekleşebilmesi için dış ticaretin önemli etkisinin olduğu görülmektedir.