This study aimed to assess the reliability and validity of the Turkish version of the Quiet Quitting Scale (QQS) among healthcare workers. After completing the language validation, the psychometric properties of the QQS were tested on a sample of 542 healthcare workers from two hospitals in Turkey. Convergent validity was examined using the Burnout Measure-Short Version (BMS). The reliability of the scale was evaluated through internal consistency, test-retest reliability, and split-half reliability. Factor analysis confirmed the one-dimensional structure of the QQS with its seven items. The Cronbach’s alpha coefficient was 0.81, the intraclass correlation coefficient for the total score was 0.91, and the Spearman-Brown coefficient for split-half reliability was 0.80. Additionally, the test-retest reliability was found to be high. A correlation coefficient of 0.79 between the QQS and BMS confirmed the scale’s convergent validity. These results suggest that the Turkish version of the QQS is a valid and reliable tool for measuring quiet quitting behavior in healthcare workers. Further research with different sample groups is recommended.

İnsanın varlığını sürdürebilmesi için en temel öğelerden biri şüphesiz sağlıktır. Sağlık ve teknoloji alanında yaşanan gelişmeler toplumun yaşam kalitesini giderek artırarak yaşlı nüfusun artmasına olanak sağlamaktadır. Bu durum sağlık harcamalarına ayrılan kaynakları hızla yükseltmekte böylece sağlık sigortalarının yükü de artmaktadır. Var olan sigortalar bu yeni duruma ayak uydurmakta zorlanmakta ve bu zorluk reform çalışmalarını zorunlu kılmaktadır. Bu çalışma kapsamında sağlığın içeriği, sağlıkta reformun gerekçeleri, sağlıkta ciddi bir dönüşümün yaşandığı son 20 yılda sağlık hizmetlerinin sunumu, finansmanı ve örgütlenmesi hakkında izlenen politikalar, yapılan düzenlemeler ve yeniliklerden bahsedilmiştir. Ayrıca sağlıkta dönüşüm programı kapsamında yapılan çalışmalar, programın amaçları, bileşenleri, yıllar içinde yapılan düzenlemeler ele alınarak süreç çok boyutlu bir şekilde analiz edilmeye çalışılmıştır.

Objective. This study aimed to investigate the effect of nurses' empowerment perceptions on job safety behaviours.Methods. A survey of 377 nurses working in five hospitals in Turkey was conducted using the conditions of work effectiveness questionnaire, psychological empowerment instrument, universal precautions compliance scale and occupational health and safety obligations compliance scale. Relations between variables were tested using Pearson's correlation and path analysis.Results. There was a moderate and statistically significant relationship between psychological and structural empowerment and complying with universal safety measures and meeting occupational health and safety obligations. Also, an increase of 1 unit on the level of psychological empowerment was found to correspond to an increase of 0.37 units on the level of universal precautions compliance and to an increase of 0.46 units on the level of occupational health and safety obligations compliance. As such, an increase of 1 unit in structural empowerment corresponds to an increase of 0.53 units on the level of universal precautions compliance and to an increase of 0.36 units (total effect) on the level of occupational health and safety obligations compliance.Conclusions. The findings reveal that empowerment is a valuable tool for nurses' positive job safety behaviours.

This study compared the stress, anxiety and depression levels in employees working in the health, education and security sectors. The study also investigated the effect of psychological resilience on stress, anxiety, and depression levels and whether the stress, anxiety, depression and psychological resilience levels of employees differ according to occupational and demographic variables. In this cross‐sectional study, 1222 employees participated, comprising 50.8% from the health sector, 37.7% from education, and 11.5% from security. Data were collected using the Stress, Anxiety, and Depression Scale‐21 and the Brief Resilience Scale. The study revealed varying rates of severe stress (49.1%), anxiety (74.0%), and depression (53.2%) among participants. Health employees experienced higher stress (52.1%), anxiety (77.0%), and depression (58%) rates compared to those in education (46.4%, 72.4%, and 48.4%) and security sectors (44.3%, 66.4%, and 48.5%). Health employees exhibited higher stress, anxiety, and depression levels, signifying a significant difference. Furthermore, the research identified psychological resilience as a crucial predictor of stress, anxiety, and depression. Additionally, these mental health issues were more prevalent among younger individuals with less work experience, females, private sector employees, singles, and those without children. The findings of the study showed that the level of stress, anxiety and depression was high in employees working in all three sectors (health, education and security), but mental problems were more common in health employees. The fact that psychological resilience is a significant predictor of stress, anxiety and depression levels indicates that this factor should be taken into account.

Bu çalışmanın amacı hastane iş güvenliği uygulamalarının sağlık çalışanlarının iş güvenliği performansına etkisini araştırmaktır. Çalışmada ayrıca iş güvenliği performansının çalışanların mesleki ve demografik değişkenlere göre fark gösterip göstermediği de araştırılmıştır. Veri toplama aracı olarak “yönetim taahhüdü”, “güvenlik eğitimi”, “güvenlik iletişimi ve geri bildirim”, “güvenlik kuralları ve prosedürleri” ve “güvenlik tanıtım politikaları” olmak üzere beş boyuttan İş Güvenliği Uygulamaları Ölçeği ve İş Güvenliği Performans Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma 232 sağlık çalışanı üzerinde yapılmıştır. Araştırma sonucunda iş güvenliği uygulamaları boyutlarının tümü ile iş güvenliği performansı arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif bir ilişkinin olduğu ve iş güvenliği uygulamalarının iş güvenliği performansındaki değişimin %66’ünü açıkladığı görülmüştür. Ayrıca, iş güvenliği performansının yaşça büyük, meslekte çalışma süresi daha fazla ve gündüz görev yapan sağlık çalışanlarının iş güvenliği performanslarının daha yüksek olduğu görülmüştür.