The aim of the present study was to develop a valid and reliable Videogame Addiction Scale for Children (VASC). The data were derived from 780 children who completed the Videogame Addiction Scale (405 girls and 375 boys; 48.1% ranging in age from 9 to 12 years). The sample was randomly split into two different sub-samples (sample 1, n = 400; sample 2, n = 380). Sample 1 was used to perform exploratory factor analysis (EFA) to define the factorial structure of VASC. As a result of EFA, a four-factor structure comprising 21 items was obtained and explained 55% of the total variance (the four factors being “self-control,” “reward/reinforcement,” “problems,” and “involvement”). The internal consistency reliability of VASC has found 0.89. Confirmatory factor analysis (CFA) was performed to confirm the factorial structure obtained by EFA in the remaining half of sample (n = 390). The obtained fit indices from the CFA confirmed the structure of the EFA. The 21-item VASC has good psychometric properties that can be used among Turkish schoolchildren populations.

Bu çalışmanın amacı, öğretmen algılarına göre eğitim yöneticilerinin 21. yy. becerilerine ne derece sahip olduklarını ortaya koymaya yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. 21. yy becerileri alan yazında var olan sınıflamaya dayalı olarak belirlenmiştir. Taslak ölçeğin kapsam geçerliliğine uygun olup olmadığını tespit etmek için 6 uzmandan görüş alınmıştır. Araştırmaya Milli Eğitim Bakanlığında çalışan toplam 361 öğretmen katılmıştır. Toplanan verilerin alan yazına dayalı olarak belirlenen faktör yapısını doğrulayıp doğrulamadığını incelemek amacıyla Doğrulayıcı Faktör Analizi kullanılmıştır. Yapılan analizlerin sonucunda eğitim yöneticilerinin 21. yy. becerilerine ne derece sahip olduklarını ortaya koyan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirilmiştir.

Çevre eğitimi, çevresini koruma konusunda olumlu tutumlara ve çevre bilincine sahip bireyler yetiştirmeyi amaçlamaktadır. Küçük yaşlardan itibaren verilmeye başlanan planlı bir çevre eğitimi sayesinde çevre konusunda olumlu tutumlara sahip bireyler yetiştirilebilir. Eğitim süreci içerisinde öğrencilerin çevreye yönelik tutumları ölçülerek mevcut durum belirlenmelidir. Bu sayede hangi konularda düzenleme yapılması gerektiği planlanabilir. Bu nedenle bu çalışmada, ortaokul öğrencilerinin çevre sorunlarına yönelik tutumlarını belirlemek üzere bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. Ölçeğin geliştirilmesinde sistematik bir işlem süreci uygulanmıştır. Geliştirilen ölçek toplam 567 kişiye uygulanmıştır. Katılımcılar random yöntemle iki alt gruba ayrılmıştır (n1=303, n2=264). Birinci grubun verileriyle açımlayıcı faktör analizi, ikinci grubun verileriyle doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda, ölçeğin 22 madde ve dört faktörden oluştuğu tespit edilmiştir. Elde edilen yapının geçerliği, doğrulayıcı faktör analizi ile doğrulanmıştır. Ölçeğin tamamına ait Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı .88 olarak belirlenmiştir. Alt faktörlerin güvenirlik katsayıları .70 ile .84 arasında değişmektedir. Elde edilen bulgular, ölçeğin çevre sorunlarına yönelik tutumları ölçmek için geçerli ve güvenilir olduğunu göstermiştir.

Üzerinde yaşadığımız topraklar coğrafi konumundan dolayı yüzyıllar boyunca göç hareketine maruz kalmış, göç almış, göç vermiş ya da transit geçiş yolları üzerinde bulunmasından dolayı geçiş güzergâhı olarak kullanılmıştır. 2011 yılından beri Suriye’de yaşanan iç savaş bu konumunun özelliklerini ve önemini yeniden gözler önüne sermiştir. Türkiye Suriye’den gelen kitlesel bir göç dalgasına maruz kalmıştır. Göç sonucunda topluma yeni bir grup olarak dâhil olan Suriyeliler yerel halkın dinamiklerini etkilemeye başlamışlardır. Bu yeni grubun yerel halk tarafından kabulü; halkın ve kendilerinin tutumu ile uygulanan politikalara bağlı bir şekilde şekillenmeye devam etmektedir. Tutumu etkileyen faktörler değiştikçe yerel halkın Suriyelilere karşı tutumu da değişmektedir. Bu noktadan hareketle çalışmada; yerel halkın Suriyelilere yönelik tutumları ve bu tutumları ile ilişkili demografik değişkenlerin tutum üzerindeki etkisi incelenmiştir. Suriyelilere yönelik tutumları şekillendiren faktörlerin incelenmesi geliştirilecek ulusal veya yerel düzeyli politikaların şekillenmesinde rol oynayacağı düşünülmektedir. 633 kişi ile yürütülen çalışmada anket formu ve Yerel Halkın Suriyelilere Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi aşamasında SPSS paket program kullanılmıştır. Bağımlı değişken tutumun bağımsız değişkenler “cinsiyet, yaş, medeni durum, gelir düzeyi, eğitim seviyesi ve çocuk sayısına göre farklılaşıp farklılaşmadığını test etmek için t testi ve varyans analizi (Anova) yapılmış, ardından gruplar arası farklılığı ortaya koymak için post hoc testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular yerel halkın Suriyelilere karşı tutumunun cinsiyet, yaş, gelir düzeyi, eğitim seviyesi ve çocuk sayısına göre anlamlı farklılık oluşturduğu; medeni duruma göre ise anlamlı farklılık oluşturmadığı yönündedir. Yerel halkın Suriyelilerle ilgili tutumunu olumluya çevirecek faaliyetlerin belirlenmesinde çalışmadan elde edilen bulguların katkı sağlaması beklenmektedir. Araştırmanın sonucu olarak ortaya çıkan gruplar arası farklılıkların nedenlerinin araştırılması önerilmektedir.

Bu araştırmanın amacı, üstün yetenekli öğrencilerin sosyal duygusal gelişimlerine yönelik geliştirilen psiko-eğitim programının sosyal duygusal becerilere, yalnızlığa ve arkadaşlık niteliklerine etkisini incelemektir. 2 deney ve 2 kontrol grubu olmak üzere 32 (3. ve 4. sınıf düzeyi) üstün yetenekli öğrenciyle çalışma grubu oluşturulmuştur. Araştırmada veriler, Sosyal Duygusal Beceri Algısı Ölçeği, Arkadaşlık Niteliği Ölçeği ve Çocuklar İçin Yalnızlık Ölçeği ile elde edilmiştir. Araştırma kapsamında deney gruplarına 8 oturumluk psiko-eğitim programı uygulanmış, kontrol gruplarına ise herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Araştırma deseni, deney ve kontrol gruplu (öntest, ara ölçüm 1, ara ölçüm 2, ara ölçüm 3, sontest, izleme testi) yarı deneysel bir modeldir. Verilerin analizi için “Mann Whitney U”, “Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi” ve “Linear Mixed Effects Model” kullanılmış ve sonuçlar SPSS 21 programında analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, uygulanan psiko-eğitim programının deney grubundaki öğrencilerin sosyal duygusal beceri algılarında ve arkadaşlık niteliklerinde artış sağladığı; ancak yalnızlık düzeyinde farklılaşma sağlamadığını ortaya koymuştur. Araştırmadan elde edilen tüm bulgular literatürde bulunan ilgili araştırmalarla tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur. The objective of this study is to analyse the effects of the psycho-education program developed for the social-emotional development of gifted students on social emotional skills, loneliness and friendship qualities. The study group consisted of 32 (3rd and 4thgrade levels) gifted students; 2 experimental (16 gifted students) and 2 control (16 gifted students) groups. The data of the research were; “Social-Emotional Ability Perception Scale”, “Friendship Quality Scale” and “Loneliness Scale for Children” were collected by applying. Within the scope of the study, 8 sessions of the psycho-education program were applied to the experimental groups and no study was conducted on the control groups. The research design is a quasi-experimental model with experimental and control groups (pre-test, intermediate measurement 1, intermediate measurement 2, and intermediate measurement 3, post-test, follow-up test-1). With “Mann Whitney U”, “Wilcoxon Signed Sequences Test” and “Linear Mixed Effects Model” were used for the data analysis and the results were analysed in SPSS 21 program. The findings of the study showed that the psycho-education program applied increased the students' perceptions of social-emotional skills and friendship qualities, but did not provide differentiation in loneliness level. All the findings obtained from the research were discussed with relevant researches in the literature and recommendations were made to the application and researchers.