Background and Aims: Our understanding of the clinical outcomes of double balloon enteroscopy in individuals with Peutz-Jeghers syndrome is limited. The purpose of this study is to assess double balloon enteroscopy’s effectiveness and safety in managing small intestinal polyps in Peutz-Jeghers syndrome patients. Materials and Methods: Data from 16 Peutz-Jeghers syndrome patients who underwent double balloon enteroscopy at our center between January 2007 and March 2020 have been collected. The study included patients with polyps larger than 1 cm in diameter. Results: Sixteen patients with Peutz-Jeghers syndrome underwent a total of 79 double balloon enteroscopy procedures, and a total of 469 polyps larger than 1 cm were found in 76 oral/anal double balloon enteroscopies. Over 80 polyps seen in the small intestinal segments were removed using endoscopic polypectomy during intraoperative double balloon enteroscopy. Four patients underwent intraoperative enteroscopy in addition to double balloon enteroscopy and over 200 polyps were removed via endoscopic polypectomy. A total of 19 complications which was related with procedures and anesthesia occurred either during or after the 79 double balloon enteroscopy procedures. All procedure related complications were treated with minimally invasive methods. After double balloon enteroscopy, two patients underwent surgery (one with invagination, the other with adhesion ileus). Conclusion: Double balloon enteroscopy can be considered a reliable and effective method in the diagnosis and long-term follow-up of patients with Peutz-Jeghers syndrome.

Asit ; peritoniyal kavitedeki aşırı sivi birikimi olarak tanımlanmaktadır. Asitin en önemli sebebi siroz ve ilişkili portal hipertansiyondur. Bununlu birlikte; asit etiyolojisi portal hipertansif, non portal hipertansif ve mikst asit olarak 3 gruba ayrılabilmektedir. Asit tedavisi ise altta yatan nedene göre değişkenlik göstermektedir. Asit ayırıcı tanısında iyi alınmış öykü ve fizik muayene ile birlikte serum asit albümin farkı ve asit sıvısındaki total protein konsantrasyonuna göre ayırıcı tanı yapılabilmektedir. Siroz hastalığında meydana gelen asitin tedavisinde ise diyet ile sodyum kısıtlaması, diüretik tedavi, Portosistemik şant, düşük akışlı asit pompası ve karaciğer nakli önemli yer tutmaktadır.

Giriş ve Amaç: Obezite dünya çapında giderek yaygınlaşmaktadır. Son yıllarda obezite tedavisinde pek çok gelişme yaşansa da endoskopik tedavi yöntemleri, davranışsal tedavilere göre yan etkilerinin düşük olması ve başarı oranının daha yüksek olması nedeniyle önemli bir yere sahiptir. İntragastrik Botulinum toksin enjeksiyonu ile ilgili yapılan çalışmalarda kafa karıştırıcı sonuçlar olmasına rağmen bunun sebebi hala açıklığa kavuşturulamamıştır. Bu çalışmadaki amacımız Helicobacter pylori enfeksiyonunun intragastrik Botulinum toksin enjeksiyon tedavisi başarısı üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: On sekiz ile 65 yaşları arasında, vücut kitle indeksi 25 kg/m2'nin üzerinde ve en az bir obezite ile ilişkili komplikasyonu olan veya komplikasyon olmadan vücut kitle indeksi 30 kg/m2'den fazla olan 80 hasta çalışmaya dahil edildi. Helicobacter pylori değerlendirmesi için intragastrik Botulinum toksini uygulaması esnasında mide antrumundan biyopsiler alındı ve hastalar Helicobacter pylori pozitifliği veya negatifliğine göre iki gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmamızda her iki grupta da başlangıç kilolarına göre istatistiksel olarak anlamlı azalma görüldü (p < 0.001). Ancak mide mukozasında Helicobacter pylori varlığı veya yoğunluğunun kilo kaybı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi yoktu. Sonuç: İntragastrik Botulinum toksini uygulamasında çelişkili sonuçlara neden olabilecek durumlardan biri olan Helicobacter pylori enfeksiyonunun kilo kaybına etkisinin olmadığı gösterilmiştir.

Background and Aims: Dominant biliary strictures are a clinically important complication in primary sclerosing cholangitis that often require endoscopic therapy. Although balloon dilation with or without short-term stenting is recommended, long-term real-world outcome data remain limited. Materials and Methods: We retrospectively evaluated consecutive primary sclerosing cholangitis patients who underwent endoscopic retrograde cholangiopancreatography for dominant strictures between 2011 and 2023 at a tertiary referral center. All procedures were performed by a single experienced endoscopist. Interventions included endoscopic balloon or bougie dilation with subsequent short-term biliary drainage. The primary endpoint was recurrence-free survival at 24 months; secondary endpoints included clinical and biochemical response, disease progression, and safety outcomes. Results: Total of 35 patients (mean age 42.0 ± 13.5 years; 68.6% male) underwent 138 endoscopic procedures, with a median of three interventions per patient. Dilation was performed in 94.3% of cases, and all patients received short-term stenting or nasobiliary drainage (median duration 15 days). At three months, 78.8% of patients were asymptomatic and 80.0% achieved a ≥ 20% reduction in alkaline phosphatase. The 24-month recurrence-free survival rate was 45.4%. The overall complication rate was 8.0% (including cholangitis, pancreatitis, and stent migration), with no procedure-related mortality. Conclusion: Endoscopic management -particularly balloon dilation with short-term drainage- appears to be a safe and effective strategy for dominant strictures in primary sclerosing cholangitis, offering substantial short-term clinical and biochemical improvement with an acceptable safety profile. Nevertheless, the high recurrence rate highlights the chronic relapsing nature of the disease and emphasizes the need for structured long-term surveillance.