Amaç: Bu çalışmada adli psikiyatri polikliniğimize yönlendirilen olguların sosyodemografik özellikleri ile yaş ve eğitim durumları gibi özellikleri ön plana çıkarılarak, işledikleri suç kapsamları, madde kullanım durumları ve klinik özellikleri ile psikiyatrik olarak en sık konulan tanılar belirlenmeye çalışılacaktır. Yöntem: Çalışmaya Eğitim ve Araştırma Hastanesi psikiyatri polikliniğine 01.01.2018 -15.12.2018 tarihleri arasında adli makamlarca rapor düzenlenmesi ve ayaktan başvuru ile yönlendirilen 191 olgu çalışmaya dahil edilmiştir. Bu vakalar yaş, cinsiyet, eğitim durumları gibi sosyodemografik özellikleri ile klinik tanıları ve madde kullanım durumları geriye dönük olarak taranmıştır. Bulgular: Adli olguların 36’sı kadın (%18,8), 155’i (%81,2) erkek olurken, grubun yaş ortalaması 44,52±16,522 (18-92) yıl olarak saptanmıştır. Eğitim düzeyi 104 (%54,45) ilkokul, 72 (%42,93) orta öğretim, 15 (%2,62) yüksekokul olarak tespit edilmiştir. Vakaların 137’sinin geçmişte psikiyatrik öyküsü bulunurken, bunların 100’üne tanı konmuştur. Uluslararası sınıflandırma (ICID-10) kapsamında değerlendirilen tanı dağılımlarında ilk sırayı 41 (%34,45) kişi ile duygudurum bozuklukları alırken, ikinci sırada 37 (%31,09) kişi ile şizofreni ve sanrılı bozukluklar yer almaktadır. Adalet bakanlığı tarafından, en çok Türk Ceza Kanunu (TCK) 432. maddesi kapsamında değerlendirme istenirken, işlenen suçlar ağırlıklı olarak fiziksel saldırı bazlıdır. Sonuç: Bu çalışma suç ve ceza ikilisinin, sebep ve sonuç durumları açısından bir çıkarım yapmayı hedeflemiştir. Şiddet içerikli suçların ağırlıklı olduğu durumlarda yoğun olarak pskiyatrik rahatsızlıkların eşlik ettiği, ceza sorumluluğu kapsamında çok azının ceza sorumluluğunun olmadığı, psikiyatri tanı geçmişi olan vakalarda saldırı tipi fiziksel suç işleme oranın daha fazla olduğu ve yoğun olarak sosyal şifa hali ile vakaların takip edildiği sonucuna varılmıştır.

The aim of the study was to investigatie apathy and cognitive functions in Parkinson’s disease patients who underwent deep brain stimulation surgery on bilateral subthalamic nuclei. This study included 18 patients with Parkinson’s disease who were accommodated in the Parkinson’s and Movement Disorders Center of Adana City Training and Research Hospital for treatment in 2022. Patients were evaluated by psychiatry, neurology and neurosurgery specialists with a multidisciplinary approach and found to be surgically appropriate. Standardized Mini-Mental Test and Montreal Cognitive Assessment Scale, Apathy Evaluation Scale, and Hamilton Anxiety and Depression Scale were administered to each patient before the operation and at 6 months after effective stimulation parameters were reached. The mean apathy score at the preoperative zeroth month was 47.77 ± 15.83 in patients having deep brain stimulation surgery and 30.83 ± 13.59 in the postoperative sixth month. Statistically that reduction was significant (P = .003) and showed clinical development. The average Hamilton Anxiety Scale scores at the preoperative zeroth month was 11.50 ± 5.14 and 10.22 ± 5.57 at the postoperative sixth month, with no clinical significance (P = .280). The determined value for the Unified Parkinson's Disease Rating Scale, on treatment, was 22.55 ± 7.53 in the preoperative zeroth month and 14.50 ± 6.99 in the postoperative sixth month, with statistical significance (P < .001). The Unified Parkinson's Disease Rating Scale, off treatment, score was revealed to be significant in the preoperative zeroth month (37.44 ± 9.85) in comparison to that of the postoperative sixth month (23.44 ± 7.86; P < .001). This study showed that bilateral subthalamic stimulation improves nonmotor and motor symptoms in patients having Parkinson’s disease. The mechanism is complex, and we believe that future studies focusing on pharmacological and nonpharmacological treatments involving more patient groups will be useful for clinicians.

A document by Selim Polat. Click on the document to view its contents.

Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre alınan tüm önlemlere rağmen dünya çapında yılda 800 bin kişi intihar nedeniyle yaşamını yitirmektedir. Psikiyatrik bozuklukların yanında yaşam sürecinde karşılaşılan zorlantılara tepki olarak biyolojik, psikolojik ve çevresel faktörler zemininde kişiler intihar davranışı sergileyebilmektedir. İntihar girişimi olan veya intihar eden bu bireylerin yaklaşık %95’inde ruhsal bozukluk tanısının mevcut olması, intiharın önlenebilir ölüm nedenleri arasında yer aldığı gerçeğini gözler önüne sermektedir. İntiharın neden olduğu her ölümün, ardında kalan toplumlarda ekonomik ve sosyal maliyetleri bulunmaktadır.