This study aimed to determine the impact of economic policy uncertainty and geopolitical risk on environmental quality in 17 selected countries. In addition, it also aimed to test the environmental Kuznets curve hypothesis (EKC) within the scope of the determined variables and model. In this context, analyses were carried out with annual data for the period 1997–2022, based on the country group for which the economic policy uncertainty index was calculated, subject to data limitations. In this study, a Quantile Regression of Panel Data (QRPD) analysis, OLS (Ordinary Least Squares), and a panel causality test were used. As a result of the estimation with the Quantile Regression of Panel Data (QRPD), it was found that the increase in economic policy uncertainty had a positive effect on environmental quality in most of the quantiles, while geopolitical risk had significant and negative effects on environmental quality in the medium and high quantiles. The validity of the EKC hypothesis was also proved in the analysis. According to the results of the panel causality test, there was a bidirectional causality relationship between environmental quality and all the independent variables, except the square of economic growth. In order to make a comparison with the new-generation estimation method, QRPD, it was observed that the estimation results with the classical regression method, OLS, were similar. In light of these findings, it is recommended that policy makers pursue strategies that balance economic growth and environmental quality, reduce the environmental impacts of geopolitical risks, and favor a renewable energy transition. Moreover, long-term and stable environmental policies have a crucial role in the success of these strategies.

Küreselleşmenin sonuçlarından biri, finansal olarak ülkeler arasındaki ilişkilerin genişlemesi ve işlem hacminin artmasıdır. Global finansal rekabete ayak uydurmak isteyen ülkeler, mali konularla ilgili yenilikleri takip etmeli ve bu yenilikleri ekonomilerine adapte etmelidirler. Dayanıklı finansal sistemlerin varlığı bu sistemleri yeterli düzeyde tanıma ve anlama sürecinin iyi işlemesine bağlıdır. Finansal konular yalnızca politika yapıcıları ya da ekonomistlerin değil hanehalklarının da duyarlı olması gereken bir alandır. Sürdürülebilir iktisadi büyüme yakalayan ülkelerin önemli özelliklerinden biri yurtiçi tasarruf oranlarının yüksek olmasıdır. Tasarrufun parayı tanıma ve yönetme becerileriyle ilişkili olduğu bilinmektedir. Tasarrufların arttırılmasının finansal okuryazarlıkla ilgili olduğu görülmektedir. Hanehalkı kaynaklı tasarrufların arttırılması Türkiye’de tasarruf bilinci ve tasarruf yöntemlerini gündeme getirmektedir. Bu noktadan hareketle, çalışmada Türkiye’de tasarruf ve finansal okuryazarlık düzeyini ölçmek amaçlanmıştır. Araştırmada Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi öğrencilerine online anket metoduyla sorular yöneltilmiştir. Böylelikle Türkiye’de tasarruf eğilimi, finansal okuryazarlık düzeyi, finansal okuryazarlık bilincinin tasarruf davranışı üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Sonuçlar katılımcıların %68,5’inin tasarruf yaptığını göstermektedir. Öte yandan katılımcıların %59,6’si finansal okuryazarlık kavramını bilmediğini ifade etmiştir. Türkiye’de finansal okuryazarlık kavramının bilinmediği ancak temel düzeyde finansal konularda bilgi sahibi olunduğu söylenebilir.

İşsizlik, Türkiye’de ekonomi gündeminde sürekli tartışılan önemli bir sorun olarak görülmektedir. Son dönemde yeniden çift haneli rakamlara ulaşan işsizliğin yapısı üzerine bir merak söz konusudur. Bu çalışmada, Türkiye’de işsizliğin histeri etkisiyle mi yoksa doğal oran hipotezi ile mi açıklanabilir olduğu araştırılmıştır. 1982-2017 döneminde ele alınan seri için geleneksel doğrusal birim kök testleri ve yapısal kırılmalı birim kök testleri uygulanmıştır. Ayrıca serinin doğrusal olmama ihtimali göz önünde bulundurularak, doğrusal olmayan birim kök testlerine de yer verilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, geleneksel birim kök testlerinden ADF, PP ve KPSS testleri ile ZA ve Lee-Strazicich (2003) yapısal kırılmalı birim kök testleri durağanlığın varlığını ortaya koymuştur. Yani adı geçen testlere göre, Türkiye’de işsizlik için doğal oran hipotezi geçerlidir. Doğrusal olmayan birim kök testlerinden biri olan Kapetanios vd. (2003) testi ise işsizlikte histeri etkisinin olduğunu göstermiştir.

Bu çalışmanın amacı finansal gelişme ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi N11 (Next Eleven) ülkeleri için analiz etmektir. Çalışmanın analizi 1980-2016 dönemi için panel veri tekniğiyle gerçekleştirilmiştir. Analiz kapsamında ilk olarak yatay kesit bağımlılığı testleri yapılmış, ardından serilerin durağanlığı Pesaran (2007) tarafından geliştirilen CADF birim kök testiyle incelenmiştir. Uygulanan homojenlik testinin ardından, son olarak Dumitrescu ve Hurlin (2012) tarafından geliştirilen nedensellik testi ile değişkenler arasındaki nedensellik ilişkisi araştırılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, finansal gelişme ve ekonomik büyüme arasında tek yönlü bir nedensellik ilişkisi bulunmuştur. Nedenselliğin yönünün ise ekonomik büyümeden finansal gelişmeye doğru olduğu tespit edilmiştir. Diğer bir ifadeyle, talep takipli bir ilişki söz konusudur. Bu sonuçlar, finansal sektördeki gelişmenin ekonomik büyümeyi değil, ekonomik büyümenin finansal sektörü geliştirdiğini göstermektedir.

A way to achieve sustainable economic growth in developing countries is to increase investments with domestic savings. However, not every country has an equal opportunity in terms of domestic savings. The desired level of investment expenditures cannot be reached in countries with a savings gap. In this case, foreign direct investment (FDI) becomes more valuable in meeting countries’ investment needs. Nevertheless, companies may not behave very bravely in their investment actions in other countries. There is a considerable risk and uncertainty avoidance in the nature of investment because uncertainty and risk are accepted as harbingers of instability for a country. Since the main goal of companies is to make a profit, they may start thinking that they will not have the opportunity to make a profit in an unstable economy. Hence, the risk perception in the investment environment must be low for developing countries to become attractive for FDI inflows. Geopolitical risks, as well as economic, political, and strategic risks that countries will be exposed to, are important indicators considered in FDI inflows. Literature research shows that investors are aggressive in investing with a profit appetite and, with exceptions, are sensitive to geopolitical risks. In other words, FDI decreases in countries where geopolitical risks tend to increase. The present study tested the validity of this assumption in the literature for Türkiye. The impact of geopolitical risks on FDI was analyzed with the ARDL Boundary Test Approach for the period 1985-2020. FDI inflows were used as the dependent variable, and the Geopolitical Risk (GPR) Index, a measure of geopolitical risk, was used as the independent variable. Moreover, growth, globalization, and inflation are the other independent variables analyzed. The test results demonstrated the negative effect of the increase in the GPR index on FDI inflows. In terms of the results obtained, the study provides an important perspective on the prioritization of the geopolitical risk factor in the evaluation of foreign investment performance.