Objective: The study was aimed at investigating the association between postpartum women’s breastfeeding self-efficacy levels and their depression levels, social support levels, and breastfeeding attitudes in early postpartum period. Methods: The cross-sectional study was carried out in Kirklareli in Turkey. The population of the study consisted of 398 women aged 15–49 in the first 42 days of the postpartum period who presented to eight family health centers. The study data were collected face-to-face using the Personal Information Form, Breastfeeding Self-Efficacy Scale-Short Form (BSES-SF), Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS), Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS), and Breastfeeding Attitudes of the Evaluation Scale (BAES). Results: The mean age of the participants was 28.61±5.72 (Min:18, Max: 44), and the mean score they obtained from the BSES-SF was 55.13±8.39. Statistically significant differences were detected between the participants’ BSES-SF scores and age groups, employment status, perceived income level, and the number of living children (p < 0.05). No statistically significant differences were detected between marital status, educational status and BSES-SF scores (p > 0.05). In the multivariate regression analysis adjusted according to the sociodemographic characteristics, BAES, EPDS and MSPSS accounted for 48.3% of the BSES-SF. A negative association was found between BSES-SF scores and EPDS scores (β = −0.178, 95% CI:−0.349, −0.006), and a positive relation between the BAES scores (β = 0.194, 95% CI: 0.163, 0.226) and the MSPSS scores (β = 0.114, 95% CI: 0.037, 0.191). Conclusion: As the level of depression of women increases in the postpartum period, the level of breastfeeding self-efficacy decreases. The breastfeeding self-efficacy increases as the level of social support increases and as the attitudes that drive breastfeeding behavior change positively.

Objective: Dissatisfaction with body image and maladaptive nutritional behaviors can have profound effects on psychological, social, and physical health and may pave the way for the development of eating disorders. However, research into this topic in the adult population is relatively limited. Therefore, this study aimed to examine various factors affecting dissatisfaction with body image and maladaptive nutritional behaviors in adults living in Türkiye and the relationship between these two concepts. Methods: This descriptive study was conducted with 3,153 adult individuals who were ≥ 18 years old living in Türkiye. The data of the study, which was conducted as an online survey, were collected using the Descriptive Information Form, the Body Image Scale, and the Three-Factor Eating Questionnaire. Results: Of the participants, 70.1% were women. The mean age was 28.02 ± 9.27 (Min.: 18, Max.: 74) years. The relationship between the mean scores on the total Body Image Scale and Uncontrolled Eating (r = -0.094, p < 0.000), Emotional Eating (r = -0.171, p < 0.001), and Susceptibility to Hunger (r = -0.108, p < 0.001) scores was negative. A statistically significant and positive relationship was detected between the mean scores on the total Body Image Scale and the Cognitive Restraint score (r = 0.089, p < 0.001). Statistically significant relationships were detected in the model adjusted for age and gender between the Body Image Scale and Emotional Eating scores (B = -1.085, p < 0.000), and Cognitive Restraint scores indicated positive relationships (B = 0.848, p < 0.001). Conclusion: Body image satisfaction was found to be negatively associated with uncontrolled eating, emotional eating, and susceptibility to hunger. On the other hand, a positive relationship was found between body image satisfaction and cognitive restraint. These findings highlight the critical importance of body image satisfaction on eating behaviors and provide potential insight into prevention and intervention programs to improve body image to promote adaptive eating behaviors in the adult population.

Amaç: Bu araştırmada 48 ay ve daha küçük çocuğu olan ebeveynlerin çocukluk çağı aşılarına yönelik bilgi, tutum ve davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel tipteki bu araştırma Kırklareli’nde yaşayan 18 yaş ve üzeri 48 ay ve daha küçük çocuğa sahip 158 ebeveyn ile yürütülmüştür. Veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan Tanımlayıcı Bilgi Formu ve Çocuk Aşıları Konularındaki Ebeveynlerin Tutumları Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Yaş ortalaması 31,81±5,07 olan katılımcıların %84,2’si kadındır. Katılımcıların %97,5’i aşının gerekli olduğunu, %73,4’ü ateşi 38 derecenin üzerinde olan bir çocuğa aşı yapılmayacağını, %77,2’si aşıların yan etkisi olduğunu bilmektedir. Ebeveynlerin %94,3’ü aşı karşıtlığı veya tereddüttü ile ilgili duyduğu gündemin kendisini etkilemediğini bildirmiştir. Araştırma grubunun %98,1’i son çocuğuna aşıların zamanında yapıldığını beyan etmiştir. Ulusal Aşı Takvimine göre her bir aşı için incelendiğinde; araştırma grubunun %78,3-%98,7’si son çocuğuna aşıların zamanında yapıldığını, %0,7-%8,0’ı aşılarını gecikmeli olsa da yaptırdığını ifade etmiştir. Aşılarını yaptırmayanların oranları ise %1,3-%19,6 arasındadır. Aşıların gerekli olduğunu düşünenlerin ve aşı karşıtlığı veya tereddüttü ile ilgili duyduğu gündemden etkilenmeyenlerin (p<0,01) Çocuk Aşıları Konularındaki Ebeveynlerin Tutumları Ölçeği toplam ve tüm alt boyutlarda sıra ortalamaları düşük saptanmıştır. 35 yaşından küçük olanların davranış alt boyutunda sıra ortalaması düşük iken (p=0,018) ve Emniyet & Etkililik alt boyutunda sıra ortalaması yüksek saptanmıştır. Toplam üç çocuğa sahip olan ebeveynlerin davranış (p=0,001) ve genel tutum (p=0,039) sıra ortalamaları yüksek saptanmıştır. Yenidoğan aşı zamanı doğru bilenlerin toplam (p=0,006) ve genel tutum (p=0,001) sıra ortalamaları düşük saptanmıştır. Sonuç: Aşıların gerekli olduğunu düşünen, aşı karşıtlığı veya aşı tereddütü ile ilgili duyduğu gündemden etkilenmeyen ebeveynlerin çocukluk aşılarına karşı olumlu tutum sergiledikleri bulunmuştur.