Nutrition can play a key role in cardiovascular disease risk reduction, and its risk factors modification. This paper aims to present, compare, and summarize the main dietary concepts for preventing the main cardiovascular disease risk factors - obesity, hypertension, and dyslipidemia. The dietary models and macronutrient intakes were compared between main cardiovascular risk factors prevention recommendations. Dietary recommendations related to selected cardiovascular risk factors share the points, that can be suggested as crucial for overall cardiovascular risk factors reduction. Recommendations suggest limiting saturated fatty acids intake to <10% of total caloric intake in obesity, and <7 % in hypercholesterolemia, along with an increased intake of mono- and polyunsaturated fatty acids. In addition, daily dietary fiber intake should reach a level of 25-40 g. The vegetables and fruits should be consumed at a daily minimum level of 200g (or 4-5 portions) each. Salt intake should not exceed 5g/day. Alcohol should be generally avoided, and moderate intake levels (sex-specific) should not be exceeded. It is also worth noting, that proteins are essential for tissue formation and regeneration. Carbohydrates are the main source of energy, but it is necessary to choose products with a low glycemic index. Dietary antioxidants help combat free radicals and prevent cell damage.

The ketogenic diet is based on extreme carbohydrate intake reduction and replacing the remaining with fat and has become a popular dietary pattern used for weight loss. The relationship between the ketogenic diet and cardiovascular risk is a controversial topic. This publication aimed to present evidence on the ketogenic diet and cardiovascular risk factors and mortality. The ketogenic diet does not fulfill the criteria of a healthy diet. It presents the potential for rapid short-term reduction of body mass, triglycerides level, Hb1Ac, and blood pressure. Its efficacy for weight loss and the above-mentioned metabolic changes is not significant in long-term observations. In terms of cardiovascular mortality, the low-carb pattern is more beneficial than very low-carbohydrate (including the ketogenic diet). There is still scarce evidence comparing ketogenic to the Mediterranean diet. Other safety concerns in cardiovascular patients such as adverse events related to ketosis, fat-free mass loss, or potential pharmacological interactions should be also taken into consideration in future research.

Cardiovascular disease (CVD) is the leading cause of deaths globally. The main target for prevention of cardiovascular (CV) risk are lifestyle changes, including particular dietary recommendations, involving high intake of fruits and vegetables. Flavonols are a subgroup of flavonoids—compounds present in fruits, vegetables, and tea—known for their antioxidative properties. There are many findings about the beneficial impact of flavonols on general CV risk and its factors, but mainly from in vitro and animal model studies. This paper summarizes data from human studies about flavonols’ impact on general CV risk and its factors. A high dietary intake of flavonols could decrease CVD mortality directly or through impact on selected CV factors; however, available data are inconsistent. Nonetheless, specific groups of patients (smoking men, hypertensive and diabetic patients) can potentially benefit from selected dietary modifications or flavonols (quercetin) supplementation. Future investigations about kaempferol and myricetin are needed.

Ocena stanu odżywienia pacjentów jest przedmiotem zainteresowania wielu dziedzin nauki. Odchylenia od normy w jego zakresie stanowią istotny problem kliniczny. Wśród metod służących oszacowaniu stanu odżywienia zastosowanie znajduje np. wywiad żywieniowy, skale i kwestionariusze, badanie przedmiotowe, pomiary antropometryczne, biochemiczne, czy testy czynnościowe oraz metoda impedancji bioelektrycznej, czy adipometria. Coraz szersze zastosowanie w zakresie monitorowania stanu odżywienia zyskuje także parametr, jakim jest kąt fazowy, uzyskiwany przy pomocy analizy impedancji bioelektrycznej. Jest on proporcjonalny do masy komórkowej ciała. Udokumentowano bezpośredni związek jego wartości ze stanem odżywienia komórek. Jego wysokie wartości świadczą o dobrostanie, zaś niskie o złej kondycji komórek. Celem artykułu było przedstawienie aktualnego stanu wiedzy na temat wykorzystania kąta fazowego do oceny i monitorowania stanu odżywienia pacjentów z jadłowstrętem psychicznym na podstawie dostępnej literatury. Wykazano, iż u pacjentów z jadłowstrętem psychicznym wartości kąta fazowego są znacznie niższe w porównaniu do grupy osób zdrowych. Szczegółowe obserwacje wykazały wzrost wartości kąta fazowego w trakcie leczenia. Powszechnie stosowany wskaźnik BMI coraz częściej jest podważany ze względu na znaczny stopień ogólności w ocenie stopnia odżywienia. Tym samym istnieje zapotrzebowanie na nowe, obiektywne parametry oceny stanu odżywienia, które w lepszy i bardziej wiarygodny sposób pomogłyby w procesie leczenia i monitorowania stanu pacjentów. Dotychczasowe niezależne badania jednoznacznie wskazują na użyteczność kąta fazowego w ocenie stanu odżywienia pacjentów z jadłowstrętem psychicznym, a ich szersze zastosowanie w praktyce klinicznej pozostaje kwestią czasu. Niemniej jednak są to jedynie próby i nie znalazły jeszcze szerszego zastosowania w praktyce klinicznej leczenia jadłowstrętu psychicznego.