Engaging each student in learning comprises a continuous challenge and concern for the contemporary teacher. Educational research confirms the alarming increase of the disengaged students, relating student disaffection to adverse effects on students’ academic development. In the present research through one-on-one, semi-structured interviews, we investigate 80 Greek in-service kindergarten teachers’ opinions with regards to the significance of engaging the disengaged students in learning activities in preschool environments. The interviews based on Creswell’s (2009) interview model, incorporate open-ended and close-ended questions that offer a well-rounded view of the subject. Qualitative and quantitative data analysis of teachers’ opinions show that engaging each disengaged preschooler has multiple benefits on students’ academic development, class climate, and cohesion, and teacher’s self-efficacy, as well. Specifically, teachers’ engaging actions offer students the opportunity to develop their abilities, self-efficacy, and sense of belonging. The interviewees also recognise that increased student engagement levels decisively affect teachers—students’ interactions, offering at the same time clear feedback to the teacher.

Η σχολική μονάδα ως περιβάλλον και πεδίο μάθησης μπορεί να διαφοροποιήσει την αλληλεπίδραση των μαθητών τόσο μεταξύ τους όσο και με τον εκπαιδευτικό, αλλά και να καθορίσει την ενεργό συμμετοχή τους στη διαδικασία μάθησης. Η σχολική μονάδα διέπεται από ποικίλους παράγοντες που αναφέρονται στον σχολικό χώρο και τα προσδιοριστικά του χαρακτηριστικά, στο παιδαγωγικό κλίμα με τις διαπροσωπικές σχέσεις που σε αυτό αναπτύσσονται, καθώς και στο επίσημο αναλυτικό πρόγραμμα που εφαρμόζεται. Λαμβάνοντας υπόψη λοιπόν τους παραπάνω παράγοντες, όπως προσδιορίζονται στη διεθνή βιβλιογραφία, κρίνουμε απαραίτητο να διερευνήσουμε τις απόψεις εν ενεργεία Ελλήνων εκπαιδευτικών αναφορικά με την επίδραση που οι ενδοσχολικοί παράγοντες ασκούν στην ενεργό συμμετοχή των μαθητών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Για τον παραπάνω σκοπό πραγματοποιήσαμε ημιδομημένες ατομικές συνεντεύξεις σε δείγμα 95 εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Για τον σχεδιασμό των συνεντεύξεων υιοθετήσαμε το μοντέλο οργάνωσης και λήψης συνέντευξης της Creswell (2008), ενώ για τη διεξαγωγή τους...

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη σύνδεση μεταξύ του αισθήματος του ανήκειν και της απεμπλοκής παιδιών προσχολικής ηλικίας από τη μαθησιακή διαδικασία, αναδεικνύοντας τις συνέπειές της στην ενεργό συμμετοχή και τη γνωστική-συναισθηματική ανάπτυξη. Το αίσθημα του ανήκειν ορίζεται ως η αντίληψη του παιδιού ότι αποτελεί αποδεκτό, αναγνωρισμένο και σημαντικό μέλος της σχολικής κοινότητας, ενώ η απεμπλοκή περιγράφει τη συμπεριφορική, συναισθηματική και γνωστική αποστασιοποίηση από τη μάθηση, η οποία δύναται να αποτελέσει προγνωστικό δείκτη μελλοντικής σχολικής δυσκολίας ή διαρροής. Η έρευνα διεξήχθη την περίοδο 2022–2024 σε τέσσερις προσχολικές μονάδες του νομού Ιωαννίνων με δείγμα 22 παιδιών ηλικίας 3–5 ετών. Μέσω συστηματικών παρατηρήσεων με την Κλίμακα Απεμπλοκής Παιδιών Προσχολικής Ηλικίας και ημιδομημένων συνεντεύξεων διερευνήθηκαν οι εκφάνσεις απεμπλοκής και οι αντιλήψεις των παιδιών για το σχολείο, τις σχέσεις με συνομηλίκους και εκπαιδευτικούς και την αυτοαντίληψή τους. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι τα παιδιά που εμφανίζουν χαμηλή αυτοαποτελεσματικότητα και δυσκολία συναισθηματικής ρύθμισης τείνουν να παρουσιάζουν αυξημένη...