In this study, the effect of transformational leadership and procedural justice on manager trust and sustainable organizational identity is analyzed, also including the role of mediation on manager trust. First, we analyzed what the effect of transformational leadership and procedural justice on trust in the organization and sustainable organizational identity is. Secondly, we examined the mediator effect on organizational trust, in addition to the effects of transformational leadership and procedural justice on sustainable organizational identity. The sample of the study consists of 558 subjects from Turkey, 106 subjects from Azerbaijan, and 95 subjects from Kyrgyzstan—a total of 759 subjects. To analyze the collected data, we used correlation analysis, regression analyses, and ANOVA testing. For these analyses, we used the SPSS statistical software. The results indicate that transformational leadership and procedural justice positively and significantly affect manager trust. Moreover, manager trust has a positive and significant impact on creating a sustainable organizational identity. The results of the regression analyses further show that in the relationship between transformational leadership and procedural justice with sustainable organizational identity, there is a full effect of mediation on the perception of manager trust. Moreover, there is an indirect relationship among transformational leadership and procedural justice with creating a sustainable organizational identity, and this relationship is established through the perception of manager trust. The results of the study suggest that an efficient way to increase the trust of managers by employees is to increase procedural justice and to follow a transformational leadership style in the workplace. Moreover, it is expected that corporations following these strategies can sustain their organizational identity.

Başarılı bir yönetimin en önemli göstergelerinden biri, yöneticinin birlikte çalıştığı insanları etkilemede ve hedeflere bağlılıklarını sağlamadaki başarısıdır. Yöneticilerin etkileme davranışları, diğer konuların yanında, çalışanların iş yerinde yaşadığı stres ve çalışma performansını da çeşitli şekillerde etkileyebilmektedir. Bu araştırmada, yöneticiler tarafından sıkça kullanılan beş farklı etkileme taktiğinin çalışanların iş performansı ve iş stresi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma verileri, Türkiye’de kimya sektöründe çalışan 293 beyaz yakalı çalışandan anket yöntemiyle toplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, meşrulaştırma yoluyla etkileme, mantıksal ikna yoluyla etkileme, karşılıklı değişim yoluyla etkileme, koalisyon taktiği yoluyla etkileme ve sokulganlık yoluyla etkileme taktiklerinin çalışanların iş performansını istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif yönde etkilediği belirlenmiştir. Mantıksal ikna yoluyla etkileme taktiğinin iş stresini de negatif yönde etkilediği anlaşılmıştır. Ayrıca iş performansı ile iş stresi arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir. Elde edilen bu bulgular tartışılarak, yöneticilere ve araştırmacılara yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.

Amaç: Bu araştırmanın amacı, öz yeterlilik ve örgütsel özdeşleşmenin yenilikçi davranış ve görev performansı üzerindeki etkisini araştırmaktır. Tasarım/Yöntem: Veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Anket Chen ve arkadaşları (2001) tarafından geliştirilen 8 ifadeli öz-yeterlilik ölçeği, Mael ve Ashforth (1992) tarafından geliştirilen 6 ifadeli örgütsel özdeşleşme ölçeği, Scott ve Bruce (1994) tarafından geliştirilen 6 ifadeli yenilikçi davranış ölçeği ve Goodman ve Svyantek (1999) tarafından geliştirilen 9 ifadeli görev performansı ölçeğinden yararlanılarak oluşturulmuştur. Araştırma verileri, Kocaeli ili Gebze ilçesindeki eğitim sektöründe çalışan 303 eğitim personelinden toplanmıştır. Toplanan veriler SPSS istatistiksel analiz paket programıyla analize tabi tutulmuş ve faktör analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizleri ile test edilmiştir. Bulgular: Analizler sonucunda öz yeterlilik ve örgütsel özdeşleşmenin yenilikçi davranış ve görev performansı üzerinde pozitif yönde anlamlı bir etkisinin olduğu görülmüştür. Araştırma sonucuna göre örgütleri ile özdeşleşen, öz yeterlilikleri yüksek çalışanların gerek yenilikçi davranışları gerekse de görev performanslarında örgüt yararına olumlu sonuçlar sergiledikleri anlaşılmaktadır. Elde edilen bu bulguların yöneticilere ve benzer alanda çalışan araştırmacılara, örgüt çalışanlarının yenilikçi davranışlarını geliştirmeleri ve performanslarını artırmaları hususunda yol göstereceği ve literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Sınırlılıklar: Örneklemin sadece Kocaeli ili Gebze ilçesinden ve eğitim sektöründe çalışanlardan oluşması bu araştırmanın sınırlılıklarıdır. Özgünlük/Değer: Öz yeterlilik, örgütsel özdeşleşme, yenilikçi davranış ve görev performansı kavramları ve bu kavramların birbirleriyle olan ilişkileri üzerine yeterince çalışma yapılmış olmasına karşın öz yeterlilik ve örgütsel özdeşleşmenin yenilikçi davranış ve görev performansı üzerine etkisini inceleyen çalışmaya literatürde rastlanmamıştır. Bu çalışma ile öz yeterlilik ve örgütsel özdeşleşme gibi pozitif örgütsel davranış kavramlarının yenilikçi davranış ve görev performansı gibi örgütün çıktılarına yönelik değişkenler üzerindeki etkisinin açıklanması amaçlanmakta ve literatürün zenginleşmesine katkı sağlanması hedeflenmektedir.

Although researchers have shown great interest in the antecedents and consequences of internet use due to the internet becoming a part of daily life, there is a gap in the literature regarding the factors that affect teachers’ use of the internet for creative purposes. This study aims to empirically examine teachers’ use of the internet for creative purposes and explores its relationship with emotional intelligence, computer anxiety, and the perceived ease of use of the internet. Furthermore, the possible intermediary effect of the perceived ease of use of the internet on creativity among these variables is also empirically investigated. In this context, data were obtained from 264 teachers in the Marmara Region in Turkey using a survey method. To test hypothesized relationships, structural equation modeling was conducted. Findings revealed that computer anxiety has a negative effect on creativity, while perceived usefulness, emotional intelligence, and the perceived ease of use have a positive effect. Our results also supported the partial mediating role of the perceived ease of use in the relationships between emotional intelligence and creativity, as well as between perceived usefulness and creativity, and the full mediating role of the perceived ease of use in the relationship between computer anxiety and creativity. Therefore, this research extends teachers’ understanding of technology acceptance and creativity by linking the two. Moreover, research findings provide important information to shape educational policies or professional development programs on the basis of digital education and offer a different approach to educators.

Feedback is crucial in every step of education, and we provide feedback to students in order to help them to either understand or improve their performance if they wish to improve their skills and abilities. However, how or whether they can benefit depends on their response to that feedback. Thus, when they receive feedback, they ought to be receptive because either too much or too little confidence influences their perceptions of their own performance. The study described in this article looks at overconfidence, and whether or not this evolves over time, that is, with more experience and also whether providing feedback to students can improve their own assessment of their own skills and abilities. A two-stage experiment was conducted, measuring the actual performance of students taking a course, at two points within it. After the examination that students took, we collected how students had assessed themselves and the degree of confidence that they had. Later, we provided feedback to students about their actual performance. In the second stage, we again measured their actual and self-estimated performance. The aim was to find out whether the feedback provided to students improved their assessment of their own performance and whether or not there had been a change in the level of their confidence. The results shed light on whether or not confidence, in particular, overconfidence, changes over time, in response to the feedback provided, and whether the provision of feedback is an effective policy when it comes to reducing overconfidence.