Background/Objectives: Dental fear and anxiety are prevalent issues in both children and adult patients, often leading to avoidance of dental care and deterioration in overall health. While virtual reality (VR) has been increasingly studied as a distraction tool in pediatric dentistry, its effectiveness among adults remains under-researched. This study aims to evaluate the impact of VR distraction on reducing anxiety and physiological stress indicators in adult dental patients. Methods: The study was conducted in a private dental office in Dobrodzień, Poland, involving 90 adult dental patients divided into three groups: two experimental (VR1 and VR2) and one control (C), with 30 patients each. Patients in the VR1 group experienced VR distraction during the first visit, and the second visit was conventional; the VR2 group experienced this in reverse; and the control group underwent traditional treatment in both visits. Physiological parameters (heart rate, saturation, and stress) and psychological anxiety levels (MDAS and STAI-X1) were measured at three time points during each visit. Results: Significant reductions in heart rate and stress levels were observed after VR exposure compared to the control group. VR also demonstrated a significant effect in decreasing anxiety levels (based on STAI-X1) during the visit with VR distraction. No significant changes were found in the saturation levels across the groups. Conclusions: The use of VR as a distraction tool during dental procedures effectively reduces physiological stress and anxiety in adult patients, suggesting its potential as a valuable tool in managing dental anxiety. Further research is recommended to explore the long-term benefits and patient satisfaction with VR-based interventions in dental care.

Wstęp: Strach przed wizytą stomatologiczną jest poważnym problemem zarówno u dzieci, jak i u pacjentów dorosłych. Często staje się on przyczyną unikania wizyt, co może skutkować pogorszeniem nie tylko zdrowia jamy ustnej, lecz także całego organizmu. Istnieje wiele metod mających na celu zrelaksowanie i uspokojenie pacjenta przed samą wizytą oraz w jej trakcie. Wykorzystanie wirtualnej rzeczywistości stanowi jedną z nich.Materiał i metody: Badanie pilotażowe przeprowadzono w grupie 100 dorosłych pacjentów, podczas gdy oczekiwali na wizytę stomatologiczną w poczekalni. Ankietowani wypełniali dobrowolny kwestionariusz wielokrotnego wyboru składający się z czterech pytań.Wyniki: Wyniki pokazują, że najczęściej wybieranymi odpowiedziami były projekcja krajobrazów (40%) oraz interaktywny spacer, np. po plaży, lub trekking w górach (35%). Nie zaobserwowano różnic w zależności od płci. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety najczęściej wybierali projekcję krajobrazów. Zdecydowana większość ankietowanych (87%) była skłonna skorzystać z dystrakcji z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości podczas wizyty stomatologicznej. Pozostałe 13% pacjentów nie chciało w ogóle korzystać z wirtualnej rzeczywistości, niezależnie od proponowanego materiału audiowizualnego.Wnioski: Większość pacjentów była optymistycznie nastawiona do skorzystania z wirtualnej rzeczywistości podczas wizyty stomatologicznej. Najczęściej wybierane odpowiedzi były związane ze spokojnymi oraz relaksującymi materiałami niż z grami czy quizami. Badanie wskazuje, że pacjenci stomatologiczni są skłonni korzystać z nowoczesnych technologii w walce z dentofobią.

Prezentowany opis przypadku dotyczy leczenia ortodontycznego dziewczynki z zespołem Aperta, przyjętej do Poradni Wad Rozwojowych Uniwersyteckiego Centrum Stomatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach w 2004 r. w wieku dwóch lat. Przed rozpoczęciem leczenia ortodontycznego u pacjentki przeprowadzono operację w celu korekty przedwczesnego zrośnięcia szwów czaszki. U pacjentki obserwowano charakterystyczne cechy zespołu Aperta, w tym przedwczesne zrośnięcie kości czaszki, niedorozwój środkowej części twarzy oraz syndaktylię. W latach 2007–2013 u pacjentki zastosowano aparaty ruchome w celu kontrolowania rozwoju zgryzu oraz uzupełnienia braków zębowych. W latach 2013–2014 wykonano osteoplastykę czaszkowo-twarzową w celu skorygowania znacznego niedorozwoju szczęki. Leczenie ortodontyczne aparatami stałymi rozpoczęto w grudniu 2014 r., koncentrując się na uszeregowaniu zębów, korekcie relacji przednio-tylnej szczęk, poszerzeniu górnego łuku zębowego oraz rozładowaniu stłoczeń. Pomimo trudności, takich jak niedostateczna higiena jamy ustnej, leczenie ortodontyczne przyniosło zadowalające efekty zarówno funkcjonalne, jak i estetyczne. Pacjentka uzyskała prawidłowy nagryz poziomy i pionowy, w znacznej mierze rozładowano stłoczenie zębów oraz poprawiono relacje szczęk. Niemniej jednak pewne problemy zgryzowe, w tym zgryz krzyżowy boczny oraz niewielkie stłoczenia, utrzymywały się po leczeniu. Prawie 4-letnia obserwacja efektów leczenia wykazała stabilne wyniki, choć u pacjentki rozwinął się bruksizm, co wymagało zastosowania nocnej szyny relaksacyjnej. Dalsza kontrola pacjentki jest niezbędna do utrzymania długoterminowej stabilności efektów leczenia.

Aim: The aim of the study was to assess the relationships between sexual functioning, ego-resiliency and quality of life among women diagnosed with affective disorders. The aim of the study was also to assess the prevalence of the risk of sexual dysfunction in this group of patients.Material: 23 sexually active women diagnosed with affective disorders, who were hospitalized in a psychiatric ward, were qualified for the study. The mean age of the patients was 45.3616.15 years.Methods: The study used a self-designed sociodemographic questionnaire as well as Polish adaptations of standardized questionnaires: FSFI (Female Sexual Function Index), ER89-R12 (Ego-Resiliency Scale) and WHOQOL-Bref (The World Health Organization Quality of Life). As part of statistical procedures, descriptive statistics of variables were estimated. Spearman’s rank correlation coefficient was also used.Results: Positive and moderate correlations were found between ego-resiliency (p=0.498), its optimal regulation subscale (p=0.497) and sexual functioning. A positive relationship also connected the assessment of the sexual functioning of the respondents with the social domain of their quality of life (p=0.498). Conclusions: Ego-resiliency, including optimal regulation may be important factors for improving the self-assessment of sexual functioning among women suffering from affective disorders. The assessment of sexual functioning may also play an important role in relation to the social sphere of quality of life.

Magnez pełni bardzo wiele funkcji w ludzkim organizmie, jest kofaktorem enzymów, chroni przed chorobami sercowo-naczyniowymi, usprawnia pracę układu odpornościowego, jest też budulcem kości i zębów. Skutki jego niedoboru, takie jak częste skurcze mięśni, są dobrze znane. Doustna suplementacja magnezem jest szeroko rozpowszechniona w społeczeństwie. Naukowcy dogłębnie przebadali tę formę suplementacji i udowodnili jej skuteczność, jednak doniesienia z ostatnich lat wskazują, że efektywniejsza wydaje się terapia transdermalna (np. oleje magnezowe – wodne roztwory chlorku magnezu). Za taką terapią przemawiają dobra wchłanialność przez skórę, dostarczanie pierwiastka bezpośrednio do komórek oraz pominięcie drogi pokarmowej w procesie absorpcji. Zarówno w piśmiennictwie naukowym, jak i na portalach medycznych pojawiają się artykuły dowodzące skuteczności stosowanej przezskórnie terapii, a część autorów decyduje się na stwierdzenie, iż jest ona skuteczniejsza niż tradycyjna terapia doustna. Praca stanowi przegląd piśmiennictwa oraz prowadzonych w ostatnich latach badań dotyczących transdermalnej terapii magnezem oraz jej skuteczności.