Hidradenitis suppurativa is a chronic disease that significantly reduces patients’ quality of life. Patients are chronically treated with systemic therapies, which are often ineffective. Surgical treatment for severe cases of hidradenitis suppurativa is one option for affected patients. Surgical treatment has its limitations, and wound closure may be particularly problematic. This requires the use of reconstructive techniques. The methods of choice for wound closure are split-thickness skin grafts or local flaps reconstructions. However, each method has its limitations. This is a presentation of a new reconstructive surgical method in hidradenitis suppurativa surgery: the use of a co-graft of Acellular dermal matrix and split thickness skin graft as a novel method in wound closure after wide excisions, based on two cases. The results of this method are very promising: we achieved very fast wound closure with good aesthetic results regarding scar formation. In this paper, we used several examinations: laser speckle analysis, cutometer tests, and health-related quality of life (QoL) questionnaire to check the clinical impact of this method. Our initial results are very encouraging. ADM with STSG as a co-graft could be widely used in reconstructive surgery. This is a preliminary study, which should be continued in further, extended research.

Introduction: Laser speckle contrast analysis (LASCA) is a quite new and unique device which can find applications in multiple diagnostic approaches in dermatology and dermatosurgery. LASCA can be used in multiple approaches. We would like to make the world’s first presentation of LASCA...

Introduction: Ehlers–Danlos Syndromes (EDSs) are a heterogeneous group of monogenic connective tissue disorders (e.g., joint hypermobility and dislocation, skin hyperelasticity and fragility, chronic pain, delayed wound healing process,, etc.). The primary objective of this study was to present a specialized therapeutic wound management process for a burn-injured female patient diagnosed with EDS. Case Presentation: A 34-year-old female patient presented with extensive thermal burns (biofireplace explosion). The patient had a family history of diagnosed EDS. Additionally, the patient was in a poor mental condition and, since 2020, had been undergoing pharmacotherapy with antidepressant and anti-anxiety medication. This might be the first such clinical observation in the world, but a correlation has been observed between psychiatric medication use and EDS wound healing impairment. During the hospitalization process, the patient underwent a series of surgeries aimed at the fastest and most effective closure of wounds. The patient, after 182 days of hospitalization in our facility, was discharged home. Materials and Methods: During the patient’s hospital stay, the patient underwent multiple procedures involving debridement of necrotic tissues. Additionally, allogeneic acellular dermal matrix (ADM) grafting was performed on the wounds, and a procedure was conducted in which skin was grafted using the MEEK technique. The in vitro cultured skin cells, as the advanced therapy medicinal products (ATMPs), were used. During the patient’s stay in the hospital, images were taken using low-energy laser speckle contrast analysis (LASCA) to asses microperfusion or lack thereof. The measurements were taken at intervals of several days. Conclusions: The treatment of burn wounds in patients with EDS requires a long hospitalization period. It also may require a multi-stage approach utilizing innovative preparations (e.g., ADMs and ATMPs). The assessment of wound healing progress can be performed using advanced equipment, such as laser speckle contrast analysis (LASCA).

Wstęp Pozbawione komórek przeszczepy ludzkiej skóry właściwej (ADM), wypreparowane w Banku Tkanek CLO, stanowią substytut skóry z powodzeniem stosowany u pacjentów rozlegle i głęboko oparzonych oraz cierpiących z powodu ran trudno gojących się. Ponadto zastosowanie matryc ADM obejmuje procedury chirurgii uroginekologicznej w ramach leczenia zaburzeń statyki narządów rodnych. Cel Celem pracy było przedstawienie obecnie proponowanych metod preparatyki przeszczepów ADM jako substytutów skóry w leczeniu ran oraz w innych dziedzinach medycyny regeneracyjnej, a także zaproponowanie możliwych kryteriów kontroli jakości tych preparatów. Materiał i metody Używając słów kluczowych związanych z usuwaniem komórek z allogenicznej skóry właściwej człowieka i leczeniem oparzeń, dokonano przeglądu piśmiennictwa i przeanalizowano dostępne medyczne bazy danych (NCBI MedLine, Clinical Key, Clinicaltrials.gov i MedlinePlus). Wyniki i wnioski Główne metody usuwania komórek to metody chemiczne (detergenty, kwasy, zasady, związki chelatujące, roztwory hipertoniczne i hipotoniczne), fizyczne (zamrażanie, sonikacja, mieszanie, usuwanie mechaniczne), biologiczne (enzymy) oraz metody mieszane, które synergistycznie łączą skuteczność wyżej wymienionych metod. Należy podkreślić, że zachowanie naturalnego składu i właściwości opracowywanego ADM podczas procesu usuwania komórek jest wysoce pożądane. Kolejnym istotnym aspektem, który należy zapewnić, jest czystość mikrobiologiczna i brak cytotoksyczności otrzymanych przeszczepów. Stosowanie metod fizycznych do usuwania komórek może pozostawiać elementy błony komórkowej, kwasy nukleinowe itp. Stosowanie metod biologicznych i chemicznych, pomimo ich dużej skuteczności, może powodować zaburzenia składu i struktury macierzy pozakomórkowej wraz z utratą ważnych składników matrycy. Ponadto zastosowanie metod chemicznych może znacząco przyczynić się do uzyskania cech cytotoksyczności.

Oparzenia u dzieci, pomimo dużego postępu w medycynie, stanowią ważny problem kliniczny, który stanowi duże wyzwania dla personelu medycznego. Konsekwencje urazów termicznych u dzieci są trudne do przewidzenia, ponieważ skóra dziecka – w porównaniu do skóry osób dorosłych – jest delikatniejsza i bardziej podatna na obrażenia. Ze względu na młody wiek pacjentów, należy zwrócić szczególną uwagę na stopień oraz rozległość oparzenia. Urazy termiczne w tej grupie chorych mogą częściej spowodować poważne konsekwencje zdrowotne, takie jak infekcje, utratę płynów, zaburzenia elektrolitowe, problemy z oddychaniem, a nawet trwałe blizny i deformacje. Ważnym aspektem jest też reakcja psychiczna młodego organizmu na oparzenie. Zdarzenie to może trwale odbić się na psychice dziecka, co będzie rzutowało na dalszy rozwój i zachowania w dorosłym życiu. Bardzo ważna jest szybka reakcja oraz dobór możliwie jak najlepszych narzędzi, umożliwiających kompleksowe podejście do leczenia choroby oparzeniowej i powstałego w jej wyniku ubytku skóry. Celem niniejszej pracy było przedstawienie opisu przypadku leczenia mozaikowego oparzenia termicznego 6% TBSA u dziecka płci żeńskiej leczonego w poradni chirurgii plastycznej, z wykorzystaniem syntetycznego substytutu skóry Suprathel® z dodatkowym użyciem gier sterowanych wzrokiem jako terapii przeciwbólowej. W wyniku zastosowanego sposobu leczenia i postępowania ambulatoryjnego, rany pacjentki zagoiły się. Uniknięto hospitalizacji z leczeniem operacyjnym – demarkacji chirurgicznej, wykonania autologicznych wolnych przeszczepów skóry pośredniej grubości (WPSPG) i innych ewentualnych zabiegowych metod terapii. Dzięki miejscowemu wykorzystaniu alloplastycznego substytutu skóry i gier korzystających z metody eye trackingu odwracających uwagę pacjentki, doszło do stopniowego samowygojenia ran, co pozwoliło uniknąć konsekwencji w postaci pojawienia się blizn pooperacyjnych oraz wystąpienia traumy. Obserwowano wyraźną różnicę w odczuwaniu dolegliwości bólowych między pierwszą wizytą, podczas której nie wykorzystano urządzenia, oraz pozostałymi, na których uwaga pacjentki była skupiona na grach sterowanych wzrokiem.