Various treatments are carried out in order to extend both the shelf life and storage life of fresh fruit and vegetables after harvest and among them non-toxic for humans, environmentally and economically friendly alternative treatments are gained more importance. In the current study, methyl jasmonate (MeJA), cytokinin, and lavender oil which are eco-friendly and safe for human health were applied on apricot fruit. The treated fruit were stored at 0 °C and 90–95% relative humidity for 25 days and catalase (CAT), superoxide dismutase (SOD), and ascorbate peroxidase (APX) enzyme activities and lipid peroxidation of apricots after treatments were studied. According to the findings obtained from the study, it was observed that 5 ppm cytokinin and 1000 ppm lavender oil treatments of apricot fruit gave better APX and CAT enzyme activity, respectively. In addition, better SOD enzyme activity in fruit was obtained with MeJA + lavender oil treatments. As a result, it can be emphasized that the product quality of apricot fruit is preserved as both the eco-friendly application of MeJA, cytokinin, and lavender oil separately from each other and the treatment of combinations between these compounds activate the enzymatic antioxidant defense systems of apricot fruit after harvest.

Peppers are cultivated in almost all provinces in Turkey, making up approximately 7% of the world’s production. In this study, the effects of pre-harvest cytokinin application on the postharvest physiology of pepper (Capsicum annuum L.) fruits (cv. Akra and Melek F1) grown in ecological conditions in Turkey (Van, eastern Turkey) were investigated. During the growing period, organic cytokinin(nytrozine) at two concentrations (50 and 100 ppm doses) was applied by spraying. Peppers were harvested in green maturity and then stored at 12 °C for 28 days. Changes in color, respiration rate, exogenous ethylene amount, antioxidative enzyme analysis (SOD, CAT and APX), lipid peroxidation, total phenolic content (TP) and antioxidant activity (AA) were determined just after the harvest and then at the 7th, 14th, 24th and 28th days. L^* values for both varieties and the control sample had fluctuations during storage, and they slightly decreased after 28 days, except for the end value of cv. Melek F1 with a 50 ppm addition. In terms of respiration rate values, the difference between applications was found to be statistically significant, except for the 14th and 24th days of storage, for cv. Akra F1; and the 0th and 28th days for cv. Melek F1, respectively. It was observed that cytokinin can delay aging in peppers of both cultivars stored for 28 days. As a result, as the used cytokinin has an organic origin, is not synthetic and does not have a negative effect on human health, it can be used safely and without a significant loss of quality characteristics for peppers. These applications have positive effects on in-package gas composition, antioxidative enzymes, lipid peroxidation, total phenolics and total antioxidant activity.

The demand for convenient and ready-to-eat food has increased, including fresh-cut fruit and vegetables. At the same time, people are also becoming more health-conscious and are aware of the positive impact of healthy food choices on their well-being. Fresh-cut fruit and vegetables are seen as a healthy and convenient option that allows people to meet their nutritional needs without sacrificing their busy lifestyles. This study examines the use of sustainable fertilization practices for growing melons and the application of edible coatings on fresh-cut fruit to preserve their freshness and levels of sugar and organic acids during storage. The cv. ‘Kırkağaç’ melon was used as the plant material. In the current study, the materials needed for preharvest fertilizer applications (humic acid, liquid worm fertilizer, and organomineral fertilizer) were obtained from a commercial company. The materials needed for postharvest edible coating (sodium alginate, pectin, and carob gum) were obtained from a different company. According to the results, the total sugar content of the melons increased as they ripened, but the application of an edible pectin coating helped to control this increase in sugar content better than the other treatments. This is because the pectin coating slowed down the ripening process by reducing the rate of respiration and ethylene release. The results of the study indicated that there were significant differences (p < 0.05) observed between the control group and the samples treated with edible coatings in all parameters measured. In summary, this study suggests that sustainable fertilization practices could be a viable option for cultivating melons, and that edible coatings could be used as novel materials in commercial treatments to maintain the quality of fresh-cut melons during storage.

Sert çekirdekli meyve türlerinden olan kayısı (Prunus armeniaca L.) insanlar tarafından hem taze meyve olarak hem de işleme teknolojisinde meyve suyu, kuru kayısı ve reçel olarak tüketilmesi yaygın olarak tercih edilmektedir. Türkiye kayısı üretiminde önemli bir yere sahiptir. Kayısı taze meyve olarak hasat sonrası ömrü sınırlı olan meyve türleri arasında yer almaktadır. Çalışmada, Bebeko kayısı çeşidi kullanılmış olup, meyveler Van ekolojik koşullarında yetiştirilmiş ve hasat olumunda derilmiştir. Mevcut çalışmada hasat sonrası Metil Jasmonate (MeJA, 0.2 mM), sitokinin (5 ppm), lavanta yağı (1000 ppm), MeJA (0.2 mM) + lavanta yağı (1000 ppm) ve sitokinin (5 ppm) + lavanta yağı (1000 ppm) uygulamalarının kayısının depolanma süre ve kalitesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Depolama boyuncu uygulama yapılan meyvelerde pH, titre edilebilir asitlik (TEA), suda çözünür kuru madde miktarı (SÇKM), meyve kabuk rengi, toplam antioksidan kapasite, toplam fenolik madde içeriği, solunum hızı ve dışsal etilen üretim miktarı belirlenmiştir. Sonuç olarak, MeJA (0.2 mM) + lavanta yağı (1000 ppm) uygulamasının ürün kalitesini 35 gün boyunca koruduğu tespit edilirken, diğer uygulamaların ise ürün kalitesini 25 gün koruduğu belirlenmiştir. Elde ettiğimiz bulgular, uygulamaların kontrol meyvelerine göre daha iyi sonuç verdiğini ortaya koymuştur.

Kiraz meyveleri ince kabuklu ve klimakterik olmadığından, hasat sonrası kısa raf ömrüne sahiptir. Bu nedenle, kiraz meyveleri uygun sıcaklıklarda ve insan sağlığına zarar vermeyen uygulamalar ile depolanması önem arz etmektedir. Mevcut çalışmada, hasat sonrası UV-C, Sıcak Su ve UV-C + Sıcak Su uygulamalarının ‘Regina’ kiraz çeşidinin soğukta muhafazası süresince kalite parametrelerinde meydana gelen değişimler incelenmiştir. Meyveler 0 °C'de ve %90-95 bağıl nemde 20 gün süreyle depolanmıştır. Depolama periyodu süresince her 4 günde bir meyve örneklerinde; ağırlık kaybı, meyve kabuk rengi, suda çözünebilir kuru madde, titre edilebilir asit miktarı, toplam fenolik madde içeriği ve antioksidan kapasite analiz edilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, meyve kalitesini depolama süresince en iyi koruyan uygulamaları sırasıyla UV-C, sıcak su + UV-C, sıcak su ve kontrol olduğu gözlemlenmiştir. Kontrol meyveleri ile UV-C, sıcak su + UV-C ve sıcak su uygulaması yapılan meyveler arasında istatistiki olarak önemli farklılıklar gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, UV-C uygulaması ile kiraz meyvelerinin 20 gün boyunca başarılı bir şekilde depolanabileceği saptanmıştır.

Bu araştırma, rakımın üzümde bazı kalite parametreleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla, 2017 yılı vegetasyon döneminde Malatya ilinin 3 farklı rakımında (800 m, 1000 m ve 1200 m) bulunan çiftçi bağlarında, yürütülmüştür. Söz konusu rakımlarda bulunan 4 sofralık, 3 şaraplık ve 3 kurutmalık olmak üzere toplam 10 üzüm çeşidi değerlendirmeye alınmıştır. İlgili üzüm çeşitlerine ait salkım ve tanelerin pomolojik özellikleri ile yine bu çeşitlere ait meyvelerin bazı biyokimyasal özellikleri incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda; ortalama salkım ağırlığı 77.6-693.27 g, salkım eni-boyu sırasıyla 6.67-15.70 cm ve 9.47-24.97 cm aralıklarında değiştiği tespit edilmiştir. Tane ağırlığı, tane eni-boyu ve tane eti sertliğinin de yine sırasıyla 2.19-5.49 g, 12.66-19.66-15.31-29.51 mm ve 1.39-5.22 N gibi ortalama değerlere sahip olduğu saptanmıştır. Çeşitler arasında pH 3.45 ile 4.56 değişiklik göstermiş olup sadece rakımlar bazında Ağın Beyazı çeşidindeki fark istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur. Meyve biyokimyasal özelliklerinden Suda Çözünür Kuru Madde (SÇKM) ve Titre Edilebilir Asitlik (TA) değerlerinin yükselti artışı ile pozitif korelasyona sahip olduğu tespit edilmiştir.