The theory of conservation of resources (COR) can be used for searching mechanisms which explain spiritual changes caused by trauma. The aim of this paper was to analyze the relationship between distribution of personal resources and spiritual change, as well as the mediating role of posttraumatic stress disorder (PTSD) and turn to religion (stress coping strategy) in this relationship among participants’ hostilities in Ukraine. A total of 314 adults—74 women and 235 men—participated in the study. The mean age was 72.59. Polish adaptation of Hobfoll’s Conservation of Resources-Evaluation (COR-E), the Posttraumatic Stress Disorder (PTSD) Checklist—Civilian Version (PCL-C), the Inventory for Measuring Coping with Stress (MINI-COPE), and The Posttraumatic Growth Inventory (PTGI) were employed in the research. The mediating role of posttraumatic stress disorder and turn to religion in relationship between personal resources loss and spiritual change was confirmed. The turn to religion plays the role of mediator in relationship between personal resources gain/assigning value to personal resources and spiritual change. The results justify the postulate of conducting further research in the field of testing models which take into account the relationship between posttraumatic stress disorder, religious coping stress, and posttraumatic spiritual change. The conducted analyses should include the assumptions of the COR theory as well as psychological, social, and situational factors that could generate spiritual change.

Objectives: This study aimed to understand the relationship between resource gains and losses, coping, and the quality of life during the growth phase of the COVID‑19 pandemic. Material and Methods: The Internet-based survey covered 353 individuals who had participated in a psychological...

This article presents the results of three surveys conducted during the initial stage of the COVID-19 pandemic, in March 2020 and in late June/early July 2020, when pandemic restrictions were in force. The surveys covered patients who had used psychological assistance before the pandemic. two were cross-sectional and one was longitudinal. The first survey involved 270 people (age: M = 29.59, SD = 10.74, women 79.3%), and the second one covered 117 subjects (age: M = 29.40, SD = 11.49, women 85.5%). The third, longitudinal, survey covered 83 subjects (age: M = 26.61, SD = 7.17, women 89.2%). In our research we used the Conservation of Resources Evaluation questionnaire, the abbreviated version of the Coping Orientation to Problems Experienced, the WHO Quality of Life Scale, and a questionnaire for collecting sociodemographic information. Our analysis of the quality-of-life correlates in the two cross-sectional studies leads to an observation that for people using psychological help, the constant determinants of quality of life during a pandemic are high gain in resources and little loss of resources. In the first phase of the pandemic, active strategies were not linked to the sense of quality of life. This sense, however, was diminished by a number of negative strategies, such as denial, venting, substance use, restraint, and self-blame. After 3 months of the ongoing pandemic, perceived quality of life was positively correlated with strategies related to seeking instrumental support and active coping. this most likely points to a process of adapting to a difficult situation. The results of our longitudinal surveys demonstrate increasing escapism. Our attempt at explaining which factors determined the quality of life after 3 months of the ongoing pandemic showed that the crucial factors are: a sense of quality of life before the occurrence of the pandemic, changes in the distribution of resilience-oriented resources, changed frequency of using passive strategies, and active ways of coping—but only after 3 months into the pandemic. The results thus obtained can be used both in prevention and in work with persons affected by the negative consequences of the COVID-19 pandemic.

Artykuł przedstawia ocenę kluczowych wartości akademickich zwiększających efektywność naukową tudentów oraz radzenie sobie ze stresem wynikającym z funkcjonowania w społeczności akademickiej. ostarcza on cennej wiedzy pozwalającej na lepsze zrozumienie aspektów przyczyniających ię do pełnego zaangażowania w naukę, jak i działalność akademicką studentów. Głównym celem adania było określenie związków między czynnikami społeczno-organizacyjnymi w środowisku kademickim a sposobami radzenia sobie ze stresem wśród studentów. Badaną grupę stanowiło 1210 tudentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Lublinie. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem narzędzia analizującego znaczenie kluczowych obszarów funkcjonowania czelnianego – Ocena czynników społeczno-organizacyjnych środowiska akademickiego (autorskie arzędzie) oraz Mini-COPE badającego strategie radzenia sobie ze stresem. Sprzyjające środowisko kademickie przyczynia się do aktywnego radzenia sobie ze stresem przez studentów i poszukiwania sparcia, zmniejsza zaś tendencję do bezradności. Relacje interpersonalne, autonomia oraz jasność adań to kluczowe czynniki chroniące w stresujących sytuacjach uczelnianych. Przeprowadzone adania naukowe dostarczają wskazówek, jak identyfikować potrzeby i oczekiwania studentów raz jak wspierać ich w funkcjonowaniu psychospołecznym poprzez rozwijanie skutecznych metod adzenia sobie ze stresem.

This article discusses attitudes towards immigrants demonstrated by professionals who are in contact with them by virtue of their professional obligations. The article is both theoretical and practical in nature since intense negative attitudes towards immigrants can have far-reaching consequences for the hosts and the received. The study group consisted of teachers, health care professionals and uniformed services (border guards and prison guards). The cross-sectional survey was conducted using the author’s own tool for the diagnosis of attitudes towards migrants (Questionnaire of Attitudes towards Migrants, QATM). The research covered 347 people. Its aim was to identify the determinants of positive attitudes towards immigrants. The results indicate that the positive drivers are gender, intensity of contact, place of residence, age, having children and education. Artykuł prezentuje refleksję nad postawami wobec imigrantów osób będących z nimi w kontakcie z racji pełnionych funkcji zawodowych. Ma on charakter zarówno poznawczy, jaki i praktyczny, gdyż natężenie negatywnych postaw wobec imigrantów może mieć daleko idące konsekwencje dla przyjmujących i przyjmowanych. Badaną grupę stanowili nauczyciele, pracownicy służby zdrowia oraz służb mundurowych (straż graniczna i straż więzienna). Przekrojowe badanie przeprowadzono z wykorzystaniem autorskiego narzędzia do diagnozy postaw wobec migrantów (Kwestionariusz postaw wobec migrantów). Objęto nim 347 osób. Jego celem było określenie czynników warunkujących pozytywną postawę wobec imigrantów. Uzyskane wyniki wskazują, że tymi czynnikami są płeć, intensywność kontaktów, miejsce zamieszkania, wiek, posiadanie dzieci oraz wykształcenie.