Purpose: This study aimed to investigate the relationship between the C-reactive protein/albumin (CRP/albumin) ratio and disease severity in diabetic retinopathy (DR) patients and to evaluate the potential of CRP/albumin as a clinical biomarker for inflammation and DR progression. Methods: This single-center, prospective, cross-sectional study included 158 DR patients and 150 healthy controls. Clinical, ophthalmologic, and laboratory evaluations were performed, including best-corrected visual acuity, optical coherence tomography, and measurements of inflammatory and glycemic markers. CRP/albumin ratios were calculated, and their relationships with DR severity were assessed. Receiver operating characteristic (ROC) analysis was performed to evaluate the predictive performance of CRP/albumin. Results: Before treatment, CRP/Alb ratios and other inflammatory markers, including NLR, MLR, PLR, and SII, were significantly elevated in DR patients compared to controls. Following treatment, CRP/albumin ratios decreased markedly from 0.14 ± 0.1 to 0.04 ± 0.04 (p < 0.001), aligning with improvements in retinal thickness (OCT: 269.2 ± 17.5 µm) and HbA1c levels (6.9 ± 1.2%). CRP levels decreased from 5.8 ± 3.2 mg/L to 1.5 ± 1.4 mg/L, while NLR dropped from 2.5 ± 1.1 to 1.29 ± 0.8 (p < 0.001). Significant reductions were also observed in PLR (169.6 ± 62.2 to 128.2 ± 54.3) and SII (743.0 ± 427 to 230.8 ± 187). ROC analysis revealed an AUC of 0.963 for CRP/albumin, indicating high predictive accuracy for DR severity with 95% sensitivity and 90% specificity at a cutoff of 0.052. Conclusions: The CRP/albumin ratio is a significant biomarker for inflammation and disease progression in DR. The observed reductions in inflammatory markers post-treatment highlight the importance of inflammation control in DR management.

To investigate changes in ocular and periocular tissue elasticity using shear wave elastography (SWE) in eyes with diabetic retinopathy following intravitr

Görme kaybının önde gelen nedenlerinden biri olan diyabetik retinopati (DR), retina mikrovasküler hasarı ve vitreus humorundaki yapısal değişikliklerle ilişkilidir. Yüksek çözünürlüklü bilgisayarlı tomografi (BT) görüntüleme, vitreus humor yoğunluğundaki değişikliklerin hassas ve noninvaziv bir şekilde değerlendirilmesini sağlar. Bu çalışmanın amacı, DR hastalarının vitreus humorundaki değişiklikleri BT kullanarak değerlendirmektir. 1 Ocak 2022 ile 1 Haziran 2024 tarihleri arasında beyin BT'si yapılan ve görüntüleri radyoloji bilgi sisteminde bulunan 18 yaş ve üzeri DR hastaları retrospektif olarak incelenmiştir. 50 DR hastası ve yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 50 diyabetik olmayan kontrol hastası çalışmaya dahil edildi. DR hastalarının vitreus sıvısı BT dansite değerleri, kontrol grubunun değerleriyle istatistiksel olarak karşılaştırıldı. DR ve kontrol gruplarında her iki gözde vitreus sıvı dansitesi açısından cinsiyetler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). DR grubu, kontrol grubuna kıyasla hem sağ hem de sol gözde anlamlı olarak daha yüksek vitreus dansite sergilemiştir (sırasıyla p=0,011, p=0,007). DR ve kontrol gruplarında her iki gözde yaş ve vitreus dansite arasında negatif bir korelasyon bulunmuştur; ancak istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). BT ölçümleri, vitreus dansitenin DR hastalarında kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek olduğunu ortaya koydu, bu da artan vitreus dansitenin diyabetik retinopati şiddetinin veya ilerlemesinin potansiyel bir belirteci olabileceğini düşündürmektedir.

Amaç: Bu çalışma, Sistemik Lupus Eritematozus (SLE) hastalarında ön segment parametreleri, oküler pulse amplitüdü (OPA) ve koroid kalınlığı arasındaki ilişkiyi sağlıklı bireylerle karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: Prospektif kesitsel tasarımlı bu çalışmaya, SLE tanılı 8 hastanın 16 gözü ile 8 sağlıklı bireyin 16 gözü dâhil edilmiştir. SLE tanısı, 1997 revize Amerikan Romatoloji Derneği kriterlerine göre doğrulanmıştır. Katılımcılara detaylı oftalmolojik muayene yapılmış; dinamik kontur tonometresi kullanılarak OPA ölçümleri gerçekleştirilmiş ve Spektral Domain Optik Koherens Tomografi cihazının artırılmış derinlik modu ile koroid kalınlığı değerlendirilmiştir. İstatistiksel analiz SPSS 27.0 yazılımı kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: SLE grubunda OPA değerleri anlamlı derecede düşük bulunmuştur (SLE: 2,3±1,7 mmHg, Kontrol: 2,8±1,0 mmHg, p=0,032). Ön kamara derinliği, SLE grubunda 2,9±0,3 mm, kontrol grubunda ise 3,6±0,3 mm olarak ölçülmüş ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Subfoveal koroid kalınlığı SLE grubunda kontrol grubuna kıyasla hafif yüksek (SLE: 316,3±69,5 µm, Kontrol: 301,0±59,5 µm) bulunmasına rağmen bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p=0,510). Kornea histerezisi ve kornea direnç faktörü gibi diğer ön segment parametrelerinde anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Sonuç: SLE hastalarında OPA ve ön kamara derinliğinde azalma, oküler hemodinamik değişiklikleri ve ön segment yapılarındaki potansiyel etkileri işaret etmektedir. Subfoveal koroid kalınlığı açısından anlamlı bir farklılık olmamakla birlikte, SLE'nin oküler yapı üzerindeki etkilerini anlamak için uzunlamasına çalışmalara ihtiyaç vardır.

Objective: This study aimed to compare time-dependent changes in visual acuity (VA), central corneal thickness (CCT), intraocular pressure (IOP), and the structure and elasticity of ocular tissues, as measured by shear wave elastography (SWE), in the preoperative, postoperative 1st week, and 1st month periods. Methods: This prospective observational study with repeated measurements included 22 individuals aged 44–86 years who underwent trabeculectomy for medically resistant glaucoma. VA, CCT, and IOP were measured preoperatively and at 1 week and 1 month postoperatively for the study. The elastic properties of ocular tissues were evaluated using the SWE method by obtaining quantitative measurements of lens SWE (LSWE), vitreous SWE (VSWE), optic nerve head SWE (OSWE), and retrobulbar fat SWE (RSWE). The changes in the obtained structural and elasticity parameters were compared preoperatively, 1 week postoperatively, and 1 month postoperatively. Results: When anterior segment parameters were evaluated in individuals who underwent trabeculectomy, there were significant differences in VA (p = 0.001, ${\mathrm{ƞ}}_p^2$ = 0.401), CCT (p = 0.001, ${\mathrm{ƞ}}_p^2$ = 0.806), and IOP (p = 0.001, ${\mathrm{ƞ}}_p^2$ = 0.853) values (p < 0.05). There was no statistically significant difference between preoperative and postoperative measurements at 1 week and 1 month for the elasticity parameters of LSWE, VSWE, OSWE, and RSWE (p > 0.05). Conclusions: This study suggests that the biomechanical adaptation of ocular tissues may be incomplete in the early postoperative period. Non-invasive methods such as SWE can be considered a potential tool for postoperative follow-up and predicting surgical success.