Özlem Alikılıç

Özlem Alikılıç

Auto-generated profile, based on publicly available information

Özlem Alikılıç

YAŞAR ÜNİVERSİTES

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

15Years (2012-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 March 2012 in Public Relations Review
Verified
Journal Article
Closed access
OAOzlem Alikilic
Ozlem Alikilic
UAUmit Atabek
Umit Atabek

31 December 2021 in Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
ÖAÖzlem Ali̇kiliç
Özlem Ali̇kiliç
EGEbru Gökaliler
Ebru Gökaliler
IAİnanç Ali̇kiliç
İnanç Ali̇kiliç
2010 yılından bu yana Suriye’de yaşanan iç savaş nedeniyle ülkelerinden göç eden halk için Türkiye önemli bir göç merkezi haline gelirken, yaşanan bu kaos ve mülteci krizi sonucunda Avrupa ülkelerinde ve Türkiye’de mülteci sorunu nefret söyleminin merkezine yerleşmiştir. Mülteciler ve yaşadıkları sorunlarla ilgili çevrimiçi ortamlarda üretilen içerikler, kullanılan dil mültecilere yönelik oluşan nefret söyleminin daha güçlenmesine sebep olmaktadır. Çalışmada Türkiye’de Suriyelilerle ilgili çevrimiçi paylaşımların nefret unsurları taşıyıp taşımadığı, ayrımcı söylem stratejileri temelinde sınıflandırılarak araştırılmıştır. Türkiye’deki Twitter kullanıcılarının Türkçe içerikleri üzerinden gerçekleştirilen bu araştırmada, #suriyeli”, “#mülteci”, “#suriyelimülteci”, “#suriyelileriistemiyoruz” ve “#suriyelilerdefolsun” hashtaglerinin altına yapılan 4.217 adet tweet incelenmiş ve mültecilere geliştirilen söylemlerin daha çok hangi ayrımcı söylem stratejileri tipolojileri altında toplandığı keşfedilmeye çalışılmıştır. Çalışmada olumsuz söylemlerin ötekileştirici ve kışkırtıcı bir arka planı olduğu, Twitter kullanıcılarının söylemlerinin sertleşip hakaret boyutuna vardığı, mültecilere yönelik nefret ve düşmanlık söylemlerinin kolektif olarak kamusal eleştiriler çerçevesinde toplandığını söylemek mümkündür.

11 February 2019 in Erciyes İletişim Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ÖAÖzlem Aşman Ali̇kiliç
Özlem Aşman Ali̇kiliç
IAİnanç Ali̇kiliç
İnanç Ali̇kiliç
AÖAsuman Özer
Asuman Özer
Sosyal medya, sürekli gelişen teknolojisiyle kuşaklar üzerinde etkili olduğu kadar en aktif kullanıcılarından biri olan Y kuşağının romantik ilişkileri kapsamında da oldukça etkindir. Y kuşağının, teknoloji sever ve sosyal medyayı sık ve etkin kullanan bireylerden oluştuğu, sosyal medyanın da Y kuşağı üzerinde etkisinin fazla olduğu bilinmektedir. Bu etki sadece içerik oluşturma, paylaşım, sosyalleşme, bağlantılı kalma, etkileşim, arkadaşlık, bilgi akışı, öğrenme gibi faaliyetlerle sınırlı değildir. Sosyal medya kullanımının giderek artmasıyla çiftler, ilişkilerini sosyal medyada herkese göstererek yaşama eğilimi göstermektedirler. Sosyal medya kullanımını günlük hayatlarının birer parçası haline getiren çiftler, sosyal medyayı sadece ilişkilerini duyurmak, ifade etmek için değil aynı zamanda partnerlerini kontrol etmek, gözetlemek ve haklarında bilgi almak için de kullanmaya başlamışlardır. Sosyal medyanın romantik ilişkileri nasıl etkilediği konulu bu çalışmanın amacı, Y kuşağının sosyal medya pratiklerinin, romantik ilişkilerindeki davranışları üzerindeki rolünü ölçmektir. Y kuşağını temsil eden 406 kişiye anket uygulanmıştır. Kıskançlık ve gözetim davranışları ile cinsiyet grupları arasında anlamlı bir fark tespit edilememiş ancak en kıskanç grubun bekar ve ilişkisi olmayanlar olduğu; evli olmayan çiftlerin sosyal medyada kıskanma ve gözetim davranışının evli olan çiftlere göre daha fazla olduğu saptanmıştır. Y kuşağı bireylerinde yaş ilerledikçe sosyal medyada partnerlerini kıskanma ve gözetleme eğiliminin azaldığı görülmüştür.

30 June 2022 in Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
EGEbru Gökaliler
Ebru Gökaliler
ÖAÖzlem Ali̇kIliç
Özlem Ali̇kIliç
IAİnAnç Ali̇kIliç
İnAnç Ali̇kIliç
The pandemic process, in general, is a process that creates anxiety due to reasons such as confusion, instability, misinformation and inadequate planning. Within the scope of this study, the assumption that the personality traits of individuals are effective in getting information and taking the required measures while carrying out the health communication during COVID-19 pandemic, and from the question of whether the individual differences can be associated with the inclination for information receipt or not. This scope of this study aims to measure how the communication of the COVID-19 epidemic towards the Turkish people affects the individuals’ preferences for information, the relationships between the sources they trust, and their individual differences based on the Big-5 factors, within the framework of the five major personality traits. This quantitative study, firstly aims to investigate the information-seeking behavior of the Turkish public in relation to their perceptions of COVID-19 and the impact of messages received from the media. Secondly, it is aimed to measure how the COVID-19 pandemic communication affects the relationships among the media sources they trust in their choices of information. While the trust in health care professionals and independent health care associatons were the highest among the individuals who participated in the survey, those who have the responsibility personality trait, trust in the content of COVID-19 messages for government agencies is low.

1 January 2015
Verified
Book Chapter
Closed access
ÖAÖzlem Alikılıç
Özlem Alikılıç
This chapter investigates the concept of strategic corporate social responsibility to broaden the concept of green marketing. The guiding thesis is that social marketing has evolved throughout the decades and has led to strategic corporate social responsibility. There is, however, a lack of consensus on the definition of corporate social responsibility as the fundamental norm of this strategic state. In this chapter, a strategic framework that offers to broaden the concept of green marketing is provided. This chapter also explores the nature of strategic corporate social responsibility with a view towards understanding its components. Then discussion is framed by CSR theories and critical approaches.

9 June 2021 in Feminist Media Studies
Verified
Journal Article
Closed access
ÖAÖzlem Alikılıç
Özlem Alikılıç
Among the roles scattered in the scenarios of the Turkish TV dramas, PR practitioners are ascribed various roles and stereotyped personal traits which are mainly represented by the female gender. They are designed and scripted as similar stereotypes that are negative characters with similar roles. This paper examines how female PR professionals have been portrayed in Turkish TV dramas. Using the approach of media framing from the perspective of gendered profession, this paper analyzes women in a variety of public relations roles in Turkish TV dramas produced between 1998 and 2020. A total of fifty-five PR female practitioners were identified in these fifty-one TV dramas. The results show that among the fifty-five (N = 55) PR practitioner characters, the majority were women (N = 52) and that the general tone of most of the characters was negative, profit-oriented and manipulative. Interestingly, the study also notes that the few (N = 3) PR characters portrayed as male were all portrayed as gay. This reinforces the idea that PR is portrayed as a feminized field. Misleading media portrayals of PR practitioners can have a negative impact on how people view the profession.