People all over the world have needed to adapt to social distancing, movement restrictions, and change in life routines due to Coronavirus disease 19 (COVID-19). This study aimed to explore the relationships between time-use, occupational balance, and temporal life satisfaction of university students in Turkey during the social isolation period due to the COVID-19 pandemic. The study was conducted online in May 2020, with 128 university students of a Turkish university with the mean age of 20.27 ± 1.49 years (Min. 18 - Max. 26 years old) from 37 cities. The measures used were the Occupational Balance Questionnaire (OBQ), the Temporal Satisfaction with Life Scale (TSWLS), and a customized question about the time-use of the students in specific occupational domains. The results indicated that individuals with lower occupational balance had less present life satisfaction (p < .001). While the time allocated to study lessons, socialization, and exercise had small positive correlations with OBQ (p <.01), watching TV had a negative correlation with OBQ (p <.05) and with ‘present TSWLS’ (p <.01). The mean value of ‘present TSWLS’ (15.45 ± 7.54) was lower than ‘past TSWLS’ (21.57 ± 6.27) and ‘future TSWLS’ (22.64 ± 4.60). Evaluation of occupational balance and the time use patterns of university students during the isolation periods could be important due to its relationship with life satisfaction. This issue raises the potential need for preventive occupation-based interventions to address the mental health of the community.
31 August 2023 in Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal
Amaç: Bu çalışma, yaşlı bireylerin elektronik ortamda sağlık (e-sağlık) okuryazarlığının incelenmesi amacıyla yürütüldü. Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı tasarım kullanılan çalışma; 65 yaş üzeri, internet kullanan, katılmaya gönüllü olan ve Aile Sağlığı merkezlerine kayıtlı 159 katılımcı ile tamamlandı. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından oluşturulmuş bilgi formu ve E-Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği kullanıldı. Bulgular: Erkeklerin kadınlardan anlamlı düzeyde yüksek e-sağlık okuryazarlık düzeyine sahip olduğu (b=- 2,200; p=0,044), internet kullanma becerisi artıkça e-sağlık okuryazarlık puanının anlamlı düzeyde arttığı (b=0,854, p=0,001), eğitim düzeyi dahil regresyon modeline dahil edilen diğer değişkenlerin ise e-sağlık okuryazarlık puanı üzerine anlamlı bir etkisinin olmadığı belirlendi. E-Sağlık Okuryazarlığı Ölçeğinin “İnternetteki yararlı sağlık kaynaklarını nasıl bulacağımı biliyorum.” maddesinde en düşük ortanca değeri tespit edildi (3, %25=3, %75=4). Sonuç: Bu bulgular ışığında yaşlı bireylerin e-sağlık okuryazarlığını etkileyen en önemli faktörlerin cinsiyet ve internet kullana becerisi olduğu ve internetten doğru bilgilere ulaşmada zorluklar bulunduğu ortaya çıkmıştır. Yaşlı bireylere yönelik planlanacak e-sağlık eğitimlerinde, kadınların gözetilmesi, internet becerilerinin geliştirilmesi ve bireylerin yüksek kalitedeki kaynaklardan doğru sağlık bilgisine ulaşmasını destekleyecek çalışmaların yapılmasının gerekli ve faydalı olabileceği düşünülmektedir.
18 December 2019 in Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
Amaç: Bu çalışma üniversite öğrencilerinde serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcıları ile yaşamın anlamı arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla planlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 18-25 yaş arasında toplam 97 öğrenci dahil edildi. Öğrencilerin tanımlayıcı özellikleri kaydedildi. Serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcılarını belirlemek için Serbest Zaman Fiziksel Aktivite Kısıtlayıcıları (SZFA-K) Ölçeği ve yaşamın anlamının belirlenmesi için Yaşamın Anlamı Ölçeği (YAÖ) kullanıldı. Sonuçlar: SZFA-K alt boyutlarından irade ile YAÖ alt boyutlarından mevcut anlam arasında zayıf düzeyde negatif yönde anlamlı korelasyon (r=-.206; p=.043) saptandı. Diğer alt boyutlar arasında ise anlamlı korelasyon saptanmadı. Tartışma: Çalışmamızda, serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcılarından irade faktörünün mevcut yaşamın anlamı ile ilişkisi olabileceği belirlendi. Serbest zaman fiziksel aktivite katılımının arttırılmasına yönelik programlar geliştirilirken; yapısal engeller kadar kişisel faktörlerin de ayrıntılı incelenmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.
9 September 2020 in Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
Dünya’nın globalleşmesi salgın hastalıkların yayılmasını kolaylaştırırken toplum sağlığını korumada da birlik içinde olmayı öğretmektedir. Bu nedenle, sağlık sisteminin parçası olan her profesyonel gibi ergoterapistlerin de salgın hastalık gibi halk sağlığını etkileyen durumlarda hazır olması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı; COVID-19 pandemisi sürecinde tüm ihtiyacı olan bireylere yönelik rehabilitasyonu planlama için ergoterapistlerin rol ve sorumluluklarını derlemektir. Bu süreçte kişilerin okupasyonlarını yürütme ve okupasyonlara ulaşma sırasında yaşadığı değişimler, adaptasyonlar ve bunların sonuçları ergoterapi açısından önemlidir. COVID-19 pandemisi ile ortaya çıkan ihtiyaçlara yönelik ergoterapistlerin hazır olması gereken alanlar bu derleme ile sıralanmıştır. Bireyi bütüncül değerlendiren ergoterapistler güvenli ve sağlıklı kalmak için enfeksiyon kontrol önlemlerine uyma, erişme ve kullanma sırasında hayati ihtiyaçları mental sağlık, irade, psikolojik-fiziksel boyutları ile anlayabilir. Pandemiden en fazla etkilenen ülkelerden gelen yayınlar, Dünya Sağlık Örgütü, Dünya Ergoterapistler Federasyonu, Amerikan Ergoterapi Derneği bazı temel konular üzerinde durmaktadır. Kaynaklara ulaşma, günlük yaşam aktiviteleri, akut bakım, iletişim, mobilite, stigma, sosyal izolasyon, mental sağlık ve iyi olma hali bu konular arasındadır. Bu derlemede, bahsedilen durumlara yönelik hizmet verilmesi için gerekli olan telesağlık, mental sağlık çalışmaları, bireysel/aile/toplum çalışmaları, yardımcı teknoloji, akut bakım konuları ele alınmıştır.
25 July 2023 in International Journal of Rheumatic Diseases
Purpose: Experiences of violence negatively affect women's independence and daily activities. The aim of this study was to investigate the effectiveness of the "Model of Human Occupation (MOHO)"-based occupational therapy intervention on the occupational competence and occupational participation of women affected by domestic violence and living in a women's shelter. Materials and Methods: The MOHO-based occupational therapy program, which includes 10 intervention areas, was applied to 13 women in two women’s shelters. Four-week (16 sessions) individual and group training and environmental interventions were provided. Participants' occupational competence was assessed with the “Occupational Self-Assessment” and occupational participation with the “Model of Human Occupation Screening Tool”. Assessments were conducted before the intervention, after the intervention, and at the 3-month follow-up. Results: Statistically significant differences were found in occupational competence (p=0.002) and occupational participation (p=0.004) between pre-intervention and 3-month follow-up assessments. Improvements were noted in all domains (OSA-competence, and volution, habituation, communication-interaction, process skills, and environment parameters of MOHOST) (p 0.05). Discussion: MOHO-based occupational therapy interventions delivered in women's shelters could have a positive impact on the occupational competence and occupational participation of women experiencing violence.