Bu çalışmanın temel amacı, sığırlarda yemleme öncesi ve sonrası biyoelektrik aktivitede meydana gelen değişimleri belirlemektir. İkincil olarak, biyoelektrik aktivitenin şehir, cinsiyet, yaş, fizyolojik durum ve canlı ağırlık gibi bireysel ve çevresel faktörlere göre nasıl farklılaştığı değerlendirilmiştir. Çalışmada, Van ilinden 16 ve Kars ilinden 14 adet olmak üzere toplam 30 adet Simmental Melezi sığır kullanılmıştır. Çalışma, Van (1.726 m) ve Kars (1.768 m) illerinde bulunan benzer rakımsal özelliklere sahip işletmelerde yürütülmüştür. Hayvanlar, 15 dişi ve 15 erkek hayvan olacak şekilde dengeli bir dağılım gözetilerek seçilmiştir. Çalışmaya dâhil edilen hayvanların yaşları 1 ile 6 yıl arasında değişmekte olup, canlı ağırlıkları yaklaşık 200–650 kg aralığında sınıflandırılmıştır. Hayvanların biyoelektrik aktivitesi, 35 gün boyunca her gün akşam yemleme öncesi ve sonrasında Avometre cihazı ile yalıtkan bir platform üzerinde ölçülmüştür. Elde edilen verilerle hayvanların cinsiyet, yaş, ağırlık ve şehir gibi faktörlere göre istatistiksel analizleri yapılmıştır. Her iki ilde de hayvanların su ihtiyaçlarının ad libitum olarak karşılandığı ve besleme programlarının işletme rutinlerine uygun şekilde sürdürüldüğü gözlenmiştir. Çalışmada kullanılan hayvanlar, deney süresince aynı barınma koşullarında tutulmuş ve ölçüm dönemleri boyunca herhangi bir müdahale bulunmamıştır. Ölçümler sonucu; yemleme öncesi 0.517±0.011 V ve yemleme sonrası 0.507±0.010 V biyoelektrik aktivite bulundurdukları tespit edilmiştir. Yemleme öncesi ve sonrası ölçülen biyoelektrik aktivite değerlerinin cinsiyet, yaş, durum, ağırlık ve şehir bakımından önemli bir fark oluşturdukları tespit edilmiştir. Vücut biyoelektrik aktivitesi, hücre içi ve hücre dışı iyonların (özellikle sodyum, potasyum ve kalsiyum) dağılımı ile doku su içeriğine bağlı olarak şekillenmektedir. Yemleme sonrası dönemde dolaşım sistemi, hormonal yanıtlar ve sindirim sürecine bağlı olarak sıvı–elektrolit dengesinde meydana gelen geçici değişimler, ölçülen biyoelektrik aktivitede dalgalanmalara yol açabilmektedir. Bu durum, sindirimle birlikte metabolik aktivitenin artması ve organizmanın yeni bir fizyolojik denge durumuna uyum sağlaması süreciyle açıklanabilir. Sonuç olarak, sığırlardaki biyoelektrik aktivitenin yemlemeden önce yüksek, yemlemeden sonra ise önemli oranda düştüğü tespit edilmiştir. Bu bulgular, yapılacak çalışmalarda biyoelektrik aktivite ölçümlerinin dinamik bir süreç olarak ele alınması gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, hayvanlardaki biyoelektrik aktivitenin günlük yaşam döngüsü içindeki değişimlerini anlamak için önemli bir ilk adımdır ve gelecekte bu konuda yapılacak araştırmalar için bir temel oluşturabilir.