Tayfun Göktaş

Tayfun Göktaş

Auto-generated profile, based on publicly available information

Tayfun Göktaş

Department of Physiology , Lokman Hekim University Faculty of Medicine , Ankara , Türkiye

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

4Years (2023-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
18 February 2025 in The Turkish Journal of Pediatrics
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
DMDeniz Menderes
Deniz Menderes
EEEsra Emerce
Esra Emerce
TGTayfun Göktaş
Tayfun Göktaş
GÇGonca Çakmak
Gonca Çakmak
DADeniz Aslan
Deniz Aslan
Background. In transfusion-dependent forms of β-thalassemia, chronic anemia and iron overload lead to the development of oxidative stress-related DNA damage. In β-thalassemia minor (β-Tm), oxidative stress resulting from an unbalanced globin chain ratio has been documented, even in the absence of anemia and its complications. However, the status of oxidative stress-related DNA damage has not yet been elucidated. The aim of this study was to assess DNA damage in β-Tm in a pediatric population. Material and Methods. We compared 142 children with β-Tm to 113 healthy controls, including siblings of the β-Tm individuals. The comet assay was used to assess DNA damage in peripheral blood lymphocytes. Additionally, oxidative stress markers and biochemical parameters were measured. Results. No significant differences were observed between the β-Tm group and controls in terms of demographics, biochemical parameters, or baseline oxidative stress levels (p>0.05). In the comet assay, there was no difference in tail intensity (TI) between subjects and controls, nor between siblings with and without β-Tm (p=0.551 and p=0.655, respectively). However, when the β-Tm group was divided by age, a gradual increase in DNA damage, as measured by TI, was observed. This increase was more pronounced in the β-Tm group compared to controls. Conclusion. We observed no significant differences in DNA damage between β-Tm individuals and controls. However, TI increased at a faster rate with age in carriers compared to non-carriers, suggesting that environmental factors might exert a more pronounced influence on the genetic integrity of individuals with a β-Tm background. Although β-Tm itself does not seem to pose a substantial genotoxic risk in childhood, our findings underscore the importance of further research into the interplay between β-Tm and other risk factors throughout life. We advocate for long-term monitoring of β-Tm children to assess the health and potential genetic consequences.

20 January 2023 in Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
FHFatma Helvacioğlu
Fatma Helvacioğlu
TGTayfun Göktaş
Tayfun Göktaş
HAHande O. Altunkaynak
Hande O. Altunkaynak
TŞTuğçe ŞİRİNOĞLU
Tuğçe ŞİRİNOĞLU
Amaç; Böbrek nakli ya da cerrahi girişimler sırasında gelişebilen iskemi ve reperfüzyon hasarı etkisini hücrelerdeki enerji metabolizmasının bozulması ve oksidatif stresin artmasına yol açarak gösterir. Popüler sporcu destek ürünü olan kreatin monohidrat endojen bir bileşiktir. Hücrelerin enerji metabolizmasını etkileyerek oksidatif stresi azalttığı ve antioksidan etki gösterdiği bilinmektedir. Böbrekte deneysel olarak oluşturulan iskemi reperfüzyon hasarı sonrasında artan oksidatif strese ve yapısal düzeyde izlenen hasara karşı kreatin monohidratın olası etkisinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir.Yöntemler: Çalışmada Sprague Dawley (270-380 gr) türü 24 adet erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar rastgele dört gruba ayrıldı: Grup 1: Kontrol grubu, Grup 2: İskemi/ Reperfüzyon grubu, Grup 3: İskemi/ Reperfüzyon +Kreatin monohidrat (Kreatin 2 g/kg/gün), Grup 4: Kreatin monohidrat (2 g/kg/gün) olarak düzenlendi. Grup 2 ve Grup 3’teki sıçanlara intraperitoneal anestezi sonrası 45 dakika boyunca sol renal arterin klemplenmesiyle renal iskemi oluşturuldu ve 45. dk’nın sonunda klemp uzaklaştırıldıktan sonra sol böbreğin parlak kırmızı renge ulaşması reperfüzyonun sağlanması olarak kabul edilerek karın ön duvarı kapatıldı. Grup 3 ve Grup 4’deki sıçanlara 3 gün süresince kreatin monohidrat (2g/kg/gün) distile su içinde çözülerek gavaj yoluyla uygulandı. Reperfüzyondan 72 saat sonra genel anestezi altında kardiyak kan, sol böbrek dokuları alındıktan sonra sakrifiye edildiler. Böbrek dokuları ışık ve elektron mikroskopta değerlendirildi. Plazma örneklerinde total oksidan ve antioksidan stres parametreleri ölçümlendi.Bulgular: İskemi ve reperfüzyon modelinde ince yapı düzeyinde glomerüler kapillerlerdeki belirgin eritrosit stazı saptandı. Bunun yanında glomerüller endotelin ve podositlerin hücre bütünlüğünün korunamadığı izlenirken proksimal tübüllerdeki hücrelerde de şişme sonucu tübül lümenin tıkandığı görüldü. Kreatin uygulanan gruplarda total antioksidan seviyesinin istatistiksel olarak anlamlı ölçüde artması yeniden yapılanma sürecinin pozitif yönde ilerlediğinin göstergesi olarak yorumlandı.Sonuç: Sonuç olarak uygulanan yöntemden kaynaklandığı düşünülen eritrosit stazı nedeniyle dolaşımın tam olarak sağlanamadığı ve buna bağlı olarak kreatin monohidrat desteğinin yapısal düzeyde belirgin olumlu etki gösteremediği düşünüldü.

8 July 2026 in SN Comprehensive Clinical Medicine
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
FHFatma Helvacıoğlu
Fatma Helvacıoğlu
GKGülnur Take Kaplanoğlu
Gülnur Take Kaplanoğlu
TGTayfun Göktaş
Tayfun Göktaş
GGGüleser Göktaş
Güleser Göktaş
MTMustafa Agah Tekindal
Mustafa Agah Tekindal
DEDeniz Erdoğan
Deniz Erdoğan

13 August 2026 in Turkish Journal of Biochemistry
Verified
Journal Article
Open access
TGTayfun Göktaş
Tayfun Göktaş
SDSibel Dinçer
Sibel Dinçer
Nida Aslan KarakelleNida Aslan Karakelle
Nida Aslan Karakelle
GGGüleser Göktaş
Güleser Göktaş
Objectives: Cholestasis, characterized by impaired bile flow and bile accumulation, leads to progressive liver injury largely mediated by oxidative stress. Taurine, a conditionally essential amino acid with antioxidant and cytoprotective properties, may protect against cholestatic liver damage. This study investigated the effects of taurine in an experimental cholestasis model. Methods: Cholestasis was induced in rats by common bile duct ligation (BDL). Following surgery, animals received intraperitoneal saline or taurine (100 mg/kg). At designated time points, plasma and liver samples were collected. Oxidative stress parameters, including malondialdehyde (MDA), nitric oxide metabolites (NOx), and glutathione (GSH), were measured in plasma and liver tissue. Liver function was assessed by plasma alanine aminotransferase (ALT) and total bilirubin levels. Histopathological examination was performed to evaluate the extent of liver injury. Data were expressed as mean ± SD and analyzed using the Kruskal–Wallis test, with p<0.05 considered statistically significant. Results: Compared with saline-treated groups, taurine-treated rats exhibited significantly lower plasma and hepatic MDA and NOx levels and significantly higher GSH levels. Plasma ALT levels were also significantly reduced in taurine-treated animals. Although total bilirubin levels did not differ significantly at 24 h, they were significantly lower in taurine-treated rats at later time points. Histopathological analysis demonstrated progressive liver damage in untreated cholestatic rats, whereas taurine administration attenuated tissue injury and reduced the extent of damaged areas. Conclusions: Taurine effectively reduced oxidative stress and attenuated biochemical and histopathological liver injury in BDL-induced cholestasis. These findings suggest that taurine may be a promising adjunct therapeutic agent for cholestatic liver disease.