Vedia Bennu Gilan

Vedia Bennu Gilan

Auto-generated profile, based on publicly available information

Vedia Bennu Gilan

Mersin Üniversitesi, Erdemli Meslek Yüksekokulu

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

5Years (2022-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
21 March 2022 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
DGDidar Gürsoy Gürsoy
Didar Gürsoy Gürsoy
IGİclal Gürses
İclal Gürses
VGVedia Bennu Gi̇lan
Vedia Bennu Gi̇lan
BTBahar Tasdelen
Bahar Tasdelen
AAAli Arican
Ali Arican
CTCelalettin Tok
Celalettin Tok
Our study aimed to determine immunohistochemical expression of ER, PR, C-erbB-2, p53 and BRCA1 genes and their relationship with clinicopathological features and prognostic significance. The present study included 85 patients that were diagnosed with epithelial OC, treated and followed-up between 2002 and 2012 at Mersin University, Faculty of Medicine. Immunohistochemical expression of ER, PR, C-erbB-2, p53 and BRCA1 and their relation-ship with clinicopathological parameters were evaluated. In serous carcinomas, expression of ER was significantly associated with metastasis to the fallopian tube, expression of PR was significantly associated with patient’s age, expression of p53 was significantly associated with the progression-free survival (PFS), cytoplasmic expression of BRCA1 was significantly associated with the overall survival (OS) and PFS. In pathogenesis groups, 55 tumors were type 1, and 30 tumors were type 2. There were significant correlations with ER, PR and p53 expressions between the two groups. In our study, PR and p53 were prognostic factors in serous carcinoma. Extensive studies that contain more cases in each histological group are needed to determine the prognostic value of these five immunohistochemical markers.

31 August 2022 in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
İGİsmail Yağmurhan GİLAN
İsmail Yağmurhan GİLAN
CUCosar Uzun
Cosar Uzun
VGVedia Bennu Gi̇lAn
Vedia Bennu Gi̇lAn
AÖAlev Bobus Örs
Alev Bobus Örs
NENurten Erdal
Nurten Erdal
Amaç: Son yıllarda, artan cerrahi rekonstüksiyon teknikleri ile tendon transferleri sık yapılan operasyonlardan biri haline gelmiştir. Trafik kazaları, kesici alet yaralanmaları ya da bazı romatizmal hastalıkların yarattığı dejeneratif hasarlar sonucunda tendon grefti uygulamaları bir gereklilik haline gelmiştir. Literatürde en çok kullanılan tendon greft donörleri musculus palmaris longus, musculus plantaris, musculus extensor digitorum longus, musculus extensor indicis ve musculus gracilis olarak geçmektedir. Birçok tendon greft donörü olmasına rağmen, farklı kullanım alanları ve varyatif durumlar nedeni ile zaman zaman da alternatif tendon greft donörlerine ihtiyaç duyulmaktadır. Biz de buradan yola çıkarak musculus flexor digitorum profundus aksesuar başının tendon grefti olarak kullanılabilirliğini araştırmayı hedefledik. Yöntem: Çalışmamızda, musculus flexor digitorum profundus aksesuar başı tendonunun, tendon grefti için donör olup olamayacağı iki basamakta incelendi. Birinci aşamada morfometrik olarak uygunluğu, ikinci aşamada ise biyomekanik olarak uygunluğu test edilerek güncel olarak kullanılan musculus palmaris longus ve musculus plantaris tendonlarıyla karşılaştırıldı. Bu amaçla musculus palmaris longus, musculus plantaris ve musculus flexor digitorum profundus aksesuar başının tendonları kullanıldı. Erişkin 11 kadavradan alınan kasların ve tendonlarının uzunlukları, kalınlıkları ve genişlikleri ölçüldü. Elde edilen parametreler birbirleriyle karşılaştırıldı. Alındıkları ekstremitelerin de uzunluk ve genişlikleri ölçülerek, tendonlarla aralarındaki korelâsyonlara bakıldı. Germe test cihazı kullanılarak; maksimum kopma kuvveti, maksimum deformasyon, tendon kopuncaya kadar depolanan enerji, sertlik, maksimum stres, maksimum strain, esneklik katsayısı ve dayanıklılık parametreleri ölçülüp, tendonların biyomekanik özellikleri değerlendirildi. Bulgular: Yapılan analizler sonucunda; hem morfometrik verilerde hem biyomekanik verilerde benzerlikler elde edildi. Sonuç: Sonuç olarak ele alınan aksesuar tendonun morfometrik olarak uygun olduğu, biyomekanik olarak kısmen yeterli olduğu sonucuna varıldı.

22 December 2025 in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
İGİsmail Yağmurhan Gilan
İsmail Yağmurhan Gilan
AÖAlev Bobus Örs
Alev Bobus Örs
VGVedia Bennu Gilan
Vedia Bennu Gilan
Amaç: Nervus occipitalis major blokajı, oksipital nevralji tedavisi için kanıtlanmış bir yaklaşımdır. Oksipital bölgede ağrı ile karakterize olan bu durum, genellikle nervus occipitalis major'un sıkışmasından kaynaklanır. Bu sinirin yüzeye tam çıkış noktasını bilmek, komplikasyonlardan kaçınmak, güvenli ve etkili sinir bloğu prosedürlerini sağlamak için çok önemlidir. Yöntem: Buçalışmada 15 yetişkin kadavra (beş kadın ve 10 erkek, formaldehit ile fikse edilmiş) nervus occipitalis major'u değerlendirmek için bilateral olarak diseke edildi. Sinir, musculus trapezius’u veya aponevrozunu delerek yüzeye çıktığı noktada bulundu. Sinirin bu noktadaki çapı, yüzeye çıktığı noktanın orta hatta olan mesafesi ve bu noktanın protuberentia occipitalis externa’ya olan mesafesi, dijital bir kumpasla ölçüldü. Cinsiyet ve taraf karşılaştırmaları yapıldı. Bulgular: Sinirin yüzeye ulaştığı yerdeki ortalama çapı 3.7 mm, noktanın orta hatta olan mesafesi44.4 mm, bu delme noktasının protuberentia occipitalis externa’ya olan mesafesi17.5 mm olarak bulundu. Taraf ve cinsiyet karşılaştırmalarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gözlendi. Sonuç: Bu çalışmada, literatürde bildirilmeyen veriler elde edildi. Bu sinir için planlanan, olası bir oksipital nevralji tedavisi yaklaşımı için klinisyenlere yardımcı olacağı düşünülmektedir.