Güven Gürkan Öztan

Güven Gürkan Öztan

Auto-generated profile, based on publicly available information

Güven Gürkan Öztan

Istanbul University

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

14Years (2013-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
29 February 2016 in Middle East Critique
Verified
Journal Article
Closed access
EBEgemen B. Bezci
Egemen B. Bezci
GÖGüven Gürkan Öztan
Güven Gürkan Öztan
This article aims to reveal the origins and development of the Turkish emergency during the years it was implemented. Turkey’s State of Emergency originated following the military coup on September 12, 1980, and lasted until the end of November 2002. Initially, the emergency state created a different set of administrative and legal rules in the areas where it mainly was implemented, the Kurdish-populated regions in the southeast of the country. However, the suspension of the norm under the emergency state that lasted for over two decades caused a perpetuating shift in the civil and military administrations in Turkey. Moreover, it caused the emergency state to be not solely a legal and administrative implementation but a continuous reflection of the Turkish raison d’état when the country faces a crisis.

12 March 2021 in Ankara Üniversitesi SBF Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
GÖGüven Gürkan Öztan
Güven Gürkan Öztan
1961 Anayasası’nın yürürlüğe girmesini takip eden süreçte sol/sosyalist fikirler görünürlük kazanmıştır. 1960’ların ilk yarısında örgütlenme faaliyetlerine yoğunlaşan sol çevreler Anayasanınkazanımlarının korunması, planlı kalkınma hedefinin gerçekleştirilmesi ve toplumsal eşitsizliklerin merkezi politikalarla giderilmesi konusunda benzer fikirlere sahip olmuştur. Eğitim sisteminin yeniden yapılandırılması bu hedeflere ulaşabilmenin ön şartlarından biri olarak düşünülmüştür.Bu çalışmada 1961-1965 arasındaki dönemde sol/sosyalist siyasetin eğitim başlığını hangi ekonomi politik bağlamda ve hangi temel başlıklar altında ele aldığı incelenecektir. Sözü edilen amaca uygun olarak Yön Dergisi’ne, TİP çevresinin çıkardığı Sosyal Adalet Dergisi’ne TİP’in ve CHP’nin parti programı, bildiri ve seçim beyannamelerine, gazete arşivlerine başvurulacaktır. Türkiye solunun eğitime yüklediği misyon, planlı kalkınma, anti-emperyalizm ve sosyal adalet gibi dönemin sık başvurulan kavramları etrafında tartışılacaktır. Eğitim sistemindeki ABD etkisine ve anti-komünizm uygulamalarına karşı tepkilere, Köy Enstitülerinin yeniden açılması taleplerine, halkçı eğitim tartışmalarına yer verilecek, bu dönemde yükseköğretime dair sorunların sol/sosyalist dergilerde ve partilerde nasıl ele alındığı incelenecektir.


16 July 2026 in Turkish Studies
Verified
Journal Article
Closed access
ŞAŞenol Arslantaş
Şenol Arslantaş
DADuzgun Arslantas
Duzgun Arslantas
GÖGüven Gürkan Öztan
Güven Gürkan Öztan
Following the collapse of the Soviet Union, it was expected that radical left parties (hereafter RLPs) would eventually disappear. However, they not only persisted but, in some cases, grew stronger...

8 November 2022 in SİYASAL: Journal of Political Sciences
Verified
Journal Article
Open access
GÖGüven Öztan
Güven Öztan

30 June 2025 in Mülkiye Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
GÖGüven Gürkan Öztan
Güven Gürkan Öztan
Türkiye’de hükümet sistemi üzerine yapılan tartışmalar, geride bıraktığımız kırk yıllık süreçte siyasi gündemin önemli bir kısmını kapsayacak boyuta ulaşmıştır. Yürütme organının güçlendirilmesini hedefleyen 1982 Anayasası’nın cumhurbaşkanına parlamenter sistemin sınırlarını görece aşan yetki ve sorumluluklar yüklemesi sözü edilen tartışmanın alevlenmesinde birinci dereceden etkilidir. Neoliberal dönüşüm sürecinde baş gösteren çoklu krizler, sağ siyasette ve sermaye çevrelerinde hükümet sisteminin değiştirilmesi yönündeki talepleri tetiklemiştir. Milliyetçi-mukaddesatçı siyasi aktörler, genellikle başkanlık ya da yarı başkanlık sisteminin bayraktarlığını yaparken liberaller temkinli, sosyal demokratlar ise parlamenter sistemin güçlendirilmesinden yana tutum takınmıştır.Bu çalışma, ‘uzun 1990’lar’ adını verdiğim dönemde hükümet sistemi üzerine yürütülen tartışmaları ele almayı hedeflemektedir. Bu çerçevede ‘güçlü yürütme’, ‘istikrar’ ve neoliberal dönüşüm kavramlarının birbirleriyle ilişkilendirilme biçimleri ile cumhurbaşkanının yetkileri, görev süresi ve seçim usulüne ilişkin siyasi aktörlerin ve sermaye çevrelerinin önerileri çalışmada birlikte incelenecektir. İlk önce cumhurbaşkanının politik sistemdeki rolünün ne olması gerektiğine dair tartışmanın tarihsel arka planı sunulacak akabinde 1980’lerin ikinci yarısından itibaren Turgut Özal’ın cumhurbaşkanlığı adaylığı ile ivme kazanan yeni hükümet sistemi arayışlarının hangi argümanlar ile gerekçelendirildiği irdelenecektir. ANAP’ın içerisinde başkanlık sisteminden yana olanlar ile olmayanlar arasındaki görüş farklılığının denk düştüğü ideolojik pozisyonlar da ihmal edilmeyecektir. Ayrıca Özal’ın cumhurbaşkanlığı döneminde, daha önce genel başkanlığını üstlendiği ANAP’ı dizayn etmeye çalışan ve fiili bir başkanlık sistemini zorlayan girişimlerine de dikkat çekilecektir. Daha sonra, Süleyman Demirel’in cumhurbaşkanlığı döneminde hem kendisinin ilave yetki talebi hem de DYP ve DTP örneğinde merkez sağ siyasi aktörlerin bu bahse ilişkin seçim beyannamelerine dahi yansıyan tutumları ele alınacaktır. Son bölümde ise ‘uzun 1990’ların’ bakiyesi üzerine bina edilen 2000’lere dair panoramik bir bakış sunulacaktır. Bu doğrultuda cumhurbaşkanını halkın seçmesini mümkün kılan 2007 referandumu sürecini ve 2010 sonrası Adalet ve Kalkınma Partisi’nin (AKP) hükümet sistemine yönelik anayasa değişikliği hazırlıklarını içeren kısa bir değerlendirme ile çalışma nihayete erecektir.