15 July 2014 in Endocrine
6 January 2022 in Turk Kardiyoloji Dernegi Arsivi-Archives of the Turkish Society of Cardiology
18 July 2024 in Kocatepe Tıp Dergisi
AMAÇ: COVID-19 ile ilişkili hedef organ hasarının patogenezinde endotel disfonksiyonu önemli rol oynamaktadır. Güçlü inflamatuvar hasara bağlı kardiyovasküler (KV) komplikasyonlar yoğun bakımda yatan COVID-19 hastalarında, hastalığı ayakta geçirenlere göre daha sık görülmektedir. Bu çalışmayı COVID-19 geçirmiş hastalarda infeksiyon ciddiyeti ile arteryel sertlik arasındaki ilişkinin, gelecekteki KV olayların bir öngördürücüsü olup olmadığını araştırmayı amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Hastalar COVID-19 şiddetine göre yoğun bakımda yatan (ağır grup) ve hastalığı ayakta geçiren (hafif grup) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Çalışmaya kontrol grubu olarak COVID-19 geçirmemiş hastalar alındı. Hastaların enfekte iken bakılan biyokimyasal parametreleri ise retrospektif olarak hastane veri tabanından elde edildi. Tüm grupların arteryel sertlik ve ekokardiyografik ölçümleri COVID-19 infeksiyonu sonrası ilk 1 ay içinde yapıldı. BULGULAR: Çalışmaya 27’si kontrol, 32’si hafif ve 25’i ağır hastalık grubunda olmak üzere toplam 84 hasta alındı. Tüm popülasyonun yaş ortalaması 48.68±12.9 olup 58’i (%69) erkekti. AS ölçümlerinde elde edilen ortalama pulse wave velosite değerleri kontrol grubunda 8.02 m/s, hafif hastalık grubunda 8.07 m/s, ağır hastalık grubunda ise 8.75 m/s idi. Yoğun bakımda tedavi gören ağır hasta grubunun AS değerleri, kontrol ve hafif hasta grubuna göre daha yüksek olarak izlendi (sırasıyla p=0.007, p=0.008). Ancak hafif hastalık geçirenlerle kontrol grubu arasında AS değeri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p=0.681). SONUÇ: Çalışmamızda COVID-19 infeksiyonunu ağır geçiren hastaların arteryel sertlik değerlerini daha yüksek bulduk. Bu sonuç abartılı ve kontrolsüz inflamasyona sekonder endotel hasarı ile açıklanabilir. Bu nedenle böyle hastalarda yüksek PWV değerleri, gelecekteki kardiyovasküler olayların bir öngördürücüsü olarak kullanılabilir.
12 January 2026 in Medical Records
Aim: This study aimed to identify predictors of 10-year survival in patients undergoing early Transcatheter Aortic Valve Replacement (TAVR) with the first-generation CoreValve system, providing insights from a pioneering single-center experience in Turkey.Material and Methods: We retrospectively analyzed high-risk patients who underwent TAVR between April 2012 and March 2013. Baseline clinical characteristics and echocardiographic parameters were compared between survivors and non-survivors over a 10-year follow-up period. Survival analysis was performed using Kaplan-Meier curves, and Cox regression models were utilized to identify independent predictors of survival.Results: The cohort included patients with a mean age of 77.1 ± 7.7 years. The Kaplan–Meier analysis estimated the median survival time at 62 months (95% CI: 33–127), with a mean survival time of 71.6 months (95% CI: 43.9–99.3). Survivors exhibited significantly lower left ventricular (LV) end-diastolic diameter, LV mass index, and LV diastolic-systolic diameter difference compared to non-survivors. In univariate analysis, STS score, pulmonary artery pressure (PAP), LV hypertrophy pattern, LV diameter difference, and LV mass index emerged as potential predictors of long-term survival. STS score and LV diameter difference were independent predictors.Conclusion: In this study, both STS score and LV diastolic-systolic diameter difference were identified as independent predictors of 10-year survival following TAVR. These findings emphasize the critical role of precise patient evaluation and underscore the potential value of personalized procedural strategies to optimize long-term outcomes in TAVR patients
4 January 2023 in Research Square
Hepatopulmonary syndrome (HPS) is a pulmonary complication that causes deterioration in oxygenation due to the inability to clear substances that will cause intrapulmonary vasodilation in advanced liver disease and the increase in vasodilator substances released from the liver (1). Hepatopulmonary syndrome may be misdiagnosed because of nonspecific symptoms and other comorbidities. There is no optimal medical therapy. However, the best treatment option is liver transplantation to improve oxygenation and survival (2) . We aimed to present a 44-year-old patient with a delayed diagnosis of HPS who had significant dyspnea and cyanosis and undergone cardiac surgery twice.