31 December 2024 in ICONARP International Journal of Architecture and Planning
Historical environments bear traces of the past and have cultural and historical importance. These places are essential to respect the past, understand history, and preserve cultural heritage. However, many historic neighborhoods face accessibility issues. Accessibility is a fundamental concept that refers to the ability of people to be present and participate effectively in any space. This principle has an importance that cannot be ignored in every academic discipline in its own field of specialization and there is a need to take this principle into account in all kinds of production processes. The most problematic spatial area for this participation to be ensured through universal access is the historical environmen which form a unique part of cultural identity with their characteristic structures and distinctive features. Therefore, accessibility is crucial to ensure the preservation of cultural heritage and the active participation of society in. Problems in these areas restrict access to these spaces for people with disabilities, pregnant women, people with strollers and the elderly, and have a negative impact on the visitor experience. In this study, the Turkish Grand National Assembly / War of Independence Museum located in Historical Ulus, the Turkish Grand National Assembly Museum, Is Bank Museum, Ankara Social Sciences University Campus, and Hacı Bayram Veli Mosque and its surroundings were evaluated. The evaluations were supported with visuals, according to the criteria specified in the Accessibility Guide prepared by the Ministry of Family, Labor and Social Services. The study found attempts to improve accessibility for individuals with disabilities, but correct practices were largely absent. Issues such as dimensional errors, improper material selection and structural inadequacies were common. These problems are summarized in the evaluation section. This study aims to demonstrate that historical buildings can be made accessible by addressing access issues with solutions like tactile surfaces, markings, and ramps.
31 December 2024 in İDEALKENT
Seyitgazi, tarihi ve kültürel zenginliğiyle çok katmanlı bir yerleşimdir. Tarihi çevreyi korumanın temel amacı kendini oluşturan değerler bütününün korunması, geliştirilmesi ve yaşatılmasıdır. Seyitgazi’de geleneksel konutların ihmal edildiği, özellikle farklı dönemlere ait kültürel varlıkların bir arada bulunduğu II. Derece Arkeolojik Sit Alanı sınırları içinde kalan Cumhuriyet Meydanı çevresinde, koruma-kullanım sorunları olduğu tespit edilmiştir. Koruma Amaçlı İmar Planı'nın geç yürürlüğe girmesi, ticaretin ve günlük yaşamın etkileşimli olduğu alanda konut-ticaret dokusunu yıpratmış, koruma-kullanım sorunlarını ortaya çıkarmıştır. Miras yönetimi ve sürdürülebilir bir toplumsal kalkınma için meydan ve çevresinde nitelikli iyileştirme, işlevsel ve estetik geliştirmelerin yapılması zorunludur. Çalışmanın hedefi mevcut yasal çerçevede Seyitgazi'nin kültür katmanlarından biri olan geleneksel konutları korumaktır. Bu doğrultuda ilk olarak ilçe bütününde sit sınırları içinde kalan geleneksel konutlar gözlem-inceleme yoluyla tespit edilmiş, belgeleme-analiz çalışmalarıyla mimari özellikleri belirlenmiştir. Seyitgazi'nin tarihî gelişimi, koruma sürecinin yasal-yönetimsel yönleri ele alınmış, farklı dönemler arasındaki yapısal ilişkiler tanımlanmıştır. İkinci aşamada özel inceleme alanı olarak Cumhuriyet Meydanı’nı çevreleyen caddeler için sokak sağlıklaştırma projesi geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Belediye-üniversite iş birliğiyle hazırlanan proje, ilgili koruma kuruluna sunulmuş ve onaylanmıştır. Bununla, belirli bir bölgede koruma ve tasarım yaklaşımları ortaya koyan örnek bir uygulama gerçekleşmiştir. Bu çalışma, Seyitgazi tarihi kent dokusunun korunması çalışmalarına temel oluşturarak esas ve yönetmeliklerin gelişmesine katkıda bulunmuştur.
23 October 2024 in Kültür Araştırmaları Dergisi
Bu çalışmada, Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde uzun yıllar boyunca varlığını sürdüren ve "huğ evleri”, "dal örgü”, "çiteme huğ” veya "çit evler” olarak da bilinen geleneksel konut mimarisinin temel yapım tekniği olan sepet örgü tekniği ayrıntılı olarak incelenmektedir. Sepet örgü tekniği, Anadolu'nun kırsal ve yerel mimarisinde önemli bir yer tutmakta olup, bu teknikle inşa edilen yapılar, bölgenin kültürel ve tarihsel mirasının bir parçası olarak günümüze kadar gelmiştir. Ancak, yapılan araştırmalar sonucunda, bu yapıların restorasyonu için gerekli olan teknik bilgilerin ve malzeme detaylarının mevcut literatürde dağınık ve sınırlı bir şekilde yer aldığı tespit edilmiştir. Bu çalışma, sepet örgü tekniğiyle inşa edilen yapılar için gerekli olan restorasyon süreçlerine rehberlik edebilecek bir literatür derlemesi sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, sepet örgü yapım tekniğinin detayları, kullanılan malzemelerin özellikleri ve yapım sürecine ilişkin bilgi eksiklikleri giderilmeye çalışılmıştır. Aynı zamanda, bu çalışma, sepet örgü tekniğiyle ilgili mevcut kaynakları bir araya getirerek, bu alanda çalışan araştırmacılar ve restorasyon uzmanları için kapsamlı bir referans kaynağı oluşturmayı hedeflemektedir.