Sarsembayeva Aiman

Sarsembayeva Aiman

Auto-generated profile, based on publicly available information

Sarsembayeva Aiman

Kazakh National Women’s Teacher Training University, Kazakhstan

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
15 December 2020 in THE BULLETIN
Verified
Journal Article
Closed access
VAVasiliev Oleg Alexandrovich
Vasiliev Oleg Alexandrovich
SGSemenov Vladimir Grigoryevich
Semenov Vladimir Grigoryevich
TZTuleubayev Zhaxybay
Tuleubayev Zhaxybay
VOVasiliev Alexander Olegovich
Vasiliev Alexander Olegovich
SASarsembayeva Aiman
Sarsembayeva Aiman
GZGulnar Ziyayeva
Gulnar Ziyayeva
Covering loess-like loams are widespread in the Chuvash Republic and serve as parent rocks. They are heterogeneous both in the course and in the depth of occurrence. A distinctive feature of loess like loams from other overlying quaternary deposits is a sharp predominance in the granulometric composition of coarse dust fractions ranging in size from 0.05 to 0.01 mm, the content of which is 40% or more. Their granulometric composition varies from light loamy to clayey. Loess like loams, due to the peculiarities of their granulometric composition, have relatively good water permeability and moisture capacity and are superior to original loamy and clay parent rocks of the Permian and Jurassic systems in terms of these parameters. The content of moving forms of phosphorus and potassium (according to Kirsanov) in loess like loams is from 15 to 75 mg/kg, of exchange potassium - from 20 to 105 mg/kg. The soils formed based on them have a well-defined profile, the genetic horizons of which are easily diagnosed in the soil section. Because soils formed on loess like loams have well-developed genetic horizons, clearly manifested features of soil formation peculiar to each soil type, they occupy a central subtype and are diagnosed as typical. However, soils formed on loess-like loams and clays have low erosion resistance and marked as erosion threatening on soil maps.

30 March 2025 in Izdenister natigeler
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
АААйжан Акмуллаева
Айжан Акмуллаева
ҚҚҚаламқас Құланбай
Қаламқас Құланбай
МАМира Айтжанова
Мира Айтжанова
АСАйман Сарсембаева
Айман Сарсембаева
ЗРЗаида Рахимова
Заида Рахимова
КККаламкас Куланбай
Каламкас Куланбай
Жетісу облысының Алакөл, Ақсу, Көксу, Кербұлақ және Ескелді аудандарында 2022-2024 жылдары итальяндық шегірткеге көктемгі, көктемгі-жазғы, жазғы, күзгі жүйелі есеп жүргізу және жергілікті популяциясының жылдық динамикасын анықтау жұмыстары бойынша ауыл шаруашылық аумақтарында қазіргі уақытта итальяндық шегіртке (Calliptamus italicus L.) санының басымдылығы анықталды. Итальяндық шегіртке дернәсілдерінің жазғытұрғы қоныстануы кезіндегі санын есептеу (көктемгі-жазғы мониторингтік тексеру). Зерттеу жұмысы белгіленген аумақтарда дернәсілдер шыға бастағаннан бастап, жою шаралары басталғанға дейін жүргізіледі. Есепке алынған аумақтың көлеміне байланысты итальяндық шегірткенің негізгі тіршілік ететін жерлері қамтылған, арақашықтығы шамамен 100-300 м-ге дейін созылған есеп жүргізу бағыттары анықталды. Шегіртке дернәсілінің тығыздығына қарай шабындық биотобының өнімділігі бақылау нұсқасымен салыстырғанда тәжірибеде 5 дана/м2 болғанда 4,8%, 10 дана/м2 – 15,8%, 15 дана/м2 – 28,3% кемейтіндігін байқаймыз, яғни бұл шегірткелер саны 10-15 дана/м2 болғанда олар биотопқа экономикалық зияндылық келтіретіндігі дәлелденді. Зертханалық жағдайда итальяндық шегірткенің қоректенуі кезінде 4-8 дана/м2 еркекшөп – (Agropyrum sibiricum ), жатаған бидайық - (Elytrigia repens), тырса селеу – (Setaria glaucal), солтүстік қара сұлы – (Avena septentrionalis ) және жаздық бидай – (Triticum aestivum) жабайы арпа – (Hordeum spontaneum) өсімдіктері 5% зақымдалды. Ал 12-16 дана/м2 кезінде аталған өсімдіктердің зақымдалуы 75-100% жетті. Сонымен қатар изен – (Kochig Roth. Scoparia), баданалы қоңырбас – (Poa bulbosa ), экспарцет – (Onobryhis viciafolia), далалық жоңышқа – (Medicogo sariva ) және ақбас түйе жоңышқа – (Melilitus albus) өсімдіктері 5-25% дейін зақымдалды. Далалық шырмауық – (Convolvulus arvensis), бір жылдық жусан – (Artemisia annua), ащы жусан – (Artemisia absinthium) мүлдем зақымдалмады.

1 January 2026 in Brazilian Journal of Biology
Verified
Journal Article
Open access
AAA. Ametov
A. Ametov
MDM. Dauletbayeva
M. Dauletbayeva
MAM. Aytzhanova
M. Aytzhanova
ZRZ. Rakhimova
Z. Rakhimova
ASA. Sarsembayeva
A. Sarsembayeva
GAG. Assan
G. Assan
Euphorbia yaroslavii Poljakov. is a rare plant species endemic to Kazakhstan whose phytochemical composition has remained largely unexplored. This study presents the first organ-specific phytochemical and GC-MS characterization of the leaves, stems, and roots of this species. Quantitative analyses indicated pronounced metabolic differentiation among plant organs. Roots were characterized by high contents of total phenolics (58.2 ± 2.5 mg GAE/g DW), coumarins (2.48%), and mineral components (total ash 13.22%), while leaves exhibited the highest tannin content (2.35%). The maximum flavonoid content was observed in roots (0.27%), whereas stems contained the highest level of ascorbic acid (0.70 mg/g DW). GC-MS profiling tentatively identified 68 compounds in leaf extracts, 65 in stem extracts, and 39 in root extracts. Root extracts were dominated by fatty acids and triterpenoid-sterol constituents, including octadecanoic acid (18.9%), hexadecanoic acid (17.5%), β-amyrin (5.2%), and lanosterol (4.9%). Overall, the results indicate organ-specific metabolic specialization in Euphorbia yaroslavii Poljakov. and provide a reliable phytochemical baseline for future bioactivity-oriented and conservation-related studies.

24 June 2025 in Eurasian Journal of Ecology
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
БРБактигул Раимбекова
Бактигул Раимбекова
АСАкмарал Сартаева
Акмарал Сартаева
ЛАЛяйля Ануарова
Ляйля Ануарова
МПМеруерт Парманбекова
Меруерт Парманбекова
ЭИЭльмира Иманова
Эльмира Иманова
АСАйман Сарсембаева
Айман Сарсембаева
Жүгері – дүниежүзілік азық-түлік қауіпсіздігін қамтамасыз ететін негізгі дақылдардың бірі. Жүгерінің биоалуантүрлілігін сақтау үшін дәстүрлі селекция әдістерін молекулалық генетикамен үйлестіру, тұқым банктерін кеңейту және фермерлердің біліктілігін арттыру қажет. Бұл азық-түлік қауіпсіздігін қамтамасыз етуге және климаттық өзгерістерге бейімделуге мүмкіндік береді. 2023 жылы жүгері сүрлемі алқаптарында қуықтың ластануы (Ustilago zeae) мен агроөнімділік көрсеткіштерінің тұрақтылығын зерттеу мақсатында 12 үлгіге комплексті талдауы жүргізілді. Нәтижелер бойынша ауру ауырлығының үлгілер арасында айтарлықтай айырмашылықтар (p < 0,001), сонымен қатар ауруға төзімділіктің жоғары тұқым қуалаушылық индексі (Hb² = 0,82) анықталды. Өсімдік биіктігі 182–330 см аралығында өзгерді, ең биік 4 үлгі (Туран 680 SV, Туран 480 SV, Қазақстанский 700 SV, Қазақстанский 705 S0) бөлінді. Ustilago zeae-ге төзімділік бойынша үлгілер екі топқа бөлінді: 5 үлгіде өте әлсіз залалдану (1% дейін) және 7 үлгіде әлсіз залалдану (1–10%). 1000 дәннің массасы 226–330 г аралығында, ең жоғарғы өнімділік Алтай 250 МV (330 г) және Будан 237 МV (310 г) үлгілерінде байқалды. Зерттеу нәтижелері жүгері селекциясын жетілдіру және аурумен күресудің тиімді әдістерін әзірлеу бағыттарына негіз болып табылады. Түйін сөздер: жүгерінің биоалуантүрлілігі, устойчивость, 1000 дәннің массасы, астық өнімділігі, сипаттамалық статистика