Psoriasis is a chronic inflammatory skin disease. Immunological, genetic, and environmental factors, including diet, play a part in the pathogenesis of psoriasis. Metabolic syndrome or its components are frequent co-morbidities in persons with psoriasis. A change of eating habits can improve the quality of life of patients by relieving skin lesions and by reducing the risk of other diseases. A low-energy diet is recommended for patients with excess body weight. Persons suffering from psoriasis should limit the intake of saturated fatty acids and replace them with polyunsaturated fatty acids from the omega-3 family, which have an anti-inflammatory effect. In diet therapy for persons with psoriasis, the introduction of antioxidants such as vitamin A, vitamin C, vitamin E, carotenoids, flavonoids, and selenium is extremely important. Vitamin D supplementation is also recommended. Some authors suggest that alternative diets have a positive effect on the course of psoriasis. These diets include: a gluten-free diet, a vegetarian diet, and a Mediterranean diet. Diet therapy for patients with psoriasis should also be tailored to pharmacological treatment. For instance, folic acid supplementation is introduced in persons taking methotrexate. The purpose of this paper is to discuss in detail the nutritional recommendations for persons with psoriasis.
31 October 2016 in Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dialdehyd malonowy (MDA) w organizmie człowieka pochodzi z dwóch źródeł: spożywanego pokarmu i peroksydacji lipidów występujących w tkankach. Powstawanie MDA, a także wielkość i szybkość utleniania lipidów w tkankach organizmów żywych, zależy od wielu czynników endo- i egzogennych. Produkty peroksydacji lipidów, szczególnie MDA, wykazują właściwości cytotoksyczne, mutagenne i rakotwórcze. Mogą one również hamować enzymy związane z obroną komórki przed stresem oksydacyjnym. Mogą nie tylko przyczyniać się do rozwoju wielu chorób, ale stanowią również część procesu starzenia się. Organizm broni się w pewnym stopniu przed działaniem wolnych rodników, neutralizując je. Głównym źródłem przeciwutleniaczy jest żywność – produkty pochodzenia roślinnego. Styl życia, na który składają się dieta i aktywność fizyczna, jest ważnym elementem w zachowaniu zdrowia rozumianego jako dobre samopoczucie fizyczne i psychiczne. Nawyki żywieniowe i dieta bogata w przeciwutleniacze są modyfikowalnymi czynnikami, które nie tylko zapobiegają chorobom związanym z wiekiem, ale także opóźniają procesy starzenia.
Background: Eating disorders (EDs) are an ever-growing problem, seen most commonly among young women. People with EDs are particularly predisposed to restrictive eating patterns. Diet therapy for many diseases involves the elimination of certain food groups, and the use of restrictive diets in people with EDs may indirectly influence the recurrence of the disorder. The aim of this study was to assess the prevalence of the possible presence of EDs and orthorexia symptoms among young women following a traditional, alternative (vegetarian), or therapeutic (low FODMAP) diet. Methods: The analysis was based on 420 responses from female respondents aged 19 to 30 years. The research tool consisted of questionnaires to assess the possible presence of EDs (SCOFF), cognitive-behavioral aspects of eating (TFEQ-13), and the presence of orthorexia symptoms (ORTO-15). Results: Uncontrolled and emotional eating was least common in women on a vegetarian diet (5.6 ± 3.7; 3.5 ± 2.7; p < 0.05). Women on a low FODMAP diet were most prevalent with symptoms of orthorexia (n = 37, 47.4%; p < 0.05). Conclusions: It seems important to perform screening tests for eating disorders before recommending diet therapy in order to individually adjust the dietary regimen and refer patients to appropriate specialists.
Cel pracy: Głównym celem pracy była ocena wpływu izolacji społecznej i rodzinnej z powodu COVID19 na samopoczucie psychiczne pacjentów przebywających w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz ocena skuteczności podjętych działań terapeutycznych.Metoda: Badanie przeprowadzono wśród chorych przebywających w zakładzie opiekuńczo-leczniczym (58 chorych). Do oceny stopnia nasilenia zaburzeń depresyjnych zastosowano krótką formę Geriatrycznej Skali Oceny Depresji. Porównano również liczbę interwencji medycznych i psychologicznych w poszczególnych miesiącach izolacji.Wyniki: W lutym 2020 roku, kiedy nie było żadnej izolacji, 87,9% badanej grupy nie cierpiało na depresję w porównaniu z 72,4% w okresie pełnej izolacji. Po wprowadzeniu metod kontrolowanego kontaktu z najbliższymi, liczba osób bez objawów depresyjnych ponownie wzrosła. W okresie pełnej izolacji wykonano średnio 1,76 interwencji medycznych i 0,23 interwencji psychologicznych na jednego pacjenta.Wnioski: Liczba interwencji medycznych i psychologicznych była większa w okresie pełnej izolacji w porównaniu z miesiącami, w których nie wprowadzono ograniczeń związanych z pandemią COVID19. Po wprowadzeniu pełnej izolacji wyniki w GDS były istotnie wyższe, co oznacza, że pacjenci byli w większym stopniu narażeni na zaburzenia depresyjne niż w miesiącach bez izolacji.
1 January 2014 in Polish Journal of Cardio-Thoracic Surgery
Introduction : Despite rapid progress in cardiology and cardiac surgery, cardiovascular disease still present a serious epidemio-logical problem in industrialized countries, including Poland. Great interest in risk factors of these diseases is associated with an im-proper lifestyle, including...