The frequency of irrigation and deficit irrigation management are drawing attention because water resources are becoming limited year by year, especially in the last decade. Besides, the rate and application time of P fertilization gained more importance just after the researchers found out it is more effective than N-fertilizing for alfalfa cultivation. This study aimed to determine the effects of different irrigation managements (seasonal deficit, intervals of 5, 7, and 9 days), phosphorus application season (autumn and spring), and the rate of P fertilizer (0, 30, 60, 90 kg ha-1) on the yield and forage quality of alfalfa. The experiment was conducted in the 2019-2020 years, which was the 3rd and the 4th years of alfalfa respectively, under semi-arid Mediterranean conditions. The stand height and fiber content (NDF) were higher in the autumn application. However, forage contained more nitrogen in the spring application. A higher amount of water (800 mm) with higher irrigation frequency (5 days – I5d) caused a reduction in yield due to water excess. The yield was the highest (21.34 t ha-1) and the forage quality was better in 448 mm water application with 9 days intervals (I9d). Seasonal deficit water management caused a significant loss in yield and quality. Nevertheless, 18.04 t ha-1 dry matter yield with 24.05 % CP content was recorded at seasonal deficit water management. P fertilization increased the yield and forage quality. The yield was the highest (20.23 t ha-1) at the rate of 90 kg ha-1 P fertilizer, but yield and forage quality characteristics were similar between 30, 60, and 90 kg ha-1 P. The results showed that P fertilization could be done in both autumn and spring at the rate of 30 kg ha-1 and 448 mm water could be applied at 9 days intervals for fulfilling performance under semi-arid Mediterranean conditions. When water resources are very scarce, the seasonal water deficit should be applied, especially in late summer.
21 December 2020 in Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi
Çalışmada 2018 ve 2019 yıllarında Eskişehir koşullarında buğday hasadını takiben yapılan ikinci ürün yem bezelyesi üretiminde farklı ekim sıklıkları (80, 100 ve 120 tohum m-2) ile farklı oranlarda karışıma dahil edilebilen bazı buğdaygil yem bitkilerinin (%25 ve %50 oranlarında yulaf, silajlık mısır ve sudan otu) bitki boyu, yaş ot üretimi, kuru madde oranı ve botanik kompozisyondaki yem bezelyesi oranına etkileri incelenmiştir. Bitki boyu ve baklagil oranı, yıllar ve karışık ekim uygulamaları arasında önemli değişim gösterirken, kuru madde oranı yalnızca karışık ekim uygulamaları arasında önemli değişim göstermiştir. Yaş ot verimi 2018 yılında 2019’a göre daha yüksek olurken, en yüksek yaş ot verimi 100 (2189.84 kg da-1) ve en düşük yaş ot verimi 120 tohum m2 (1841.68 kg da) ekim sıklığında tespit edilmiştir. Karışımlar arasında en yüksek yaş ot verimi 3619.02 kg da-1 ile yem bezelyesine %50 azaltılmış silajlık mısır karıştırıldığında elde edilirken yalın ekimde (850.14 kg da) en düşük olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre ikinci ürün yem bezelyesi üretiminde ekimin 100 tohum m2 sıklığı kullanılarak ve %50 oranında azaltılmış silajlık mısır karıştırılarak yapılmasının verimi önemli ölçüde artırdığını ifade etmek mümkündür.
30 December 2022 in Turkish Journal of Range and Forage Science
Quality of silage corn is assessed over dry matter ratio, dry matter intake, crude protein, energy, and mineral contents. In this study, the effects of different weed densities on the silage quality of corn were investigated in the 2019 and 2020 years. Silage pH, Fleig score, dry matter ratio, crude protein, NDF, and ADF contents were assumed as silage quality parameters. The experiment was established in randomized block design. Silage pH, Fleig score, dry matter ratio did not present significant variations between the years but crude protein, NDF, and ADF contents significantly varied. Weed density significantly affected NDF content only. Although weed density did not have a significant effect on the silage quality of corn, cultivation should be carried out weed-free for high yielding.
15 August 2022 in Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi
Çalışma; silajlık mısır bitkisinin farklı yabancı ot yoğunlukları altında kalite özellikleri açısından değişimini belirlemek amacıyla Eskişehir şartlarında, 2019-2020 yıllarında, iki yıl süreyle yürütülmüştür. Araştırma yabancı ot oranları metrekarede 0, 2, 4, 6, 8, 10, 12 ve 14 olacak şekilde, şansa bağlı tam bloklar deneme desenine göre kurulmuştur. Araştırmada; ham kül oranı, ham yağ oranı, lif oranı, ham protein oranı, nişasta oranı, nötral deterjanda çözünmeyen lif, asit deterjanda çözünmeyen lif, kalsiyum, magnezyum ve fosfor içerikleri incelenmiştir. Silajlık mısırın incelenen kalite özellikleri üzerine nişasta oranı hariç yılın etkisi çok önemli olurken (p
Eskişehir ve benzer ekolojilerde kışlık ana ürün yem bezelyesi yetiştiriciliği potansiyelinin belirlenmesi amacıyla 2017-2018 ve 2018-2019 yıllarında yürütülen çalışmada yem bezelyesine bitki boyu, dal sayısı, yatma derecesi, yaş ot verimi ve kuru madde oranı incelenmiştir. İncelenen özellikler yıllar arasında çok önemli farklılıklar belirlenmiştir. Özkaynak ve Taşkent yem bezelyesi çeşitleri ile ekim zamanları incelenen özelliklere etkisi bulunmamıştır. Yem bezelyesinin ekim sıklığı yaş ot verimini %1 seviyesinde etkilemiştir. Araştırma sonuçlarına göre bölgede yapılacak yem bezelyesi kışlık ana ürün yetiştiriciliğinde m2’de 80 - 100 tohum, sonbaharda Ekim veya Kasım aylarında ekim yapılmasının uygun olduğu ve çalışmada incelenen her iki çeşidin (Özkaynak ve Taşkent) de kullanılabileceği önerilmiştir.
Intercropping used in modern agricultural systems is designed for growing more plant species in the samefield for maximized growth parameters. This study was conducted to understand the effects of row seedingconfiguration (same, alternate and cross seeding row) and different Sudangrass ratios (25 and 50%) on yield,quality, and competitive ability of common vetch in second crop production. Among row seedingconfiguration, same row seeding maximized the aboveground biomass production but decreased belowgroundbiomass, crude protein content and NDF (Neutral Detergent Fiber). Plant height, ratio, ADF (Acid DetergentFiber) content, AGRNE (Aboveground Relative Neighbor Effect), and BGRNE (Belowground RelativeNeighbor Effect) were not affected by row seeding configurations. In order to maximize the utilization fromthe row seeding configuration, the same row seeding can increase the aboveground biomass but mitigatebelowground biomass and crude protein content. The row seeding configuration may represent a potential foryield, quality, and competitive ability when sown as a mixture using 25% Sudangrass ratio.