Günay Kaplan

Günay Kaplan

Auto-generated profile, based on publicly available information

Günay Kaplan

Sağlık Bilimleri Üniversitesi Sancaktepe Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
28 January 2022 in Turkish Journal of Pediatric Disease
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
GKGünay Kaplan
Günay Kaplan
HYHalil İbRahim Yakut
Halil İbRahim Yakut
GCGüzin Cinel
Güzin Cinel
Amaç: Plevral efüzyon çocukluk çağında ciddi morbidite ve mortalite nedenidir. Bu çalışmada plevral efüzyon tanısı ile hastanede yatırılan çocuklarda etyolojik sınıflama yapılarak hastaların izlem ve tedavilerini araştırmak amaçlanmıştır. Ayrıca, plevral efüzyonların en sık nedeni olan parapnömonik efüzyonların yıllar içerisindeki değişimi araştırılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji Onkoloji Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Pediatri Servisleri ve Yoğun Bakım Ünitesi’ne Ocak 2012- Aralık 2017 tarihleri arasında plevral efüzyon tanısı ile yatırılan çocuk hastalar değerlendirildi. Retrospektif tanımlayıcı özellikte olan bu çalışmada 0-18 yaş arası 135 hasta incelendi. Hastaların demografik ve klinik özellikleri, fizik muayene bulguları, altta yatan ek hastalık varlığı, laboratuvar verileri, görüntüleme yöntemleri, takip ve tedavileri incelendi. Bulgular: Plevral efüzyon tanılı 135 hastanın 74’ü (%54.8) erkek olup ortalama yaş 8.4±5.3 saptandı. Hastaların 78’i (%57.8) parapnömonik efüzyon, 14’ü (% 10.4) sepsis, 10’u (%7.4) romatolojik hastalık tanısı almıştı. En sık başvuru semptomları ateş (%62.2), öksürük (%45.9) ve nefes darlığı (%32.6)’di. Fizik muayenede en sık saptanan bulgu takipne (%39.3)’dü. Hastaların yarısından fazlasında (%59.2) kronik hastalık olduğu tespit edildi. Bu ek hastalıklar içerisinde en sık nörolojik hastalıkların olduğu görüldü. Verilerine ulaşılabilen 127 hastanın 94’üne (%74) torasentez yapılmıştı; 70’ine (%55.5) göğüs tüpü takılmıştı. Parapnömonik efüzyon tanısı alan hastaların 42’si (%53.8) basit parapnömonik efüzyon, 36’sı (%46.2) komplike parapnönomik efüzyon (ampiyem) tanısı aldı. En çok izole edilen etken Streptococcus pneumoniae’di. Ampiyem tedavisinde en çok fibrinolitik tedavinin tercih edildiği görüldü. Plevra sıvısında ‘pH ≤7.1’ ve ‘LDH ≥1000’ saptanması ampiyem tanılı hastalarda basit parapnömonik efüzyon tanılı hastalara göre anlamlı bulundu (sırasıyla p:0.003 ve p:0.001). Parapnömonik efüzyonların yıllar içindeki dağılımına bakıldığında son yıllarda ampiyem sıklığında artış görülmektedir. Pnömokok aşısı ile aşılanmanın basit parapnömonik efüzyon ve ampiyem gelişiminde fark yaratmadığı görüldü (p:0.351). Sonuç: Plevral efüzyon nedeniyle hastaneye yatırılan çocuk hastaların yarısından çoğunda parapnömonik efüzyon saptanmıştır. Ampiyem sıklığında son üç yılda artış görülmektedir. Bu durum aşılama ile önüne geçilemeyen invaziv suşların varlığını düşündürmektedir. Erken evrede tanı ve tedaviye yönelik daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

5 March 2021 in Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
FVFatih Varol
Fatih Varol
OEOznur Eser
Oznur Eser
GKGünay Kaplan
Günay Kaplan
ABAysun Boga
Aysun Boga
BPBetül Zehra PİRDAL
Betül Zehra PİRDAL
ŞGŞirin Güven
Şirin Güven
Objective: We assessed our knowledge about the epidemiological, clinical characteristics, laboratory/ radiological findings, and outcomes of hospitalized children with COVID-19. Materials and Methods: This retrospective single-center study was conducted on 54 children with COVID-19 who were hospitalized from March 16, 2020, to April 26, 2020, in the Pediatric Department at Sancaktepe Training &Research Hospital Istanbul, Turkey. Results: The median age of our patients was 121.5 months (range 1-214 months), of the 54 hospitalized children, 48.1 % (n=26) were female, and 51.9% (n=28) were male. The most common symptom was cough (n=24, 44.4%). The median duration of hospitalization was five days (range 1-13 days). According to the PCR test results, 24 (44.4%) patients werepositive, and 30 (55.6%) were negative. Among 54 children, white-cell count (WBC), absolute neutrophil count (ANC) were significantly lower, and CRP levels were significantly higher in PCR negative patients. Computed tomography was performed in 26 children, and 19(73.1%) CT scans were consistent with classic/probable/indeterminate COVID-19 predominant patterns. Oxygen requirement was significantly higher in our PCR negative patients. Conclusion: As a result of the low sensitivity of PCR test results, clinicians should consider clinical signs and symptoms in deciding on the diagnosis and treatment of COVID-19.