31 May 2023 in Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
Amaç: Apendiks kanseri (AC), çok nadir görülmektedir. Çoğu hasta akut apandisit nedeniyle opere olduktan sonra veya çekilen bilgisayarlı tomografi sırasında tesadüfen saptanan abdominal kitle nedeniyle tanı almaktadır. Bu çalışmanın amacı, primer apendiks malign tümörlerinin klinik prezantasyonuna göre hastaların tümör histolojik özelliklerini ve hastalara uygulanan tedavi modalitelerini araştırmaktır. Yöntem: Şubat 2012 ile Kasım 2021 tarihleri arasında XXX Üniversitesi ile XXX Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne başvuran ve primer AC tanısı alan 29 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Hastalar başvuru klinik prezantasyonlarına göre; akut apandisit ve apandisit-dışı klinik şikayetleri ile tanı alan hastalar şeklinde iki gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmamıza toplam 29 hasta alındı. Tüm hastaların medyan yaşı 58 (25-76, min-max) yıldı. Hastaların 19’u (%65,5) kadın hastalardan oluşmaktaydı. Akut apandisit kliniği ile başvuran 11 (%37,9) hasta, apandisit-dışı klinik ile başvuran 18 (%62,1) hasta bulunmaktaydı. Akut apandisit kliniği ile prezante olan grupta iki hasta (%18,2) apandisit-dışı klinik ile prezante olan grupta ise 11 (%61,1) hasta evre-IV olarak tanı almıştı. Sonuç: Çalışmamızda akut apandisit kliniği sonrası tanı konulan apendiks kanserlerinin daha erken evrelerde tanı aldıklarını, daha düşük psödomiksoma peritonei (PMP) oranlarının olduğunu tespit ettik. Akut apandisit kliniği ile tanı konulan grupta hayatını kaybeden hastamız bulunmamaktaydı. Bu da genel sağkalımın bu hasta grubunda daha iyi olacağını düşündürmektedir. Akut apandisit ile prezante olanların daha erken evrede olması göz önüne alınınca sağkalım farklılıkları buradan kaynaklanıyor olabilir.
16 June 2026 in Journal of Ovarian Research
Advanced epithelial ovarian cancer (EOC) is commonly diagnosed at late stages, and despite improvements with neoadjuvant chemotherapy (NACT) followed by interval debulking surgery (IDS), prognosis remains poor. Body composition has emerged as an important determinant of treatment outcomes. Low muscle mass (LMM), particularly in obese patients with low muscle mass (OwLMM), may combine impaired functional reserve with adverse metabolic effects. However, its role in NACT outcomes in EOC remains unclear. In this retrospective study, 52 overweight or obese women with FIGO stage III-IV EOC treated with platinum-taxane-based NACT and IDS between 2019 and 2022 were analyzed. Skeletal muscle mass was assessed on baseline computed tomography scans at the third lumbar vertebra (L3), and the lumbar skeletal muscle index (LSMI) was calculated. Patients were classified as LMM or high muscle mass (HMM) using the cohort median cut-off. Patients with both obesity and LMM were categorized as OwLMM. Treatment response was evaluated using RECIST v1.1 criteria. The median follow-up was 10.2 months (95% CI, 7.8-12.6). Median disease-free survival (DFS) from IDS was 19.3 months (95% CI, 8.5-30.1). OwLMM patients had lower objective response rates (46.7% vs. 62.2%, p = 0.02) and inferior disease control rates (80% vs. 100%, p = 0.03) compared with other groups. BMI or LMM alone showed no significant effect. Overall survival (OS) analysis was premature due to the short follow-up period. Low muscle mass, especially when combined with obesity, was associated with reduced NACT response and inferior disease control in advanced EOC. As sarcopenic obesity represents a key component of frailty in older adults, our findings support muscle mass assessment as a clinically relevant biomarker that may improve risk stratification and guide individualized therapy in geriatric oncology.
13 November 2025 in Asian Journal of Surgery