31 December 2021 in Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi
Televizyon insanların farklı amaçlar doğrultusunda kendisine bağlı oldukları başat iletişim araçlarından biridir. Başka insanlar, coğrafyalar ya da toplumlar hakkında bilgi edinmeden içerdiği dizi, yarışma programı, belgesel ve daha birçok türler vasıtasıyla eğlence ihtiyacını da gideren televizyon, günümüzde gelişen iletişim teknolojileri ile başka bir boyuta ulaşmıştır. Özellikle internet teknolojisinin yükselmesi ve yayıncılık dâhil tüm alanlarda yaşanan dijital gelişmeler televizyon ve izleme pratiklerini de dönüştürmüştür. Televizyonun temel program türlerinden biri olan ve oldukça geniş bir izleyici kitlesine sahip olan diziler, dijitalleşme ile birlikte televizyonun yanı sıra dijital platformların da gözdesi olmaya devam etmiştir. Bununla birlikte dizilerin başarı kriterini artıran temel faktörlerden biri olan senaryoların, bu değişimden nasıl etkilendiği merak konusudur. Değişen dizi sektörünü, özellikle senaristler açısından değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışma, yayıncılıkta yaşanan dönüşümü ve bu dönüşümün gerek üretici gerekse izleyicilere etkisini ortaya çıkarması açısından önem arz etmektedir. Bu doğrultuda hem televizyona hem de dijital yayın platformlarına dizi yazmış olan senaristlerle derinlemesine görüşme yapılmış, veriler betimsel içerik analizi ile kategorilendirilerek değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler; yükselen dijital içerik izleme alışkanlığına karşın televizyonun hala gücünü korumaya devam ettiğini, dijital platformlarda dizi sürelerinin kısalmasının, senaryo yazma aşamasında birtakım zorluklar yaşattığı ancak aynı zamanda daha özgün hikâyeler yaratma fırsatı sunduğunu saptamıştır. Çalışma bulguları dijital dönüşümle birlikte değişen izleme pratikleri nedeniyle, senaristlerin dijitale yazdıkları metinlerde, özgür, aktif ve katılımcı izleyici tercih ve taleplerine göre, pek çok yeni dinamiği gözönünde bulundurarak üretim yapmaları gerektiğini ortaya koymuştur.
22 September 2022 in Vivat Academia
El objetivo de este estudio son las barreras comunicativas experimentadas por los profesores que trabajan en una universidad en el sur de Turquía durante el proceso de educación a distancia, mediante la evaluación de la teoría de la información de Claude Elwood Shannon y Warren Weaver y el modelo de comunicación de Melvin DeFleur que revisó esta teoría, la debida diligencia. sobre la educación a distancia de la educación superior en Turquía. En este estudio, que fue diseñado utilizando el patrón de fenomenología, que es uno de los métodos de investigación cualitativos, se realizó una entrevista en profundidad con un grupo de estudio compuesto por dieciséis profesores que tenían experiencia en educación a distancia en el pasado y actualmente impartían educación a distancia, determinado por el método de muestreo de bola de nieve. Los datos obtenidos de las entrevistas fueron trasladados al programa NVivo 10 y se determinaron doce temas principales que dificultaban la comunicación efectiva de los disertantes. Los temas determinados fueron analizados con temática. Como resultado de los análisis, se constató que los docentes estuvieron expuestos mayoritariamente al problema de la claridad en la comunicacion sobre la legislacion y falta de realimentacion de los estudiantes durante el proceso de educación a distancia, situación que afectó negativamente su satisfacción laboral y productividad.
30 April 2022 in Yuksekogretim Dergisi
Today, the rapidly developing structure of new communication technologies has offered alternatives to traditional education. While distance education, which is one of these alternatives, has rapidly spread all over the world with the democratization of internet access, it has been the subject of debates ranging from whether it can be an alternative to traditional education, whether students and lecturers are ready for distance education, how successfully they can adapt to it, and the adequacy of the infrastructure to the applicability of the applied courses. Besides, while the graduate theses provide a rich literature in terms of determining the current status, nature, and service quality of distance education, it is very important to reveal how distance education has been handled in these studies and which of its dimensions have remained neglected. This study was subjected to the content analysis of 257 graduate theses which were published in Turkey from 2011 (when distance education began to be regulated by law) to 2020. The results indicate that the number of the studies on the subject has been on the rise as of 2019, are concentrated in certain universities and departments of science, the study subjects and the sample are predominantly composed of students, quantitative research methods are mostly used as the data collection tool, and that the communicative dimension of distance education has been ignored.
21 December 2023 in Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi
Çocukluğumuzdan bu yana toplumsal cinsiyete ilişkin algımız ailede, okulda, çevrede kültürel pratiklerle birlikte yeniden inşa edilmektedir. Bu toplumsal mekanizmaların yanında en etkili araçlardan biri de medya temsilleridir. Medya her gün yarattığı içeriklerde cinsiyete ilişkin egemen normları, kodları, sınırlarının ve çerçevesinin toplumsal yapı tarafından çizildiği toplumsal cinsiyet rollerini çeşitli temsiller aracılığıyla yeniden üretmektedir. Özellikle kadınlık ve erkeklik rollerine ilişkin egemen düşünce ve davranış kalıpları üretimlerinin en sık görüldüğü türlerden biri de televizyon dizileridir. Televizyon dizilerinin senaryoları, üretilen karakterler, roller, diyaloglar vb. toplumsal cinsiyet algımızın şekillenmesinde oldukça etkilidir. Dolayısıyla içerik üreticileri olan senaryo yazarlarının televizyon dizilerinde üretilen toplumsal cinsiyet algısındaki rolü, bu çalışmanın merak konusudur. Bu bağlamda televizyon dizi senaryosu yazmış ya da yazmakta olan 6 senaristle derinlemesine görüşmeler yapılmış, elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Sonuç olarak araştırmaya katılan senaristlerden edinilen bilgiye göre, toplumsal cinsiyete ilişkin kültürel üretim pratiklerinin kodları dizi senaryolarında kullanılmakta televizyonda yaratılan karakterlerin çoğunda, geleneksel kadınlık ve erkeklik rolleri hâkim olmaktadır. Senaristlerin bakış açısını; RTÜK’ün kuralları, izleyici beğenisi, yapımcı ile yapılan anlaşmalar, dizinin yayınlanacağı kanal, kişisel yaratıcılık gibi birçok değişken etkileyebilmektedir. Ayrıca katılımcı senaristlere göre kadına yönelik şiddetin televizyon ekranlarından gösterilmesi her açıdan riskli olup bu konuda gereken hassasiyete meslektaşları tarafından özen gösterilmesi beklenmektedir. Kadın ve erkek eşitliği gözetilerek belirlenmiş katılımcıların neredeyse tamamı, hikayeleri senaryolaştırma sürecinde toplumsal cinsiyet algısına yönelik ortak görüşler ve sonuçlar ortaya koymuştur.
30 June 2020 in SineFilozofi
Modern çağı ve modern insanı açıklamaya çalışan en önemli kuramlardan biri olan Psikanalitik Kuram, Sigmund Freud’un yapısal kişilik modeli ile insan davranışlarının altında yatan nedenlerin kökenlerine ulaşabilme imkânı tanır. Bir organizma olarak insanın tutum ve davranışlarını aydınlatan yapısal kişilik kuramı, yalnızca psikoloji ya da sosyoloji alanında değil, aynı zamanda sinema gibi farklı alanları da kapsayan çalışmalara kaynaklık eder. Psikanalitik film kuramı ise, filmlerde yer alan psikanalitik unsurları saptayarak, hem bir araç olarak sinemanın insan zihniyle olan bağına, hem de filmlerin psiko-sosyal boyutunun incelenmesiyle sinema ve toplum ilişkisine yakından bakabilmeyi sağlamaktadır. Pek çok filminde psikanalitik unsurların yer aldığı yönetmen Roman Polanski’nin Knife in the Water (Sudaki Bıçak, 1962) filmi id, ego ve süperegodan oluşan yapısal kişilik kuramının bir alegorisi niteliğindedir. Bu anlamda psikanalitik film okumasıyla, Polanski’nin Sudaki Bıçak filmindeki yapısal kişilik kuramından izler aramayı amaçlayan bu çalışma, yapılan çözümleme neticesinde filmin id, ego ve süperegonun mücadelesi üzerine kurulduğunu ortaya koymuştur.