28 June 2023 in Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
İnsan kaynakları yönetimi disiplinine ve insan kaynağına verilen değerin son yıllarda dünyada olduğu gibi ülkemizde de öneminin arttığı söylenebilir. İnsan kaynakları yönetimi bir organizasyonda çalışanların bulunduğu her konumdadır. İnsana değer vermeyi temel alan insan kaynakları yönetimi, çalışandan yüksek seviyede verim alabilmek için organizasyonda eğitim ve geliştirme faaliyetlerinde bulunmaktadır. Bunun beraberinde nitelikli insan kaynağının yetiştirilmesinin insan kaynakları yönetimi alanında iyi bir eğitim alınmasıyla da mümkün olabileceği bilinmektedir. Bu nedenle çalışmada Türkiye’de yükseköğretim kurumlarında yer alan insan kaynakları yönetimi alanında verilen eğitim öğretim programları incelenmiştir. Çalışmanın yapıldığı tarih itibariyle insan kaynakları yönetimi alanında Türkiye’de aktif olarak 36 ön lisans, 13 lisans, 37 yüksek lisans ve 3 doktora programlarında teorik ve pratik eğitimler verilmektedir. Çalışmada ele alınan insan kaynakları yönetimi lisans ders planlarının başta işletme disiplini olmak üzere disiplinler arası bir yapıda olduğu görülmüştür. Fakat ön lisans, yüksek lisans ve doktora programlarında işletme bölümü derslerinden ziyade insan kaynakları yönetimiyle doğrudan bağlantılı olan dersler ekseninde yoğunlaştığını söylemek mümkündür.
27 September 2026 in Pamukkale Journal of Eurasian Socioeconomic Studies
Performans değerlendirme sistemleri, çalışanların yetkinliklerinin ölçülmesi ve profesyonel gelişimlerinin desteklenmesi açısından önemli bir yönetim aracıdır. Hizmet sektörü başta olmak üzere, turizm alanında bu sistemlerin adil, şeffaf ve sistematik bir şekilde uygulanması, örgütsel verimliliğin artırılması ve sürdürülebilir hizmet kalitesinin sağlanması açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada, bir otel işletmesinde performans değerlendirme sisteminin etkinliğini demografik değişkenler üzerinden incelemiş ve değerlendirme sürecine katılmış 358 çalışandan anket yoluyla veri toplamıştır. Araştırma bulguları, cinsiyete göre farklılık olmadığını ve sürecin eşitlik ilkesine uygun yürütüldüğünü göstermektedir. Ancak değerleyiciye yönelik memnuniyetin yaş, pozisyon ve çalışma süresine göre değişmesi, iletişim ve geri bildirim süreçlerinin güçlendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Araştırmanın en dikkat çekici bulgusu, pozisyon yükseldikçe etkili uygulama ve prosedürel adalet algılarının farklılaşmasıdır. Bu durum üst kademe çalışanlarının artan beklentileri ve daha yüksek şeffaflık ihtiyacıyla ilişkilendirilmektedir. Bu algının iyileştirilmesi için pozisyona özgü kriterler ve daha şeffaf bir değerlendirme süreci önerilmektedir.