Bu araştırmanın amacı İşte Mutluluk Ölçeğini (Singh ve Aggarwal, 2018) Türkçeye uyarlamak ve geçerlik ve güvenirliğini sağlamaktır. Çalışma, bir alışveriş merkezinde farklı mağazalarda çalışan 260 kişi üzerinde yapılmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda 12 maddeden ve dört alt boyuttan (içsel motivasyon, işten soğutan duygular, destekleyici örgütsel deneyimler ve destekleyici olmayan örgütsel deneyimler) oluşan modelin iyi uyum indekslerine sahip olduğu bulunmuştur (x²/df= 2.46, GFI= .93, CFI= .95, RMSEA= .07). Ölçeğin iç tutarlılık güvenirlik katsayıları ölçeğin içsel motivasyon alt boyutu için α= .80, işten soğutan duygular alt boyutu için α= .75, destekleyici örgütsel deneyimler alt boyutu için α= .81, destekleyici olmayan örgütsel deneyimler alt boyutu için α= .82 olarak bulunmuştur. Ölçeğin düzeltilmiş madde toplam korelasyonları .49 ile .76 arasında sıralanmaktadır. Bu sonuçlar ölçeğin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

Türkiye’nin kamu personel politikaları, çok sık değişen ve genellikle Türk siyasal hayatındaki darbeler, hükümet krizleri, ekonomik krizler gibi sorunlardan etkilenerek tepki politikaları olarak ortaya konulan, daha çok maliyeci bakış açısıyla üretilen, yerel dinamiklerden ziyade IMF, Dünya Bankası ve Avrupa Birliği gibi uluslararası ve ulus-üstü kuruluşların etkileri ile batılılaşma ekseninde oluşan politikalardır. Ayrıca mevzuat olarak kıta Avrupası’ndan ve konjonktürel olarak ABD ile İngiltere’den etkilenerek sürekli arayış içinde olan politikalar olduğunu da söylemek mümkündür. Cumhuriyetin ilk yıllarından 1960’lara kadar süren bu arayış çabaları, yetişmiş eleman eksikliği, dünya savaşları, ekonomik sebepler nedeniyle amacına ulaşmamıştır. 1960 sonrası 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve Devlet Planlama Teşkilatı ile kurumsallaşma yönünde politikalar izlenmiş, fakat beklenilen başarı elde edilememiştir. 1980 sonrası kamu personel politikalarında ise yeni kamu yönetim ekseninde değişim çabaları başlamış, 2000 sonrası uygulama yönünde önemli adımlar atılmış ama yine başarılı sonuçlar elde edilememiştir. Son olarak 2018 yılı itibari ile Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçilmesi ile birlikte bu arayış bugün için de farklı şekillerde devam etmektedir. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Cumhurbaşkanlığı Makamı altında “İnsan Kaynakları Ofisi”, İdari İşler Başkanlığına bağlı “Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğü” ve “Strateji ve Bütçe Başkanlığı” kurulmuştur. Ayrıca Devlet Personel Başkanlığının 2019 Temmuz ayı itibari ile kapatılmasıyla birlikte yetki, görev ve sorumluluklarının çoğu Çalışma, Sosyal Hizmetler ve Aile Bakanlığına devredilecektir. Bu çalışma ile Türkiye’de Cumhuriyet tarihi boyunca üretilen kamu personel politikalarını gündeme gelmesi, formüle edilerek yasalaşması, uygulanması, geri bildirim ve denetim aşamaları kamu politikası analiz modellerinden birisi olan süreç modeli ile analiz edilmiştir. Böylece Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine kadar olan dönemde kamu personel politikalarının oluşturulma, uygulama ve denetim süreci detaylıca ortaya konulmuştur. Ayrıca Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi çerçevesinde kurulan yeni yapıya ilişkin öneriler geliştirilmiştir.

Türkiye’ye birçok alanda olduğu gibi, batı medeniyetinden çok sonra giriş yapan ve Türkiye’de en çok kitabın satıldığı kişisel gelişim alanı, bugün bazı konularda eleştirilmektedir. Alanın batıdan ithal olduğu, taklit eserler kaleme alındığı, ticarileşme kaygılarının ön planda olduğu ve tüm bunların sonucunda alanın, Türk İslam Kültür ve Medeniyeti ile uyuşmayan noktalarının olduğu söylemleri eleştirilen konuların başında gelmektedir. Bu çalışmada hedef belirleme, motivasyon ve başarı kriterleri açısından Türkiye’de en çok satan ve yüz baskıyı geçen üç kitap ile batı medeniyeti eksenli ve yine aynı algoritma ile seçilen üç kitap kıyaslanmıştır. Özellikle kitapların içeriklerinin birbirine benzediği ve bu benzerlik nedeniyle ülkemizde yayımlanan eserlerin, Türk İslam Kültür Medeniyeti anlayışı ile birtakım uyuşma sorunu çektiği eleştirel bir bakış açısıyla ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

Yeni söylem ve eylemlerin, dünyanın var olduğu günden bu yana, genellikle bir bunalım sonucunda kendisini gösterdiği söylenebilir. İnsanlığın bireysel olarak terakkisi olarak adlandırılan kişisel gelişimin temellerinin de yine dünya genelinde büyük bir etkiye sahip 1929’daki Büyük Bunalım’a dayandığı kabul edilmektedir. Benzer bir durumun Türkiye için de geçerli olduğu söylenebilir. Türkiye’de 50 yıllık bir geçmişi olan kişisel gelişim alanı, 4 kuşak olarak ele alınabilir. 1968 yılında 1. kuşak yazarlardan Nüvit Osmay’ın ‘İnsan Mühendisliği’ kitabı ile giriş yaptığı kabul gören kişisel gelişim alanının, asıl temellerinin yine bir kriz ve değişim olan 1980 askeri darbesinden sonra atıldığı söylenebilir. 1980-2000 yılları arasında alanda çalışma yapan ve 2. kuşak yazarlar olarak adlandırılan isimler, kişisel gelişim olgusunun insanlar tarafından benimsenmesini sağlamıştır. 2001 krizi sonrası 3. kuşak yazarlarla birlikte kişisel gelişim, 2001-2015 yılları arasında zirve noktasına ulaşmıştır. Bugün 2010 sonrası 4. kuşak yazarlar ile kişisel gelişim alanı, bir önceki dönemin üstüne koyarak farklılaşan söylemleri ile önemli eleştirilere rağmen gelişimini sürdürmektedir. Kişisel gelişim alanı Türkiye’de, özellikle hedef belirleme, motivasyon ve başarı odaklı eğitim, seminer ve kitaplar etrafında şekillenmiştir. Bu çalışma ile Dünya’da ve Türkiye’de kişisel gelişimin ana hatları, kişisel gelişim ile ilgili kavramlar incelenmiş, Dünya’da ve Türkiye’de kişisel gelişim ile ilgili önde gelen çalışmalar literatür taraması olarak ortaya konmuştur. Alandaki yazın boşluğunu doldurmak adına katkı sağlamaya çalışılmıştır.

İnsan kaynakları yönetimi disiplinine ve insan kaynağına verilen değerin son yıllarda dünyada olduğu gibi ülkemizde de öneminin arttığı söylenebilir. İnsan kaynakları yönetimi bir organizasyonda çalışanların bulunduğu her konumdadır. İnsana değer vermeyi temel alan insan kaynakları yönetimi, çalışandan yüksek seviyede verim alabilmek için organizasyonda eğitim ve geliştirme faaliyetlerinde bulunmaktadır. Bunun beraberinde nitelikli insan kaynağının yetiştirilmesinin insan kaynakları yönetimi alanında iyi bir eğitim alınmasıyla da mümkün olabileceği bilinmektedir. Bu nedenle çalışmada Türkiye’de yükseköğretim kurumlarında yer alan insan kaynakları yönetimi alanında verilen eğitim öğretim programları incelenmiştir. Çalışmanın yapıldığı tarih itibariyle insan kaynakları yönetimi alanında Türkiye’de aktif olarak 36 ön lisans, 13 lisans, 37 yüksek lisans ve 3 doktora programlarında teorik ve pratik eğitimler verilmektedir. Çalışmada ele alınan insan kaynakları yönetimi lisans ders planlarının başta işletme disiplini olmak üzere disiplinler arası bir yapıda olduğu görülmüştür. Fakat ön lisans, yüksek lisans ve doktora programlarında işletme bölümü derslerinden ziyade insan kaynakları yönetimiyle doğrudan bağlantılı olan dersler ekseninde yoğunlaştığını söylemek mümkündür.

Amaç –Bu çalışmanın amacı, hekimlerin duygusal emek davranışları ve tükenmişlik olgusu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç çerçevesinde bahsi geçen iki boyut arasında nasıl bir ilişki olduğu sorusuna cevap aranmaya çalışılmıştır.Yöntem –Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan mülakat tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını hekimler oluşturmaktadır. Katılımcıların belirlenebilmesi için amaçlı örnekleme yöntemlerinden biri olan ölçüt örnekleme türü kullanılmıştır. Araştırmada yarı-yapılandırılmış mülakat formu kullanılarak, 15 hekimle derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşmecilerin ifadeleri, içerik analizi yöntemiyle çözümlenmeye çalışılmış, birbirine benzeyen veriler belirli kavramlar ve temalar haline getirilerek araştırmayı okuyan kişilerin anlamasını sağlayacak şekilde yorumlanmıştır.Bulgular –Araştırmada duygusal emeğin yüzeysel davranış, derinlemesine davranış ve samimi davranış boyutlarıyla tükenmişliğin duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinde azalma boyutları ilişkilendirilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda meslekte geçirilen sürenin artmasıyla birlikte hekimlerin, hasta ve hasta yakınlarına karşı duyarsızlaştıkları görülmüştür. Hekimlerin duygusal çelişki yaşadığı durumlarda daha fazla duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinde azalma yaşadığı sonucuna ulaşılmıştır.Tartışma –Bulgular değerlendirildiğinde, derinlemesine davranış gösteren hekimlerde de duygusal tükenmenin görülebileceği sonucuna varılabilir. Ancak yüzeysel davranış sergileyen hekimlerin ise daha fazla tükendiği sonucuna ulaşılmıştır