Mehmet Öztürk

Mehmet Öztürk

Auto-generated profile, based on publicly available information

Mehmet Öztürk

ANKARA EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ, RUH SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
18 September 2020 in Ocular Immunology and Inflammation
Verified
Journal Article
Closed access
BGBerrak Sekeryapan Gediz
Berrak Sekeryapan Gediz
MOMehmet Ozturk
Mehmet Ozturk
HHHilal Kilinc Hekimsoy
Hilal Kilinc Hekimsoy
EYEmine Gokcen Yuksel
Emine Gokcen Yuksel
YEYasemin Özdamar Erol
Yasemin Özdamar Erol
To evaluate choroidal vascularity index (CVI) and to investigate the association of CVI with neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) as an indicator of inflammation in obsessive-compulsive disorder (OC...

27 April 2021 in Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MÖMehmet Öztürk
Mehmet Öztürk
GEGUNAY TUNCER ERTEM
GUNAY TUNCER ERTEM
MKMustafa Sırrı Kotanoğlu
Mustafa Sırrı Kotanoğlu
ŞEŞebnem Erdi̇nç
Şebnem Erdi̇nç
SKSami Kinikli
Sami Kinikli
Amaç: Pandemi sürecinde görev alan sağlık çalışanlarının algıladıkları sosyal desteğin depresyon, anksiyete, stres düzeyleri ile arasında ilişki olup olmadığının saptanması ve ilişkili ise hangi faktörler ile ne düzeyde ilişkili olduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: S.B.Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinde pandemi ile ilgili birimlerde görevlendirilen doktor ve hemşire/sağlık memurundan oluşan 197 kişi çalışmaya alınmıştır. Örneklem grubuna sosyodemografik veri formu, DASS-42 ve ÇBASDÖ uygulanmıştır. Bulgular: 197 katılımcının; %58,4’ü doktor, %41,6’sı hemşire/sağlık memuru, %65’i kadın, %50’si evli ve %40,4’ü COVID-19 servisinde, %24,1’i acil serviste, %22,3’ü COVID-19 yoğun bakım servisinde %11,2’si COVID-19 polikliniğinde çalışıyordu. Orta ve ileri düzeyde depresif belirti gösteren sağlık çalışanı oranı %53,3, anksiyete belirtisi gösterenler %53,8 ve stres belirtileri gösterenlerin oranı ise %48.7 di. Hemşirelerin doktorlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek depresyon (p=0,041), anksiyete (p=0,013) ve stres puanlarına sahip oldukları (p=0,009), kadınların erkeklerden DASS-42 tüm alt ölçeklerinde istatistiksel olarak daha yüksek puan aldıkları saptandı. Haftalık çalışma süresi arttıkça depresyon puanlarında artış olduğu (p=0.012), 24 saatin üstünde haftalık çalışma saati olanlarda anksiyete düzeyleri yüksek bulundu (p

1 January 2022 in Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
IÖilker özdemir
ilker özdemir
GHGüliz Özgen Hergül
Güliz Özgen Hergül
MÖMehmet Öztürk
Mehmet Öztürk
AAAylin Arslan
Aylin Arslan
AMAÇ: Pandemi sürecinde kişilerin stres düzeylerini etkileyen etmenlerin ve hangi düzeyde etkilediklerinin bilinmesi, pandemi ve sonrası süreçte alınabilecek önlemler ve yapılabilecek ruhsal müdahaleler açısından önem arz etmektedir. Bu nedenle pandemi hastanesinde görev yapmakta olan hemşirelerin, algıladıkları stres düzeylerinin, sosyodemografik özellikler, belirsizliğe tahammülsüzlük ve umutsuzluk düzeyi ile ilişkili olup olmadığının incelenmesi amaçlanmaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma örneklemini, bir pandemi hastanesinde görevli 119 hemşire oluşturmaktadır. Katılımcılara veri toplama aracı olarak "Sosyodemografik Veri Formu", "Algılanan Stres Ölçeği", "Beck Umutsuzluk Ölçeği" ve "Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği" uygulanmıştır. BULGULAR: Çalışmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 33,319,76`ydı. %74,8`i kadın, %56,3`ü evli, %41,2`si çocuk sahibiydi. %9,2`si acil servis hizmetlerinde, %29,4`ü yatan hasta servislerinde, %61,3`ü de yoğun bakım servislerinde çalışmaktaydı. Evli bireylerin yüksek "yetersiz öz yeterlilik algısı" skoruna sahip olduğu, yoğun bakım servislerinde çalışanların, en az bir kronik hastalığı olanların ve sigara kullananların Algılanan Stres Ölçeği ve tüm alt ölçek skorlarının anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır (p

31 August 2021 in Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
IŞİsmail Volkan Şahi̇ner
İsmail Volkan Şahi̇ner
EAEmrah Aytaç
Emrah Aytaç
HÜHanzade Aybüke Ünal
Hanzade Aybüke Ünal
ŞŞŞafak Yalçin Şahi̇ner
Şafak Yalçin Şahi̇ner
AAAyşegül AKYÜZ
Ayşegül AKYÜZ
TYTahir Yoldaş
Tahir Yoldaş
Akut iskemik inme ve geçici iskemik atak geçiren hastalarda mizaç kişilik özellikleri ve yaşam olaylarının etkisi ÖZET AMAÇ: Akut iskemik inme ve geçici iskemik atak vasküler hasara bağlı olarak serebral kan akımının bozulması nedeniyle gelişir. İnme gelişiminde çeşitli genetik ve çevresel nedenler sorumlu olmakla birlikte çalışmalarda psikolojik faktörlerin de rol alabileceği saptanmıştır. Bu çalışmada kişilik özellikleri, mizaç ve geçirilmiş yaşam olaylarının inme ile ilişkili olup olmadığını saptamak amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya NIH İnme Ölçeği puanı 10’nun altında olan, afazik olmayan, demans ve başka bilişsel bozukluğu olmayan 48 akut iskemik inme veya geçici iskemik atak geçiren hasta ile yaş ve cinsiyet uyumlu 47 gönüllü kontrol grubu dahil edilmiştir. Hasta ve kontrol grubuna sosyodemografik veri formu, Memphis, Pisa, Paris and San Diego Mizaç Değerlendirme Anketi, Mizaç ve Karakter Envanteri ve Yaşam Olayları Listesi uygulanmıştır. BULGULAR: İnme hastaları ile kontrol grubunda yer alan sağlıklı bireyler arasında Memphis, Pisa, Paris and San Diego Mizaç Değerlendirme Anketinin depresif mizaç, irritabl mizaç ve anksiyöz mizaç alt ölçek puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır. Çalışma grupları arasında Yaşam Olayları Listesi ölçeğinin distres ve uyum alt ölçek puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Mizaç Karakter Envanteri ise her iki grup arasında yenilik arayışı, zarardan kaçınma, sebat etme, kendi kendini yönetme ve iş birliği puanları açısından anlamlı farklılıklar saptanmıştır. SONUÇ: İnme hastalarının depresyona eğilimli mizaç ve karakter özelliklerine sahip olduğunu tespit edilmiştir. Bu çalışma, ülkemizde inme geçiren hastaların mizaç ve karakter özellikleri ve yaşam olayları karşında verdikleri distres ve uyumu değerlendiren ilk çalışmadır. Anahtar sözcükler: İskemik inme, kişilik, yaşam olayları

31 January 2026 in Archives of Current Medical Research
Verified
Journal Article
Closed access
PÖPınar ÖZTÜRK
Pınar ÖZTÜRK
MÖMehmet Öztürk
Mehmet Öztürk
ÇAÇile Aktan
Çile Aktan
Background: Migraine is a chronic headache disorder involving neurovascular hyperexcitability and trigeminovascular sensitization, leading to functional impairment. With digital technologies now pervasive, excessive internet and social media use may contribute to migraine burden. This study examined the relationship between internet and social media addiction, screen exposure, and migraine-related disability in adults. Methods: Eighty-two adults aged 18–65 years with a diagnosis of migraine according to the International Classification of Headache Disorders, 3rd edition (ICHD-3) and without significant neurological or severe psychiatric comorbidities were included. Sociodemographic data, the Visual Analog Scale (VAS), the Migraine Disability Assessment (MIDAS), the Young Internet Addiction Scale (YIAS), and the Social Media Addiction Scale (SMAS) were administered. Average daily smartphone screen time over the past seven days was recorded. Spearman correlation coefficients and multivariable linear regression models were used for the analyses. Results: Spearman correlation analysis revealed significant positive associations between MIDAS and both YIAS (ρ = 0.458) and SMAS (ρ = 0.541), with SMAS showing the stronger relationship. Average daily screen time was also correlated with MIDAS (ρ = 0.345). In multivariable models, YIAS and screen time remained independently associated with MIDAS when included together. However, when SMAS was entered alongside screen time, only SMAS remained significant (β = 0.33; 95% CI: 0.18–0.47). Likewise, in the model including both SMAS and YIAS, SMAS remained an independent predictor (β = 0.43; 95% CI: 0.20–0.66), whereas YIAS lost significance (β = –0.21; 95% CI: –0.79 to 0.37). Conclusion: The findings suggest that migraine burden may be more closely related to social interaction–based digital exposure than to overall internet use. Social media–related behaviors could be a potential target for intervention, although prospective studies are needed to confirm this.

16 September 2026 in Archives of Current Medical Research
Verified
Journal Article
Closed access
EKERKAN KURU
ERKAN KURU
IÖilker özdemir
ilker özdemir
MÖMehmet Öztürk
Mehmet Öztürk
TDTürkan Doğan
Türkan Doğan
Background: Rejection sensitivity (RS)—anxious expectations of interpersonal rejection—is consistently elevated in borderline personality disorder (BPD), but evidence in attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD), particularly in adults, remains limited and mixed. We compared RS in adults with comorbid BPD and ADHD versus healthy controls and examined whether ADHD, depressive, and anxiety symptoms were independently associated with RS.Methods: This cross-sectional case-control study included 84 adults: 40 with comorbid BPD and ADHD and 44 age- and sex-matched healthy controls. A psychiatrist established diagnoses using structured DSM-5 interviews. Participants completed the Rejection Sensitivity Questionnaire (RSQ), Adult ADHD Self-Report Scale (ASRS), Beck Depression Inventory, and Beck Anxiety Inventory. Group differences were examined with an adjusted general linear model, and hierarchical regression assessed the incremental contributions of anxiety, depressive, and ADHD symptoms beyond group status and sociodemographic variablesResults: RSQ scores were higher in the comorbid group than in controls (11.52 ± 3.77 vs. 8.33 ± 3.01; p < .001, d = 0.94), and this difference remained after adjustment for sociodemographic variables, F(1,79) = 27.25, p < .001, partial η² = .256. Group status and ASRS score were independently associated with RSQ score, whereas anxiety and depressive symptoms were not; ASRS score explained an additional 3.2% of variance.Conclusions: [SA1.1][eC1.2]Adults with comorbid BPD and ADHD showed elevated rejection sensitivity, with ADHD symptom severity making a modest additional contribution beyond sociodemographic, anxiety, and depressive symptoms. RS may be clinically relevant in this population, but longitudinal studies are needed before causal or treatment implications can be drawn.