Neval Güneş Özkan

Neval Güneş Özkan

Auto-generated profile, based on publicly available information

Neval Güneş Özkan

Düzce Üniversitesi, Orman Fakültesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
2 October 2020 in Eurasian Journal of Forest Science
Verified
Journal Article
Closed access
NÖNeval Güneş Özkan
Neval Güneş Özkan
AYAyşe YAZLIK
Ayşe YAZLIK
KJKhawar Jabran
Khawar Jabran
Düzce ilinde doğal olarak yayılış yapan Heracleum L. taksonları, taksonların bulunduğu habitat tipleri ve bu habitatların floristik kompozisyonunun araştırıldığı bu çalışma 2018 yılında yürütülmüştür. Arazi çalışmaları sonucunda Heracleum platytaenium ve Heracleum sphondylium ssp. ternatum olmak üzere Düzce’de iki farklı Heracleum L. türünün; tarımsal, şehir, kıyı, orman, riparian ve yapay habitatlar olmak üzere altı farklı habitatta yayılış yaptığı belirlenmiştir. Habitatlardan alınan örnek alanlarda ise Heracleum spp. ile birlikte yayılış yapan 48 familya ve 112 cinse ait 150 takson belirlenmiştir. Araştırma alanında tespit edilen taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları incelenmiş ve bu inceleme sonucunda 121 taksona (%80,66) ait bölgeler belirlenmiştir. Buna göre; 8 takson Öksin kesime ait olmak üzere 36 takson (%24) Avrupa-Sibirya elementi, 17 takson (%11,33) Akdeniz ve 1 takson (%0,66) İran-Turan kökenlidir. Ayrıca 67 takson (%44,66) geniş yayılışa sahipken 29 takson (%19,33) ise çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi bilinmemektedir. Raunkiaer’in yaşam biçimlerine göre taksonlar incelendiğinde; 73 takson (%48,67) Hemikriptofit iken bunu sırasıyla; Terofit (48 takson - %32), Fanerofit (14 - %9,33), Kriptofit (10 - %6,67) ve Kamefit (5 - %3,33) bitkiler takip etmiştir. Son olarak, Heracleum taksonlarının habitatlara göre hangi bitki taksonları ile bir arada yaşadıkları ayrıca sunulmuştur.

29 September 2021 in Eurasian Journal of Forest Science
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
EYElif Ayşe YILDIRIM
Elif Ayşe YILDIRIM
NKNurgül KARLIOĞLU KILIÇ
Nurgül KARLIOĞLU KILIÇ
NÖNeval Güneş Özkan
Neval Güneş Özkan
The aim of this study is to determine the plant species preferred by Apis mellifera L., which is a valuable genotype in terms of vitality and high honey production. For this purpose, seven honey samples from Yığılca region in Düzce (Turkey) were examined for pollen analysis. As a result of the pollen analysis on these samples, it was determined that Yığılca local honeybee use pollen grains of 43 different taxa from 26 families. Six samples of honey were unifloral (> 45% pollen of one taxon in sample) with four being unifloral for Rhododendron ponticum and two for Castanea sativa. One sample of honey was classified as multifloral with the percentages of secondary and rare pollen groups. The honeys had contained 14 to 30 different types of pollen. The average number of pollen types per honey was 21. The dominant groups of pollen grains were determined as Rhododendron ponticum in 4 samples and Castanea sativa in 2 samples. Secondary pollen components were from 3 taxa: Fagus orientalis, Rhododendron ponticum and Quercus sp. Four pollen types occurred as ‘minor’ types and pollen grains of 37 taxa were in rare quantities. Asteraceae, Fabaceae, Fagaceae, Lamiaceae and Rosaceae were the most represented families in honey samples.

10 January 2022 in Phytotaxa
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
BTBilge Tunçkol
Bilge Tunçkol
NÖNeval Güneş Özkan
Neval Güneş Özkan
IAIhsan A. Al-Shehbaz
Ihsan A. Al-Shehbaz
Aubrieta necmi-aksoyi is described as a new Turkish species endemic to Bolu Province. Its relationships to the closely related A. alshehbazii and A. ekimii are discussed. A detailed genereic description and a key to all Turkish species of Aubrieta are presented.

15 June 2023 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
Necmi AksoyNecmi Aksoy
Necmi Aksoy
NÖNeval Güneş Özkan
Neval Güneş Özkan
NKNihan Koçer
Nihan Koçer
HMHaldun Müderri̇sOğlu
Haldun Müderri̇sOğlu
EEEngin Eroğlu
Engin Eroğlu
Bu çalışma Bolu Gölcük Gölü Tabiat Parkı için göl içerisinde bulunan istilacı ve yabancı türlerle ilgili eylem planının hazırlanması kapsamında yapılmıştır. Nisan-Ekim 2022 tarihleri arasında, göl içerisinde ve kıyı alanlarında floristik çalışmalar yürütülerek, gölün doğal ve yabancı bitki türleri ile bunların oluşturduğu toplumlar Braun-Blanquet yöntemine göre belirlenmiştir. Arazi çalışmaları sonucunda göl içi ve kıyısında yayılış yapan 22 familya ve 38 cinse ait 47 takson ile sucul 3, kıyı-çamur vejetasyonunda 2 olmak üzere 5 bitki toplumu belirlenmiştir. Bu toplumlar içerisinde yayılış yaptığı belirlenen yabancı bitki türleri ve bu türlerden istilacı olma potansiyeline sahip olanlar ile ilgili risk yönetimi önerileri yapılmıştır.

2 October 2020 in Eurasian Journal of Forest Science
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
NÖNeval Güneş Özkan
Neval Güneş Özkan
AYAyşe YAZLIK
Ayşe YAZLIK
Polygonum orientale (≡ Persicaria orientalis; Polygonaceae), a specie native to a wide region from India to Far East Russia and extending to North and South Australia. For this reason, in here, this taxon is recorded as a new alien species for Turkey. The species was first recorded in Turkey in the Marmara region (Sakarya province, Adapazarı district) in 1936. Subsequently, it was found in the Central Anatolia (Ankara province) in 1942, in the Eastern Black Sea Region (Rize province) in 1945, and finally in the South Eastern Anatolia (Urfa province) in 1947. Our finding represent was the first one in the Western Black Sea Region (Düzce province, Kaynaşlı district), 73 years after its last detection. Information about the current distribution and habitats of this species in Turkey, as well as its complete morphological description, were provided.

1 January 2024 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
Necmi AksoyNecmi Aksoy
Necmi Aksoy
NKNihan Koçer
Nihan Koçer
NÖNeval Güneş Özkan
Neval Güneş Özkan
HMHaldun Müderri̇sOğlu
Haldun Müderri̇sOğlu
EEEngin Eroğlu
Engin Eroğlu
Bu çalışmanın amacı Bolu Yedigöller Milli Parkı ile Kargalı Gölcük ve Göksu Tabiat Parklarında bulunan sucul habitatlardaki bitki türlerinin izlenmesi ve tehditlerin belirlenmesidir. 2022 yılında yapılan arazi çalışmaları ile göller içerisinde ve kıyı alanlarında yayılış yapan doğal ve yabancı bitki taksonları belirlenmiştir. Yedigöller Milli Parkı’nda 25 familya ve 35 cinse ait 37 takson, Kargalı Gölcük Tabiat Parkı’nda 6 familya ve 6 cinse ait 8 takson, Göksu Tabiat Parkı’nda ise 12 familya ve 14 cinse ait 18 taksonun yayılış yaptığı teşhis edilmiştir. Vejetasyon analizi yapılarak bu bitki türlerinin oluşturduğu toplumlar Braun-Blanquet yöntemine göre belirlenmiştir. Yedigöller Milli Parkı’nda 3’ü sucul, 1’i kıyı-çamur ve 1’i riperian vejetasyona ait olmak üzere 5 toplum; Kargalı Gölcük Tabiat Parkı’nda sucul vejetasyona ait 1 toplum; Göksu Tabiat Parkı’nda 2’si sucul, 2’si kıyı çamur vejetasyona ait olmak üzere 4 bitki toplumu ortaya konmuştur. Bu toplumların yayılış yaptığı habitatlardaki biyolojik çeşitliliği tehdit eden muhtemel tehditler ve koruma önlemleri belirlenmiştir.