Hatice Rizaoğlu Balci

Hatice Rizaoğlu Balci

Auto-generated profile, based on publicly available information

Hatice Rizaoğlu Balci

MERSİN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, İÇ HASTALIKLARI ANABİLİM DALI, GASTROENTEROLOJİ BİLİM DALI

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
23 September 2022 in Hepatology Forum
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
FGFatih Güzelbulut
Fatih Güzelbulut
UKUmit Karaogullarindan
Umit Karaogullarindan
HAHikmet Akkiz
Hikmet Akkiz
EAEngin Altintas
Engin Altintas
CDCoskun Ozer Demirtas
Coskun Ozer Demirtas
RIRamazan Idilman
Ramazan Idilman
Background and Aim: The aim of the present study was to examine the etiology of hepatocellular carcinoma (HCC) by underlying cause and determine the characteristics and clinical features of patients with HCC. Materials and Methods: The study comprised 1802 HCC patients diagnosed and followed up by Liver Diseases Outpatient Clinics in 14 tertiary centers in Turkey between 2001 and 2020. Results: The mean age was 62.3±10.7 years, and 78% of them were males. Of the patients, 82% had cirrhosis. Hepatitis B virus (HBV) infection was the most common etiology (54%), followed by hepatitis C virus (HCV) infection (19%) and nonalcoholic fatty liver disease (NAFLD) (10%). Of the patients, 56% had a single lesion. Macrovascular invasion and extrahepatic spread were present in 15% and 12% of the patients, respectively. The median serum alpha-fetoprotein level was 25.4 ng/mL. In total, 39% of the patients fulfilled the Milan Criteria. When we compared the characteristics of patients diagnosed before and after January 2016, the proportion of NAFLD-related HCC cases increased after 2016, from 6.6% to 13.4%. Conclusion: Chronic HBV and HCV infections remain the main causes of HCC in Turkey. The importance of NAFLD as a cause of HCC is increasing.

12 March 2021 in Medical Bulletin of Haseki
Verified
Journal Article
Closed access
MAMustafa Zanyar Akkuzu
Mustafa Zanyar Akkuzu
OSOrhan Sezgin
Orhan Sezgin
EUEnver Ucbilek
Enver Ucbilek
FAFerzan Aydin
Ferzan Aydin
HBHatice Rizaoglu Balci
Hatice Rizaoglu Balci
EAEngin Altintas
Engin Altintas

1 December 2020 in Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MAMustafa Zanyar Akkuzu
Mustafa Zanyar Akkuzu
OSOrhan Sezgin
Orhan Sezgin
EÜEnver Üçbi̇lek
Enver Üçbi̇lek
OÖOsman Özdoğan
Osman Özdoğan
FAFerzan Aydin
Ferzan Aydin
EAEngin Altintas
Engin Altintas
Giriş ve Amaç: Kolorektal kanserlerin erken evrede belirlenmesi, prognozun iyileştirilmesindeki en önemli kısımdır. Bunun yolu etkili tarama programlarından geçmektedir. Gaitada gizli kan (GGK) testi tarama yöntemlerinin başında gelmektedir. Bu çalışmada endoskopi ünitemizde GGK testi pozitifliği nedeniyle kolonoskopi yapılan hastalarda kolonoskopik bulguları değerlendirmeyi, polip sıklığını, histopatolojik tiplerini ve kolorektal malignite sıklığını saptamayı amaçladık. Materyal ve Metod: 2018 Aralık ve 2019 Temmuz ayları arasında GGK pozitif olup etyoloji araştırılması nedeniyle kolonoskopi yapılan hastalar çalışmaya alındı. Kolonoskopi uygun hazırlık sonrası terminal ileum da değerlendirilecek şekilde uygulanmıştı. Hastaların yaş, cinsiyet, anamnez bilgileri, kolonoskopi ve patoloji sonuçlarına dosya bilgileri araştırılarak geriye dönük olarak ulaşıldı. Bulgular: Bu sürede GGK pozitifliği nedeniyle 70 hastaya kolonoskopi yapılmıştı. Hastaların 36 (%51)’sı erkek, 34 (% 49)’ü kadındı. Erkeklerin yaş ortalaması 50,1±14,8, kadınların yaş ortalaması 54,6 ± 13,9 idi. Olguların 13 (%19)’ünde adenomatöz polip, 4 (%5,7)’ünde adenokarsinom ve birinde (%1,4) malign melanom tespit edildi. Polip tespit edilen 7 erkek ve 6 kadın hastanın yaş ortalamaları 61,5±9 idi. Poliplerin %76’sı sol kolonda, malignitelerin %80’i rektosigmoid kolonda idi. Olguların %74’ünde GGK pozitifliğini açıklayacak bir patoloji saptanmamıştı. Poliplerin tamamı kolonoskopik yöntemlerle başarıyla çıkarılmıştı. Tartışma ve Sonuç: GGK pozitifliği nedeniyle kolonoskopi yapılan olguların %7’sinde kolorektal malignite ve %19’unda adenomatöz polip saptanması GGK testi pozitifliğinin önemini göstermektedir. Tarama programları sayesinde kolorektal kanserler ve prekanseröz lezyonların erken teşhis edilip, sağ kalım oranlarının artabileceği görülmektedir.

15 April 2021 in Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MAMustafa Zanyar Akkuzu
Mustafa Zanyar Akkuzu
OSOrhan Sezgin
Orhan Sezgin
SYSerkan Yaraş
Serkan Yaraş
OÖOsman Özdoğan
Osman Özdoğan
HBHatice Rizaoğlu Balci
Hatice Rizaoğlu Balci
FAFehmi Ates
Fehmi Ates
Giriş ve Amaç Anemilerin çoğu gibi demir eksikliği anemisi de kendi başına bir hastalık değildir ve etyolojinin her hastada araştırılıp ortaya konması gerekmektedir. Demir eksikliği anemisi yaş gruplarına göre etyolojik nedenlerin sıklığı değişmektedir. Demir eksikliği anemisinin en önemli sebebi premenapozal kadınlarda menstrüel kanamalar iken; postmenapozal kadınlar ve erişkin erkeklerde ise gastrointestinal sistemden olan kronik kan kayıpları oluşturmaktadır. Bu çalışmada demir eksikliği nedeniyle endoskopi ve kolonoskopi yaptığımız hastaların malignite sıklığını değerlendirmeyi amaçladık. Materyal ve Metod 2018 Aralık ve 2019 Temmuz ayları arasında demir eksikliği anemisi etyoloji taraması nedeniyle kolonoskopi ve endoskopi yaptığımız hastalarımızı çalışmaya aldık. Kolonoskopi uygun hazırlık sonrası terminal ileum da değerlendirilecek şekilde uygulanmıştı. Hastaların yaş, cinsiyet, anamnez bilgileri ve işlem sonuçlarına dosyaları araştırılarak geriye dönük olarak incelendi. Bulgular Bu sürede demir eksikliği anemisi nedeniyle 142 hastada kolonoskopi yapılmıştı. Bunların 130’una endoskopi de yapılmıştı. Hastaların %52,81’i erkek ve %47,18‘i kadındı. Erkeklerin yaş ortalaması 61,4±11,8, kadınların yaş ortalaması 55,2 ± 13,6 idi. Bunlardan %15,5 hastada kolonda polip saptandı ve bunların % 80,5'i adenomatöz polipti. % 7 hastada kolonda karsinom saptandı. Bu hastaların toplam %57,7’ünde de mide adenokanseri, ülser, gastrit, özofajit, özofagus varisi, polip ve özofafit gibi anemiyi açıklayabilecek patoloji saptandı. Toplam %64,8 hastada anemiyi açıklayabilecek ya endoskopik bulgu ya da kolonoskopik bulgu mevcuttu. Tartışma ve Sonuç Demir eksikliği anermisi labaratuar çalışmaları ile doğrulandıktan ve diyete bağlı demir eksikliği, demir ihtiyacında artış ve gastrointestinal sistem dışı kan kaybına bağlı anemi dışlandıktan sonra, gastrointestinal traktüsün endoskopik incelemesine geçilmelidir. Bu çalışmada olguların %15,5’inde kolonda polip , %7,04 hastada da adenokarsinom tespit ettik. Midede de %0,7 adenokarsinom tespit edildi. Bu da demir eksikliği anemisi etiyolojisinde hem endoskopi hem de kolonoskopinin önemini göstermektedir.

22 April 2021 in Istanbul Medical Journal
Verified
Journal Article
Closed access
MAMustafa Zanyar Akkuzu
Mustafa Zanyar Akkuzu
OSOrhan Sezgin
Orhan Sezgin
EÜEnver Üçbilek
Enver Üçbilek
SYSerkan Yaraş
Serkan Yaraş
OÖOsman Özdoğan
Osman Özdoğan
EAEngin Altintas
Engin Altintas

15 April 2021 in Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MAMustafa Zanyar Akkuzu
Mustafa Zanyar Akkuzu
OSOrhan Sezgin
Orhan Sezgin
FAFehmi Ates
Fehmi Ates
OÖOsman Özdoğan
Osman Özdoğan
SYSerkan Yaraş
Serkan Yaraş
EAEngin Altintas
Engin Altintas
Giriş ve Amaç Gastrointestinal (Gİ) stentler gastrointestinal kanaldaki malign veya benign darlıklarda ve akciğer kanseri gibi komşu organ maligniteleri ile ilişkili bası veya fistüllerde ya da operasyonlardan sonraki darlık veya kaçaklarda palyatif amaçla kullanılmaktadır. Biz kliniğimizde taktığımız Gİ stentlerin takılma nedenlerini ve seyrini değerlendirerek Gİ stentlerle ilgili klinik deneyimimizi paylaşmayı amaçladık. Materyal ve Metod 2014-2019 yılları arasında kliniğimizde çeşitli nedenlerle Gİ stent takılan olgular çalışmaya dâhil edilmiştir. Retrospektif olarak stent takılma nedeni, stent çeşidi, komplikasyon olup olmaması, komplikasyonların yönetimi ve hastaların yaşam süreleri incelendi. Özellikle ileri evre kanserlerde stentlerin palyatif tedavide etkinliği ve yaşam süresine katkısı değerlendirildi. Bulgular Bu süreçte toplam 36 hastaya Gİ stent takılmıştı. Hastalarımızın 24 (%67)’ü erkek ve 12 (%33)’si kadındı. Erkeklerin yaş ortalaması 67±13,8, kadınların yaş ortalaması 45,6±11,5 idi. Malign sebeplerle stent takılanların; %44,5’i özofagus kanseri, %19,5’i mide kanseri, %16,6’sında akciğer kanseri ve %5,5’una da rektum kanseri nedeniyle stent takılmıştı. Benign nedenlerle stent takılanların %11,1’ine fistül, %2,8’ine de evre d özofajit nedeniyle stent takılmıştı. Hepsine SEMS takılmıştı. Hastalarımızın %27’si halen yaşamaktaydı. Hastalarımızın %73’ü ölmüş olup ortalama yaşam süresine baktığımızda 109,6±101 gün olarak saptadık. Tartışma ve Sonuç Sonuç olarak, ameliyat edilemeyen sindirim sistemi darlığı olan hastaların palyasyonunda stent kullanımının, mortalitesinin olmaması ve sınırlı morbiditesi ile kısa dönemde kaliteli bir palyasyon için etkin bir yöntem olduğu kanısındayız. Kendiliğinden genişleyen metal stentler kullanılarak malign ve benign disfajinin hafiflemesi sağlanabilir.