Spor yaralanmaları, performans kaybının yanı sıra sporcuların uzun dönem fiziksel ve psikolojik sağlıklarını etkileyen önemli sağlık sorunları arasında yer almaktadır. Günümüzde spor yaralanmalarına yaklaşım, yalnızca tedavi odaklı olmaktan çıkarak yaralanmaların önlenmesi, erken tanılanması, bilimsel rehabilitasyon süreçleri ve güvenli spora dönüşü kapsayan bütüncül bir modele dönüşmüştür. Bu bölümde spor yaralanmalarının sınıflandırılması, etiyolojik faktörleri ve epidemiyolojik özellikleri güncel bilimsel kanıtlar doğrultusunda ele alınmıştır. Akut ve kronik yaralanmalar ile kontakt ve non-kontakt yaralanmalar arasındaki farklılıklar açıklanmış; yaralanma gelişiminde rol oynayan içsel ve dışsal risk faktörleri ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca omuz, dirsek, diz, ayak bileği, hamstring, ön çapraz bağ, menisküs, tendinopatiler ve stres kırıkları gibi sporcularda sık görülen yaralanmaların temel mekanizmaları ve klinik özellikleri özetlenmiştir. Bölümde FIFA 11+, Nordic Hamstring, Copenhagen Adductor ve nöromüsküler antrenman programları gibi kanıta dayalı yaralanma önleme uygulamalarına yer verilmiş, yük yönetimi ve toparlanma süreçlerinin yaralanma riskinin azaltılmasındaki kritik rolü vurgulanmıştır. Rehabilitasyon süreci; doku iyileşmesinin biyolojik evreleri, egzersiz progresyonu, tamamlayıcı tedavi yaklaşımları ve kriter-temelli spora dönüş ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bunun yanında sahada acil müdahale algoritmaları, ilk yardım uygulamaları ve multidisipliner ekip çalışmasının önemi açıklanmıştır. Sonuç olarak spor yaralanmalarının yönetiminde erken aktif rehabilitasyon, bireyselleştirilmiş yük planlaması, objektif performans ölçütleri ve disiplinler arası iş birliği; güvenli spora dönüşün ve tekrar yaralanmaların önlenmesinin temel bileşenleri olarak öne çıkmaktadır. Bu bölüm, spor bilimleri öğrencileri, antrenörler, fizyoterapistler ve sağlık profesyonelleri için güncel, kanıta dayalı ve uygulamaya yönelik kapsamlı bir başvuru kaynağı niteliği taşımaktadır.