Pınar Bayhan

Pınar Bayhan

Auto-generated profile, based on publicly available information

Pınar Bayhan

Hacettepe University, Ankara, Turkey

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications

1 January 2018 in Educational Sciences: Theory & Practice
Verified
Journal Article
Closed access
ÖDÖzcan Dogan
Özcan Dogan
PBPınar Bayhan
Pınar Bayhan
AYArzu Yükselen
Arzu Yükselen
SISonnur Işıtan
Sonnur Işıtan

29 January 2025 in Brain and Behavior
Verified
Journal Article
Open access
HTHülya Tercan
Hülya Tercan
PBPınar Bayhan
Pınar Bayhan
Purpose: This research aims to identify the problems and needs of families of children with reading difficulties, develop an Integrated Process‐Based Family Education Program (IPMD‐F) to address these needs, and implement it.Methods: The study used a community‐based participatory action research approach, following a four‐stage process: general information collection, needs identification and action plan creation, development and implementation of the IPMD‐F, and evaluation. Conducted during the 2023–2024 academic year in Ankara, Turkey, with 16 volunteer parents of children diagnosed with learning disabilities, data were collected using qualitative and quantitative tools. Qualitative data were analyzed using thematic reflexive analysis, while quantitative data were analyzed using the Wilcoxon signed‐rank test to determine pre‐test and post‐test score differences.Finding: Findings derived from a synthesis of personal development theory, a holistic approach, and a neurodiversity perspective revealed that the program assisted parents in attaining a holistic outlook, reinforcing parent–child communication, and cultivating coping strategies. Our assessment also substantiated the program's efficacy in practice.Conclusion: This study highlights that the IPMD‐F can be a significant resource for families of children with reading difficulties and suggests broader implementation of such programs.


6 January 2022 in Çocuk ve Gelişim Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PBPınar Bayhan
Pınar Bayhan
EDEmin Demi̇r
Emin Demi̇r
SÖSena Öz
Sena Öz
Çalışmada, 2016-2021 yılları arasında yapılan çocukların yeme davranışları üzerinde ebeveynlerin etkisini inceleyen lisansüstü çalışmaların çeşitli değişkenler açısından incelenmesini amaçlanmaktadır. YÖK Ulusal Tez Merkezi aracılığıyla çalışmalar üniversite, tez türü, enstitü/fakülte/araştırma merkezi, anabilim dalı, yıl, yöntem/desen, gelişimsel dönem ve genel eğilim değişkenleri açısından incelenmiştir. Tezlere ulaşabilmek için “Yeme ve ebeveyn”, “Yeme ve aile”, “beslenme ve ebeveyn” ile “beslenme ve aile” kelimeleri kullanılarak arama yapılmıştır. Ulaşılan çalışmalardan çocuk merkezli olmayanlar, ebeveyn yaklaşımlarını ele almayanlar araştırma kapsamından çıkarılmıştır. Bu kapsamda 27 yüksek lisans, 7 uzmanlık ve 4 doktora olmak üzere toplam 38 lisansüstü çalışma incelenmiştir. Dokümantasyon incelemesi tekniği kullanılarak gerçekleştirilen araştırma sonucunda ebeveynlerin yaklaşımlarının çocukların yeme davranışları üzerindeki etkisini ele alan lisansüstü çalışmaların en çok Hacettepe Üniversitesinde ve sıklıkla Sağlık Bilimleri ve Sosyal Bilimler enstitülerinde tamamlandığı görülmüştür. Çalışmaların büyük çoğunluğunun tarama deseninde olduğu ancak deneysel çalışmaların da yapıldığı görülmüştür. Yapılan çalışmaların çoğunluğunun erken çocukluk ya da ergenlik dönemindeki çocuklar ile yapıldığı, bununla beraber ebeveynlerin yaklaşımları açısından genel eğilimlere bakıldığında; riskli gruplarda yer alan çocukların (Mevsimlik tarım işçisi, mülteci ve boşanmış ailelerin çocukları), özel gereksinimli çocukların (otizm, dehb vd.) beslenmelerine ve yeme davranışlarına yönelik olarak gerçekleştiği görülmektedir. Bunun yanı sıra aile beslenme tutum/davranışlarının çocuğun beslenmesine, yeme davranışlarına ya da obezite durumuna etkisi ve aile beslenme eğitiminin çocuğun beslenmesine yönelik eğilimlerin olduğu belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda ebeveynlerin beslenme yaklaşımları ile çocukların yeme davranışları arasında ilişki olduğu görülmüştür. Çocukların beslenme ve yeme davranışlarında çocuğun birincil yakın çevresini oluşturan ebeveynlerinin etkisini inceleyen ve bu doğrultuda müdahale programı gerçekleştirecek daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğu görülmektedir.

30 June 2022 in Çocuk ve Gelişim Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PBPınar Bayhan
Pınar Bayhan
SÖSena Öz
Sena Öz
Covid-19 pandemisi nedeniyle yaşanan izolasyon sürecinde ebeveynler çocuklarıyla evde daha önce hiç deneyimlemedikleri bağlamlar içerisinde kalmak durumunda olmuşlardır. Mevcut çalışma ebeveynlerin bu süreçte çocukları ile evde yaşadıkları deneyimleri ve ebeveynlerin sahip oldukları destek durumlarının belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Çalışma grubunu, 2-18 yaş arası çocuğu olan 30 ebeveyn oluşturmaktadır. Ebeveynlerden kapalı ve açık uçlu sorulardan oluşan bir görüşme formu aracılığıyla veriler toplanmıştır. İçerik analizi yöntemi kullanılarak elde edilen veriler, Maxqda programında analiz edilmiştir. Ebeveynlerin çocukları ile yaşadıkları deneyimlere göre elde edilen verilere bakıldığında; ebeveynlerin en fazla çocuklarıyla oyun oynamaktan keyif aldıkları, daha sonra çocuklarıyla birlikte ev işleri yaptıkları görülmektedir. Ebeveynlere pandemi sürecinde çocuklarıyla yapmaya başladıkları yeni bir durum sorulduğunda ise en fazla ebeveynlerin çocuklarıyla ev işlerini yapmaya başladıkları görülmektedir. Bunun devamında ise daha önce oynamadıkları oyun/etkinlikler ve mutfakta birlikte yemek hazırlamak gelmektedir. Ebeveynlere pandemi sürecinde çocuklarıyla en zorlandıkları durumların ne olduğu sorulduğunda ise çocuğa kural ve sınır koymayla ilgili güçlükler, çocuğun sosyalleşememesi ve çocuğun sıkılması olduğu belirlenmiştir. Ebeveynlere çocuklarının pandemiyle ilgili duyguları sorulduğunda ise ebeveynlerin bildirimine göre çocuklarda en fazla üzülme ve korkma olduğu görülmektedir. Ebeveynlerin hayatlarında sahip olduğu sosyal destekler sorulduğunda ise çoğunluğunun çocukları konusunda ve kendileriyle ilgili konularda sosyal desteklerinin olduğu ve bu desteklere pandemi sürecinde de ulaşabildikleri belirlenmiştir. Pandemi sürecinde birçok ebeveyn çocuklarıyla ilgili yeni durumları keşfederken bazen evde zaman geçiriyor olmaya yönelik güçlük yaşadıkları bilinmektedir. Bu bağlamda ebeveynlerin sahip oldukları sosyal desteklerinin varlığının oldukça önemli düşünülmektedir.