Bu çalışmada ekonomi politikası belirsizliğinin firmaların nakit oranları üzerindeki etkisi ve finansal kısıtların bu ilişkideki rolü analiz edilmektedir. Çalışma 2002-2021 döneminde BİST100 endeksinde yer alan firmaların verileri kullanılarak panel veri analizi ile gerçekleştirilmiştir. Kullanılan belirsizlik endeksleri sırasıyla Dünya Belirsizlik Endeksi, Avrupa Belirsizlik Endeksi ve Türkiye Belirsizlik Endeksleridir. Çalışma sonuçları, kullanılan tüm belirsizlik endeksleri için endeksteki artışın nakit oranlarını artırdığını göstermektedir. Elde edilen sonuçlar nakit tutma güdülerinden ihtiyatlılık güdüsü ile açıklanmaktadır. Çalışmada ayrıca firmalar finansal kısıtlılıklarına göre gruplara ayrılmıştır. Gruplamalar, Kaplan ve Zingales (1995) endeksine, firmaların kâr payı dağıtıp dağıtmamalarına ve kâr payı dağıtım oranlarına göre yapılmıştır. Teorik beklentinin aksine, sonuçlar sadece finansal kıstı göreceli olarak daha az olan firmalarda, ekonomi politikası belirsizliği ve nakit oranları arasındaki pozitif ilişkinin istatistiki açıdan anlamlı olduğunu göstermektedir.

İşletme sermayesi yönetimi ve karlılık ilişkisi literatürde geniş çapta araştırılmış olan bir konu olmasına rağmen, söz konusu ilişki çoğunlukla doğrusal modellerle test edilmiştir. Oysa ki işletme sermayesi unsurlarından alacaklar, stoklar, ticari borçlar ve karlılık arasındaki ilişki doğrusal olmayabilir. Özellikle düşük seviyelerdeki alacak, stok ve ticari borçların arttırılması karlılığı arttırırken, belirli bir düzeyin üzerindeki unsurların arttırılması karlılığa zarar verebilir. Bu çalışmanın amacı, 2005-2016 yılları arasında Borsa İstanbul Kimya, Petrol, Kauçuk ve Plastik Ürünler Sektöründe faaliyet gösteren işletmeler için işletme sermayesi yönetimi ve karlılık ilişkisini doğrusal olmayan modelle tespit etmektir. Uygulanan Genelleştirilmiş Momentler Yöntemi (GMM) yönteminin sonuçları özellikle alacaklar, ticari borçlar ve karlılık arasında doğrusal olmayan, konkav bir ilişkinin varlığına kanıt sunmaktadır. Stoklar için elde edilen sonuçlar ise teorik beklenti ile uyumlu değildir.

This study examines the complex relationship between environmental, social, and governance (ESG) and financial performance in the automotive industry, with a particular focus on how financial constraints shape this relationship. Using a global data set for the period 2008 to 2023 and employing a range of panel data techniques, including those addressing endogeneity concerns, we find that higher ESG scores positively affect financial performance. Specifically, a one-point rise in ESG score corresponds to an estimated 1–1.7% increase in the market-to-book ratio, with the effect reaching approximately 1.6% for firms facing financial constraints. These findings highlight the economic significance of ESG engagement, particularly for resource-constrained companies. The novelty of this study is that it focuses on the automotive sector, an industry with limited ESG-specific research, and that it makes a theoretical contribution by linking ESG performance outcomes to financial constraints, an angle largely overlooked in prior research. The findings offer critical policy insights, emphasizing the strategic importance of ESG initiatives for value creation under varying financial conditions.

This study analyzes the relationship between uncertainty and target leverage ratios on manufacturing firms listed in Borsa Istanbul between 2005–2020. To handle possible instrument proliferation and weak instrument problems of System GMM methodology of dynamic panel data, we mainly adopted the Quasi Maximum Likelihood estimator and found that uncertainty has a significant negative marginal effect on target leverage ratios. Our analysis revealed that firms with high levels of uncertainty have lower average leverage ratios than other firms. ANCOVA analysis results show that uncertainty is in the first three time-varying variables which have the highest impact on target leverage variation.

This study investigates the relationship between the maturity of debt used to finance working capital requirement and profitability. The firms in Borsa Istanbul chemical, petroleum, rubber, and plastic sector are analyzed using two-step generalized method of moments (GMM) method over the 2005–2015 period. The results show a concave-shaped relation between the short-term financial debt that is used to finance the working capital requirement and profitability. The ratio of short-term financial debt increases profitability up to a point, and over this point, the effect of short-term debt on profitability is found to be negative. Furthermore, for financially flexible firms, the breakpoint of the short-term financial debt and profitability relation occurs at the higher levels of the short-term financial debt-to-working capital requirement ratio.