In this study, we aimed to compare serum 25(OH)D levels in women with and without gestational diabetes mellitus (GDM), and to identify the serum 25(OH)D levels associated with GDM. We recruited 40 women with GDM and 40 healthy pregnant women, aged 20–40 years and in the second trimester, at Gulhane Education and Research Hospital. We excluded women with chronic diseases, preeclampsia, pre-GDM, multiple pregnancies, and those taking medications related to calcium or vitamin D metabolism. We took anthropometric measurements and blood samples during the second trimester. Of the 80 pregnant women, pre-pregnancy body mass index was significantly higher among the GDM group than the healthy group (26.4 ± 5.73 kg/m² vs. 22.6 ± 3.56 kg/m², p = .001). Serum 25(OH)D levels in women with GDM were significantly lower than those in healthy women (16.8 ± 9.90 ng/mL vs. 20.9 ± 8.16 ng/mL, p = .016). The prevalence of severe vitamin D deficiency was as high as 72.5% among women in the GDM group, with a 1.74-fold increased risk of deficient status. Levels of 25(OH)D lower than a cutoff value of 14.0 ng/mL were determined to be related to GDM. These study results suggest that maternal vitamin D deficiency in mid-pregnancy is significantly associated with development of GDM.

Son zamanlarda yapay ete olan ilgi artmaktadır. Ancak, literatürde Türkiye’deki yapay et algısına ilişkin veriler bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, beslenme ve diyetetik bölümünde öğrenim gören lisans öğrencilerinin yapay et tüketimini ve geleceğe dair bakış açılarını saptamaktır. Çalışmaya Burdur’da eğitim gören 140 gönüllü öğrenci katılmıştır. Bireylerin yaş ortalaması 21.2+2.80 yıl, %41.4’ü 2. sınıfta öğrenim görmekte ve %75.7’si normal beden kütle indeksi (BKİ) sınıflamasında yer almaktadır. Bireylerin %44.3’ünün haftada en az bir kez et tükettiği, %46.4’ünün yapay et kavramını duymadığı, %52.9’unun yapay eti yenilebilir bulmadığı ancak %64.7’sinin merak ettiği için deneme amaçlı tüketebileceği belirlenmiştir. Bireylerin yalnızca %15.0’i yapay eti gerçekçi bulmaktadır. Ayrıca bireylerin %63.5’i yapay eti geleneksel ete kıyasla sağlıklı ve güvenilir olmadığını; % 57.1’i yapay etin besin değerinin daha düşük olduğunu düşünmektedir. Yapay etin gelecekteki et ihtiyacını karşılama durumu sorgulandığında öğrencilerin %38.6’sı olumlu yanıt vermiş olup %68.6’sı ise yapay etin ticari bir girişim olduğunu belirtmiştir. Bireylerin %36.7’si yapay et tüketiminin dini açıdan değerlendirilmesi gerektiğini düşünürken %59.2’si ise Türk mutfağındaki yemeklerin yapay et ile hazırlanmasının sürdürülebilir olmadığını beyan etmiştir. Ayrıca yapay et sunulduğunda tüketme olasılığı ve duygusal direnç ile yaş arasında negatif yönde korelasyon olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, beslenme ve diyetetik bölümünde öğrenim gören lisans öğrencilerinin çoğunun yapay eti denemeye istekli olduğu, ancak uzun dönemde nispeten daha az oranda bireyin geleneksel et veya diğer et alternatiflerine kıyasla tercih edeceğini göstermektedir.

The postpartum period is characterized by significant changes in eating behaviors, emotional regulation and body weight. Intuitive eating and maternal attachment may play a key role in regulating women’s weight status during early postpartum. This cross-sectional study was conducted between February and May 2022 in Turkey, involving 264 healthy postpartum women (1–4 months) aged 18–40 years. Sociodemographic information, dietary habits, and anthropometric measurements were collected. Intuitive Eating Scale-2 (IES-2) and Maternal Attachment Scale (MAS) was administered. We classified BMI levels below 25 as “lower BMI”” and above 25 as “higher BMI”. Of the participants, 45.8% reported eating intuitively. Body mass index (BMI) was significantly higher in those with low levels of intuitive eating behaviour (p = < 0.001). A positive correlation was found between maternal attachment and intuitive eating (r = 0.129, p = 0.037). Higher intuitive eating was associated with lower BMI (β = -0.269, p = < 0.001). Skipping meals and night eating were associated with lower intuitive eating (p = 0.023). In logistic regression analysis, low intuitive eating (< 3.4 points) was associated with a high BMI during the early postpartum (OR = 2.63; 95% CI 1.57–4.40, p = < 0.001). Intuitive eating behaviour is positively associated with maternal attachment. However, higher intuitive eating is associated with lower BMI levels, night eating, and skipping meals. The results suggest that public health counselling promoting intuitive eating may be beneficial for early postpartum women who are at risk of excessive weight gain.

Amaç: Bu çalışma, çölyaklıların yeme tutum ve davranışlarını belirlemek için kullanılan Çölyak Hastalığı Besin Tutum ve Davranışları Ölçeği’nin Türkçe’ye geçerlik ve güvenirliğinin yapılması amacıyla planlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma Aralık 2022-Şubat 2023 tarihleri arasında çölyak hastalığı tanısı almış 216 çölyaklı yetişkin ile yapılmıştır. Test-tekrar test güvenirliği belirlemek için, ölçek 106 hastaya dört hafta sonra tekrar uygulanmıştır. Verilerin toplanmasında hastaların genel bilgilerinin sorgulandığı bilgi formu, Çölyak Hastalığı Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Çölyak Hastalığı Besin Tutum ve Davranışları Ölçeği kullanılmıştır. Bireylerin antropometrik ölçümleri beyana dayalı olarak alınmıştır. İstatistiksel analizler SPSS versiyon 26.0 ve AMOS 24.0 kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Ölçeğin Cronbach α değeri 0,842 olarak belirlenmiştir. Yetişkin çölyaklıların besin tutum ve davranışları ölçeğinden ortalama 44,7±14,54 puan aldıkları saptanıştır. Çölyaklıların besin tutum ve davranışları ile hastalık süresi ve glutensiz diyet yapma süresi arasında negatif yönde düşük düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p<0,05). Sonuç: Çölyak Hastalığı Besin Tutum ve Davranışları Ölçeği’nin Türkçe uyarlamasının çölyaklı yetişkinlerin yeme tutum ve davranışlarını değerlendirmek için geçerli ve güvenilir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir. Objective: This study was planned to test the validity and reliability of the Celiac Disease Food Attitudes and Behaviors Scale, determining the eating attitudes and behaviors of patients with celiac in Turkish. Method: This study was conducted with 216 adults diagnosed with celiac disease between December 2022 and February 2023. The scale was re-administered to 106 patients four weeks later to measure test-retest reliability. A questionnaire form included the general information of the patients, the Celiac Disease Quality of Life Scale, and the Celiac Disease Food Attitudes and Behaviors Scale were used to collect the data. Anthropometric measurements of individuals were taken based on the declaration. Statistical analyzes were performed using the SPSS version 26.0 and AMOS 24.0. Results: The Cronbach α value of the scale was 0.842. The mean score of adults' Celiac Disease Food Attitudes and Behaviors Scale was 44.7±14.54. Additionally, a negative low-level statistically significant relationship was found between the period of the disease, the duration of a gluten-free diet, and the Celiac Disease Food Attitudes and Behaviors Scale (p<0.05). Conclusion: It has been determined that the Turkish version of the Celiac Disease Food Attitudes and Behaviors Scale is a valid and reliable tool to evaluate the eating habits and behaviors of adults with celiac.

Bu çalışmada, menopoz-sonrası dönemdeki kadınların beslenme alışkanlıklarının ve yaşam kalitesinin meme kanseri oluşum riskine etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır. Araştırmaya, Nisan-Haziran 2022 tarihleri arasında meme kanseri tanısı alan 30 kadın ve kanser tanısı almayan 30 gönüllü kadın dahil edilmiştir. Sosyodemografik özellikler, menopoza ilişkin bilgiler, literatürden yararlanılarak araştırmacılar tarafından hazırlanan sorular ve besin tüketim sıklığı formu ile beslenme alışkanlıkları sorgulanmış ve Menopoza Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulanmıştır. Vücut ağırlığı ve boy uzunluğu beyana dayalı alınmıştır. Kadınların yaş ortalaması meme kanseri grubunda 59,1±10,82 yıl iken kontrol grubunda 58,7±7,67 yıl olarak bulunmuştur. Menarş yaşı ortalaması hasta grubunda 12,6±1,33 yıl, kontrol grubunda ise 12,9±1,53 yıl olarak saptanmıştır. Hasta grubundaki kadınların menopoz başlangıç yaşı ortalamasının kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük olduğu saptanmıştır (sırasıyla 45,7±5,75 yıl; 48,7±4,14 yıl). Hasta grubunun BKİ ortalamasının (31,0±3,29 kg/m2) kontrol grubuna (25,8±3,72 kg/m2) göre istatistiksel olarak daha fazla olduğu belirlenmiştir. Hasta grubundaki kadınların (%66,7) gece yeme oranının kontrol grubundakilere (%16,7) göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p