Fungal species associated with crown and root rot diseases in wheat have been extensively studied in many parts of the world. However, no reports on the relative importance and distribution of pathogens associated with wheat crown and root rot in Kyrgyzstan have been published. Hence, fungal species associated with wheat crown/root rot were surveyed in three main wheat production regions in northern Kyrgyzstan. Fungal species were isolated on 1/5 strength potato-dextrose agar amended with streptomycin (0.1 g/L) and chloramphenicol (0.05 g/L). A total of 598 fungal isolates from symptomatic tissues were identified using morphological features of the cultures and conidia, as well as sequence analysis of the nuclear ribosomal internal transcribed spacer (ITS) region, the translation elongation factor 1α (TEF1), and the RNA polymerase II beta subunit (RPB2) genes. The percentage of fields from which each fungus was isolated and their relative percentage isolation levels were determined. Bipolaris sorokiniana, the causal agent of common root rot, was the most prevalent pathogenic species isolated, being isolated from 86.67% of the fields surveyed at a frequency of isolation of 40.64%. Fusarium spp. accounted for 53.01% of all isolates and consisted of 12 different species. The most common Fusarium species identified was Fusarium acuminatum, which was isolated from 70% of the sites surveyed with an isolation frequency of 21.57%, followed by Fusarium culmorum, Fusarium nygamai, Fusarium oxysporum, and Fusarium equiseti, all of which had a field incidence of more than 23%. Inoculation tests with 44 isolates representing 17 species on the susceptible Triticum aestivum cv. Seri 82 revealed that Fusarium pseudograminearum and F. culmorum isolates were equally the most virulent pathogens. The widespread distribution of moderately virulent B. sorokiniana appears to be a serious threat to wheat culture, limiting yield and quality. With the exception of F. culmorum, the remaining Fusarium species did not pose a significant threat to wheat production in the surveyed areas because common species, such as F. acuminatum, F. nygamai, F. oxysporum, and F. equiseti, were non-pathogenic but infrequent species, such as Fusarium redolens, Fusarium algeriense, and F. pseudograminearum, were highly or moderately virulent. Curvularia inaequalis, which was found in three different fields, was mildly virulent. The remaining Fusarium species, Fusarium solani, Fusarium proliferatum, Fusarium burgessii, and Fusarium tricinctum, as well as Microdochium bolleyi, Microdochium nivale, and Macrophomina phaseolina, were non-pathogenic and considered to be secondary colonizers. The implications of these findings are discussed.

Amaç: Bu çalışmada mide kanserinin (MK) epidemiyolojik ve genel sağkalım (GSK) özelliklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç Yöntem: Ege Üniversitesi Kanserle Savaş Uygulama ve Araştırma Merkezine (EÜKAM) 1992- 2017 yıllarında kayıtlı Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi kanser verileri retrospektif olarak taranmıştır. CAN-REG-4 bilgisayar programına kayıtlı veriler, Dünya Sağlık Örgütü ve Surveillance, Epidemiology, and End Results sistemlerinde gruplanarak analizler yapılmıştır. İstatistik analizlerde ki- kare, General Linear Model (GLM), Kaplan Meier sağkalım analizleri uygulanmıştır. Etik kurul onayı alınmıştır. Bulgular: EÜKAM veri tabanına kayıtlı toplam 117.139 kanserden 4.212’si (%3,6) MK’dir. Gastrointestinal sistem kanserler içinde kolorektal kanserlerden sonra ikinci sıklıkta MK (%21,6) yer almıştır. Olguların 2.692’si (%63,9) erkek, 1.520’si (%36,1) kadındır, arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,0001). Erkek/kadın oranı 1,8’dir. MK en sık 60-69 yaşlarda (%28,9) görülmüştür. En sık tümör yerleşimi korpusdur (%31,2), bunu antrum ve kardia izlemektedir. Distal (kardia dışı) tümörler, proksimal (kardia) tümörlerine göre yaklaşık 2,5 kat daha fazladır. Adenokarsinom en sık (%73,6) görülen histolojik alt tiptir. MK, erkeklerde kadınlara göre daha geç evrelerde saptanmış olup, fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,0001). Tanı anında olgularının çoğu lokal ileri evre ve metastatik evrede bulunmuştur. Veri toplanan son 25 yıl içinde MK olgularında sayısal olarak doğrusal artış saptanmıştır (GLM:F=15,9;p<0,0001). MK’de medyan sağkalım 16 aydır. Beş-yıllık sağkalım %28,1 saptanmıştır, erkeklerde %25,2 kadınlarda %32’dir, kadınlarda istatistiksel olarak anlamlı yüksektir (p<0,0001). Adenokarsinomlar 5-yıllık %22,1 GSK oranı ile en kötü prognozu göstermektedir. Diffüz tip adenokarsinomlarda prognoz, intestinal tipe göre daha kötüdür (p=0,020). En iyi sağkalım oranları beklendiği gibi erken evrededir. Lokalize dönemde tanı konanlarda 5-yıllık GSK %61,8 iken, lokal ileri evrede %32,4 e düşmektedir (p<0,0001). Sonuç: Son 25 yıldaki verilerimizin analizinde yıllar içindeki olgu sayısında doğrusal bir artış görülmüştür. MK erkeklerde ve 60-69 yaş arasında daha sıktır. 5-yıllık sağkalım kadınlarda erkeklere göre daha yüksektir. MK evresi prognozda en önemli parametredir.