Research on the psychological effects of climate change is increasing, and studies suggest that climate change anxiety (CCA) can positively contribute to sustainable production and consumption as a constructive concern. Studies conducted in various countries have particularly highlighted higher levels of CCA among young individuals due to concerns about a sustainable future in the face of climate change. This exploratory study aims to examine the relationship between CCA and sustainable consumption (SC) among young individuals in Turkey. Firstly, a conceptual framework is provided for CCA and SC. Based on the assumption that individuals experiencing anxiety or concern due to the visible impacts of climate crisis will engage in climate change mitigation and adopt sustainable consumption behavior (SCB), the study found that participants had a low level of CCA. However, structural equation modeling (SEM) revealed a positive relationship between CCA and SC (β=0.295, p<0.001) among the participants. Considering the urgency of the climate crisis, this study contributes to the literature by providing exploratory insights into the role of CCA as a motivating factor for SC, highlighting the need for further detailed research in this area.

This pioneering study investigates the link between climate change worry and recycled product preference. Using a psychophysiological approach, the study examines the relationship between climate change worry and preference for recycled products and physiological responses to climate change and new/recycled products. Participants are exposed to climate change visuals and then surveyed about their purchasing preferences for new/recycled products across three categories. Skin conductance response (SCR) measured through Galvanic Skin Response (GSR) technology is used to assess physiological changes when exposed to climate change visuals. The results reveal a significant positive correlation (r=0.575; p<0.001) between climate change worry and recycled product preference. Although no significant physiological differences are observed, individuals with higher levels of climate change worry demonstrate a stronger preference for recycled products. This study provides valuable insights into consumers' emotional behaviors and presents a perspective on recycled product preferences, representing a significant step in the transition to a sustainable and circular economy.

Eco-labels communicate environmental information to consumers, yet evidence regarding their effectiveness remains mixed. Drawing on the Stimulus–Organism–Response (S-O-R) framework, this study examines relationships among empathy, environmental behavior, willingness to pay for eco-labeled products, product preferences, and visual attention to environmental cues. Data were collected from 121 participants in Istanbul, Türkiye, using questionnaires and eye-tracking measurements. Participants evaluated six beverage categories presented in neutral, eco-label logo, and environmental-message conditions while fixation and saccade metrics were recorded. Empathy was positively associated with environmental behavior (r = 0.585, p < 0.001) and willingness to pay for eco-labeled products (r = 0.699, p < 0.001), but not with product preferences. Differences in product preferences according to environmental behavior emerged only in the green smoothie and coffee categories, where participants with higher environmental behavior scores were more likely to prefer environmental-message products. Eye-tracking analyses indicated that the relationship between environmental behavior and visual attention varied across product categories and areas of interest. Heatmap analyses showed that eco-label logos and environmental messages redirected visual attention toward sustainability-related information. The findings indicate that consumer responses to eco-labels depend on individual characteristics and product context. The results provide practical implications for firms and policymakers seeking to improve eco-label design and environmental communication strategies.

Bu çalışmanın amacı bireylerin dinî yönelim düzeylerinin finansal tutum ve davranışları üzerine etkisi hakkında literatüre katkı sunmaktır. Yapılan literatür taramasında, dinîn finansal davranışlar ile ilişkisi hakkında oldukça az araştırmaya rastlanmıştır. Bu nedenle literatüre katkı sağlamak amacıyla farklı yaş, eğitim, din ve gelir düzeylerinden oluşan 395 kişilik bir örneklem üzerinde araştırma yapılmıştır. İnternet üzerinden yapılan veri toplama yöntemi ile ankete katılanlardan 388’i değerlendirmeye alınmıştır. Verilerin analizi, ölçeklerin açıklayıcı faktör analizi ve güvenilirlik analizi için SPSS, doğrulayıcı faktör analizi için ise LISREL 8.7 programı kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezlerinin test edilmesinde t testi, One Way ANOVA, Pearson korelasyon analizi ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre Türkiye’de yaşayan bireylerin dinî yönelimlerinin yüksek olduğu ve dinî yönelimlerin finansal davranışlar üzerine etkisinin bulunduğu belirlenmiştir. Bu sonuç Türkiye’de bireylerin finansal davranışlarına etki eden faktörlerden birinin dinî yönelim olduğunu göstermektedir. Bireylerin finansal tutum ve davranışlarına etki eden faktörlerin tespiti, finansal kararları düzenlemek ve bu alandaki farkındalığı arttırmak için uygulanabilecek dürtme politikalarını tasarlayabilmek bakımından fayda sağlayacaktır. Böylelikle gelecek nesillerin finansal tutum ve davranışlarının iyileştirilmesi mümkün olacaktır.

Bu çalışmada nörobilim teknikleri ile yapılan eko-etiket araştırmalarına dair literatür taraması yapılarak tüketici nörobilimi bağlamında eko-etiketlerin etkinliği değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de eko-etiketlerin etkinliğinin nörobilim teknikleriyle değerlendirildiği bir çalışmanın bulunmamasından kaynaklanan bu boşluğu doldurmaktır. Bu bağlamda nörobilim tekniklerinin kullanıldığı araştırmalara odaklanan bir literatür derlemesi sunularak eko-etiketlerin etkinliği değerlendirilmiştir. Yapılan araştırmalar, eko-etiketlerin sürdürülebilir tüketim davranışlarını teşvik etmede etkili bir araç olduğunu göstermektedir. Bireylerin açık ve örtük tepkilerini inceleme kapasitesi açısından tüketici nörobilimi, tüketici kararlarını anlamak için diğer yöntemlere göre daha güvenilir sonuçlar sunmaktadır. Bu çalışmada eko-etiketlerin çevre bilincinin artırılması ve sürdürülebilir üretim ile tüketim alışkanlıklarının teşvik edilmesinde etkili bir araç olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır. Bunun yanı sıra nörobilim temelli araştırmaların sürdürülebilir tüketim politikalarının geliştirilmesi ve uygulanmasında önemli bir kaynak olarak kullanılması, bu politikaların etkinliğini artırma potansiyeline sahiptir.

As sustainability debates have gained increasing prominence in recent years, gastrodiplomacy has emerged as a multi-layered domain that extends beyond its role as a tool of cultural promotion and links consumer preferences to broader public outcomes. However, the existing literature largely approaches gastrodiplomacy within the framework of cultural promotion and tourism marketing, paying limited attention to the economic and behavioral foundations of consumer preferences. In this respect, the present study examines sustainable gastrodiplomacy through the lenses of information asymmetry, signaling theory, and behavioral economics, focusing on how sustainability-oriented gastronomic practices shape consumer preferences and connect them to broader public outcomes. Within this framework, sustainability is considered not merely as a normative value but as a credence-based attribute that gains meaning through credible signals under conditions of uncertainty. Sustainability-oriented practices shape consumer perceptions and the value attributed to gastronomic experiences, while the internal satisfaction (warm-glow) derived from contributing to environmental and ethical goals also strengthens such preferences. These preferences extend beyond individual consumption decisions, influencing value attribution processes and increasing consumers’ willingness to pay for sustainability-oriented products. Methodologically, the study adopts a theory-driven and literature-based approach, bringing together different theoretical perspectives to develop an analytical framework explaining the relationship between consumer behavior and broader public outcomes. In this context, the case of Türkiye provides a perspective through which sustainability-oriented gastronomic practices can be interpreted. Overall, the study suggests that sustainable gastrodiplomacy should be understood not merely as cultural representation but as a domain encompassing economic, behavioral, and institutional dimensions.