Farah Gonul AYDIN

Dr. Farah Gonul AYDIN

Ankara University, Ankara, Turkey (Türkiye)
orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
8 March 2022 in Environmental Pollution
Verified
Journal Article
Closed access
AKAnna Koubová
Anna Koubová
TNTuyen Van Nguyen
Tuyen Van Nguyen
KGKateřina Grabicová
Kateřina Grabicová
VBViktoriia Burkina
Viktoriia Burkina
FAFarah Gonul AYDIN
Farah Gonul AYDIN
VŽVladimír Žlábek
Vladimír Žlábek

30 December 2020 in Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Derneği Bülteni
Verified
Journal Article
Open access
SASultan Nurhan Ayikol
Sultan Nurhan Ayikol
FKFurkan Kutlu
Furkan Kutlu
ODOnur Mücahit Di̇ncer
Onur Mücahit Di̇ncer
FAFarah Gonul AYDIN
Farah Gonul AYDIN
Gelişmekte olan su ürünleri endüstrisi hayvansal protein üretiminin önemli bir miktarını karşılamaktadır. Ancak nüfusun giderek artması, iklim değişikliği, çevresel bozulmalar ve özellikle hastalıklar üretimi etkilemekte, bu durum ise ülke ekonomisini makro düzeyde etkilemektedir. En sık karşılaşılan hastalık etmenleri Aeromonas spp., Vibrio spp.’dir. Dünya genelinde ve Türkiye’de balık hastalıklarını kontrol altına almak veya tedavi etmek amacıyla pek çok yöntem bulunmaktadır. Aşı uygulamaları büyük ölçüde kullanılırken aşılamanın yetersiz ve/veya yapılamadığı durumlarda antibiyotik kullanımı tedavide önemli bir rol oynamaktadır. Türkiye’de balık hastalıklarında kullanılmak üzere ruhsatlandırılmış antibiyotiklerden 15’ini florfenikol, 12’sini oksitetrasiklin, 9’unu sülfadiazin+trimetoprim, 2’sini enrofloksasin, ve 2’sini amoksisiklin oluşturmaktadır. Bu antibiyotik ilaçların akuakültürde uygun olmayan dozda, sürede, antibiyogram testi yapılmadan doğru olmayan kombinasyonların yapılması gibi çeşitli nedenlerden dolayı bakterilerin antibiyotiklere karşı direnç kazanması ve etkili antibiyotik sayısının yetersiz kalmasına yol açmaktadır. Bu durum ulusal ve uluslararası boyutta değerlendirildiğinde antibiyotik ilaçların etkisi oluşan direnç ile azalmakta, mortalite ve tedavi maliyetini arttırmakta, bu hem veteriner hem de beşeri sağlık alanında giderek artan küresel problemlere neden olmaktadır. Ayrıca antibiyotiklerin oral ilaçlı yem premiks şeklinde uygulanması kalıntıların farklı yerlere dağılmasına, çevreye ve diğer canlılara ulaşmasına yol açmakta ve bu da beraberinde antibiyotik direncinin yayılmasına sebep olmaktadır. Planktonik bakteriler önlemede kullanılan antibiyotiklerin minimum inhibitör konsantrasyonları (MİK) biyofilmleri önlemek, inhibe etmek, azaltmak veya ortadan kaldırmak için gereken değerlerle örtüşmemektedir. Bu durum biyofilm formundaki bakterilerin ilaca çok daha dirençli olması sebebiyle başarısızlığa neden olmaktadır. Yapılan bu derleme ile bakterilerin biyofilm formlarının artan antibiyotik direnci konusundaki rolü ve buna neden olan mekanizmaları özellikle Türkiye’de gelişmekte olan akuakültür açısından değerlendirilmeye çalışılmıştır.

1 January 2020 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
BYBegum Yurdakok-Dikmen
Begum Yurdakok-Dikmen
FAFarah Gonul AYDIN
Farah Gonul AYDIN
HTHidayet Tutun
Hidayet Tutun
SSSedat SEVİN
Sedat SEVİN
Permanent organic pollutants (POPs) are chemicals that can remain intact in nature for a long time and affect the health of humans, animals and the environment. In this study, cytotoxicity and 7-Ethoxyresorufin O-deethylase (EROD) activity of water (6 stations) and sediment (12 stations) samples collected from Ankara Stream for 12 months were evaluated on fish gonadal (RTG-2) and fish hepatocellular carcinoma (PLHC-1) cell lines. Cytotoxic activity were found to vary according to the sampling region and period. This study, provide important information for the methodology used in the detection of environmental contaminants and evaluation of pollution from environmental samples using sensitive, cheap, fast and trustable method by cytotoxicity and EROD activity in fish cells. It is recommended that these results could be optimized and used by legal authorities for risk evaluation

25 June 2024 in Harran Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
EBEmine Baydan
Emine Baydan
BÇBengi Çınar
Bengi Çınar
MAMustafa Yenal AKKURT
Mustafa Yenal AKKURT
EYEbru Yıldırım
Ebru Yıldırım
EAEmre Arslanbaş
Emre Arslanbaş
FAFarah Gonul AYDIN
Farah Gonul AYDIN
This research aimed to investigate the sensitivity to the drug (ivermectin) in Kangal and Akbaş breed dogs, which are dog breeds native to Turkey, via the MDR1 gene mutation. For the research, blood, hair and intraoral swap samples were taken from 30 Kangal and 20 Akbaş breed dogs (male-female mixed, adult) with ethical permission and approval forms. Kangal dog samples were taken from the dogs bred in the farms in Sivas center and Kangal village, and Akbaş dog samples were taken from the dogs bred in the farms in the Sivrihisar center, Ankara and Eskişehir regions. The samples taken were evaluated based on polymerase chain reaction (PCR) from the wool and subsequent two-way dideoxy chain termination reaction in the presence of 4 base farm deletions (c.296-299delAGAT) in the 4th exon of the ABCB1 gene that encodes the P-glycoprotein (P-gp) drug transporter protein. According to the obtained DNA sequence results, the deletion of “AGAT” was not determined in any of the individuals screened. The results of this study, which is preliminary research, showed that Kangal and Akbaş breed dogs are safe in terms of sensitivity to drugs that are set to be absorbed and excreted by the P-gp pump, especially ivermectin. However, it would be useful to repeat the analysis of both breeds with more examples.

1 January 2022 in SSRN Electronic Journal
Verified
Preprint
Open access
PDF file
AKAnna Koubová
Anna Koubová
TNTuyen Van Nguyen
Tuyen Van Nguyen
KGKateřina Grabicová
Kateřina Grabicová
VBViktoriia Burkina
Viktoriia Burkina
FAFarah Gonul AYDIN
Farah Gonul AYDIN
VŽVladimír Žlábek
Vladimír Žlábek
Treated wastewater ponds (TWPs) serve as recipients and passive tertiary treatment mediators for recycled water. These nutrient-rich habitats are increasingly being recognised for utilisation in aquaculture. Simultaneously, multiple loads of various contaminants with adverse effects on aquatic fauna, including fish, have been recorded. In the present study, we clarified the effects of fish transfer in response to altered levels of pollution on liver metabolic profiles and tissue-specific oxidative stress biomarkers during short- and long-term exposure. In a field experiment, common carp ( Cyprinus carpio ) originating in severely polluted TWP were restocked after one year to a reference pond with a background pollutant concentration typical of the regional river. In contrast, fish that originated in the reference pond were restocked to TWP. Fish were sampled 0, 7, 14, 60, and 180 days after restocking, and tissues were subjected to chemical and biochemical analyses. Pharmaceutically active compounds (PhACs) and metabolic profiles in carp liver were determined using liquid chromatography high-resolution mass spectrometry (LC-HRMS). Oxidative stress biomarkers were evaluated in fish liver, kidney, intestine, and gill. In total, 24 PhACs were detected in the liver with the predominance of antipsychotics. The period of two weeks was sufficient for PhAC elimination from fish metabolism. Restocked fish at both water pollution levels exhibited significant shifts in their liver metabolome. Metabolic acclimation from the TWP to the reference pond lasted until the end of the experiment and was distinguished by high oxidative stress at 14 and 60 days after fish restocking. Fish adaptation to the TWP pollution level took at least 60 days with significant oxidative stress at 7 and 60 days. This study contributed to elucidating the potential risks of fish restocking applied in wastewater reuse for aquaculture.

28 September 2022 in BALIKESIR HEALTH SCIENCES JOURNAL
Verified
Journal Article
Open access
ETErkan Taçbaş
Erkan Taçbaş
EBEmine Baydan
Emine Baydan
MTMustafa Türe
Mustafa Türe
IKİlyas Kutlu
İlyas Kutlu
CACemil Altuntaş
Cemil Altuntaş
EAEmre Arslanbaş
Emre Arslanbaş
Bu araştırmada son yıllarda Türkiye’de yetiştiricilik imkanları araştırılan Karadeniz Kalkan Balığında (Psetta maxima) tek doz (10 mg/kg) kas içi ve gavajla verilen florfenikolün (FF) kinetiğinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışma Karadeniz suyunda, Trabzon Su Ürünleri Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü bünyesinde bulunan kapalı sistem havuzlarda gerçekleştirildi. Karadeniz suyu sıcaklığı deneme boyunca 11±1 santigrat, tuzluluk oranı % 0.18, suyun debisi 1 litre/dakika olacak şekilde günlük su değişimi 15 kez olarak gerçekleştirildi. Oksijen miktarı 10.02 mg/ml’nin altına düşmedi. Deneyler validasyon (5 adet) ve ilaç denemeleri (60 adet) dahil deneme öncesi bakteriyel ve paraziter muayeneden geçirilen 65 adet kalkan balığında (42±2 gr) gerçekleştirildi. Kalkan balıkları kas içi ve gavaj yolla 10 mg/kg canlı ağırlık (c.a) FF uygulanan gruplar olmak üzere iki gruba ayrıldı. Validasyon çalışması için ilaç verilmemiş kalkan balıklarından alınan kanlar kullanıldı. Plazma FF düzeylerinin belirlenmesi yüksek basınçlı sıvı kromatografisi cihazında (HPLC) gerçekleştirildi. Farmakokinetik analizler kompartımanlı olmayan modele göre win-nonlin farmakokinetik program kullanılarak yapıldı. Validasyon çalışma sonuçları Göreceli standart sapma (RSD) %, ortalama geri kazanım %, ppm olarak LOD ve LOQ değerleri üzerinden sırasıyla, 96.19, 85,81±0,026, 0.0039 ve 0.012 olarak belirlendi. Kas içi ve gavaj yolla FF uygulama gruplarının Tmax (saat), Cmax (mg L-1), Tlast (saat), Clast (mg L-1), AUClast (saat mg L-1), Vz_F_obs (L kg-1), Cl_F_obs (L kg saat-1) değerleri sırasıyla 1 ve 6; 6,60 ve 5,17; 48 ve 48, 2,02 ve 1,48, 145,39 ve 101,76, 2,54 ve 3,64, 0,033 ve 0,045 olarak belirlendi. Araştırma sonuçları balıklarda etkenlere yönelik MIC literatür bilgilerine göre FF’ün tedavi edici doz aralığının Kalkan balıklarında 11±1℃’de 48. saate kadar uzayabileceğini göstermiştir.