Although skinfold-derived equations seem to be practical for field application in estimating body fat percentage (BF%) and minimum body mass in Olympic wrestlers, prediction equations applied first need to be cross-validated in Olympic wrestlers to define the best prediction equation. This study aimed to evaluate the most accurate field method to predict BF% in Olympic wrestlers compared to BF% estimated by air displacement plethysmography (ADP). Sixty-one male (body mass 72.4 ± 13.5 kg; height 170.3 ± 7.0 cm; body mass index (BMI) 24.9 ± 3.5 kg.m⁻²; BF% 8.5 ± 4.9%) and twenty-five female wrestlers (body mass 60.3 ± 9.9 kg; height 161.3 ± 7.1 cm; BMI 23.1 ± 2.5 kg.m⁻²; BF% 18.7 ± 4.7%) undertook body composition assessments including ADP and nine-site skinfold measurements. Correlations, bias, limits of agreement, and standardized differences between alterations in BF% measured by ADP and other prediction equations were evaluated to validate measures, and multiple regression analyses to develop an Olympic wrestlers-specific prediction formula. The Stewart and Hannan equation for male wrestlers and the Durnin and Womersley equation for female wrestlers provided the most accurate BF% compared to the measured BF% by ADP, with the lowest bias and presented no significant differences between the measured and predicted BF%. A new prediction equation was developed using only abdominal skinfold and sex as variables, predicting 83.2% of the variance. The findings suggest the use of the new wrestler-specific prediction equation proposed in the study as a valid and accurate alternative to ADP to quantify BF% among Olympic wrestlers.

Amaç: Bu çalışma, potansiyel renal asit yükünün [potential renal acid load (PRAL)] taekwondo sporcularında diz ekstansör kaslarının izokinetik kuvveti ve anaerobik performansa etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 27 erkek, 19 kadın olmak üzere toplam 46 taekwondo sporcusu dâhil edildi. Sporcuların beslenme durumu 7 günlük 'Besin Tüketim Kaydı Formu' doldurularak değerlendirildi. Vücut kompozisyonu, Biyoelektrik İmpedans Ölçümü ile diz ekstansör kaslarının kas kuvveti izokinetik dinamometre ile anaerobik performans Wingate testi ile değerlendirildi. Çalışmaya katılan sporcuların besin tüketim kaydı değerlendirilerek diyet PRAL değerleri hesaplandı ve sporcular diyet PRAL değeri negatif [PRAL (- )] olanlar (n=14) ve diyet PRAL değeri pozitif [PRAL (+)] olanlar (n=32) olarak ayrıldı. İstatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi p0,05); kadın sporcuların hayvansal protein alım düzeylerinin PRAL (+) grubunda daha fazla olduğu (p0,05). Kadın ve erkek sporcularda PRAL (+) ve (-) olan gruplarda diz ekstansör kaslarının izokinetik kas kuvvetinin benzer olduğu, grupların anaerobik performansları arasında fark olmadığı belirlendi (p>0,05). Sonuç: Çalışma sonucunda PRAL değeri negatif ya da pozitif olan kadın ve erkek sporcuların diz ekstansör kasının izokinetik kuvvetinin ve sporcuların anaerobik performansının benzer olduğu belirlendi.

Çalışmamızın amacı güreş milli takım sporcularında vücut kompozisyonu analiz cihazı ile ölçülen kol kas kütlesi değerleri ile üst ekstremite izokinetik kas kuvveti arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Çalışmaya, yaşları; 26,62±3,46 yıl olan 53 erkek güreş milli takım sporcusu katıldı (32 serbest güreş ile 21 grekoromen güreş). Sporcuların vücut kompozisyonu ölçümleri Biyoelektrik İmpedans Analiz Cihazı ile yapıldı ve bu ölçüm sonucunda vücut kas dağılımından elde edilen kol kas kütleleri kaydedildi. İzokinetik kas kuvveti izokinetik dinamometre ile değerlendirildi. Sporcuların izokinetik kas kuvveti ve kol kas kütlesi değerleri arasındaki ilişkiye Pearson korelasyon analizi ile değerlendirildi. Her iki spor branşında 60º/sn. ve 240º/sn. açısal hızlarda her iki tarafta omuz iç rotasyon (IR) ve dış rotasyon (ER) zirve tork değerleri ile kas kütlesi değerleri arasında anlamlı pozitif bir ilişki bulundu (p<0.05). Aynı zamanda gruplar ayrı ayrı incelendiğinde benzer şekilde kol kas kütlesi ile omuz IR/ER zirve tork değerleri arasında anlamlı pozitif bir ilişki olduğu belirlendi (p<0.05). Çalışmamız kol kas kütlesi ile üst ekstremite kas kuvveti arasında anlamlı ilişki olduğunu göstermiştir. Çalışmamızın sonucu bize, izokinetik cihazlarla değerlendirme yapılması mümkün olmayan durumlarda multifrekans ölçüm yapan bioelektriksel impedans analizinin kişilerin kas kuvvet dağılımları hakkında bilgi verebileceğini düşündürmektedir.

Vücutta egzersizin tipine, şiddetine ve süresine bağlı olarak belirli fizyolojik değişiklikler olmaktadır. Düzenli yapılan egzersizle birlikte yağ doku ve iskelet kası başta olmak üzere vücutta birçok dokuda adaptasyonlar olduğu ve bunun sonucunda sporcuların dayanıklılık kapasitesinin ve spor performansının arttığı bilinmektedir. Egzersizle birlikte yağ dokuda bazı farklılaşmalar olmaktadır. Beyaz yağ dokuda meydana gelen mitokondri sayısında ve aktivitesinde artışla gözlenen kahverengileşmeyle birlikte toplam kahverengi yağ dokusunun artışı spor performansını olumlu etkileyebilmektedir. Egzersiz; enerji üretimini ve oksijen kullanma kapasitesini de artırmaktadır. Artan mitokondriyal aktiviteyle birlikte oksidatif streste artış gözlenebilmektedir. Oksidatif stres etkisiyle oluşan serbest radikallerin artışını önlemek ve oluşan serbest radikalleri etkisiz hale getirebilmek için vücutta antioksidan savunma sistemi devreye girmektedir. Genellikle tek bir akut egzersize karşı oluşturulan adaptif cevap sınırlıdır ve genellikle oksidatif hasarla sonuçlanır. Egzersiz düzenli olarak yapıldığında ise vücutta oksidatif stresi azaltmak için bazı adaptasyonların geliştiği gözlenmektedir. Kronik yapılan egzersizlerde süreç çift yönlüdür. Öncelikle serbest radikal oluşumu ve bunun sonucunda oksidatif stres gözlenir. Bunun ardından egzersiz nedeniyle oluşan oksidatif stresin negatif etkilerini minimuma indirmek için vücudun antioksidan savunma sistemi devreye girer. Ayrıca son yıllarda mitokondriyal stresin kısa vadeli metabolik faydalar sağlayabileceği, artan stres direncinde ve yaşam süresinde uzun vadeli faydalar sağlayan bir hormetik yanıtı da tetikleyebileceği düşünülmektedir. Mitohormesis olarak adlandırılan bu yanıt canlının maruz kaldığı stres faktörlerine karşı korumayı artırarak adaptasyon sağlamasına yardımcı olmaktadır. Bu derlemenin amacı egzersizin kahverengi yağ dokusu, mitokondriyal fonksiyon, oksidatif stres, buna bağlı olarak gelişen mitohormesis ile ilişkili yolakları göstermektir.