Academics are an occupational group that works at an intense pace. The number of studies on chronotype and night eating behavior in academics is limited, and there is insufficient data on whether fear of COVID-19 is also a risk for developing eating disorders. This study aimed to investigate the relationship between chronotype and night eating syndrome (NES) and examine the influence of fear of COVID-19 on night eating behavior in academics. The study data were collected using the personal information form, “Morningness-Eveningness Questionnaire, The Night Eating Questionnaire (NEQ), and the Fear of COVID-19 Scale.” According to the chronotypes of the academicians, it was determined that the score compatible with NES and the scores of the Fear of COVID-19 Scale differed statistically significantly, and the score compatible with NES and Fear of COVID-19 Scale scores were also higher in the evening type at a rate of 29.2% compared to other chronotypes (p < .05). The Fear of COVID-19 scale and Morningness-Eveningness Questionnaire scores were significantly correlated with the Night Eating Questionnaire (R = .391 R² = .153 p < .05). The variables of the Fear of COVID-19 Scale and the Morningness-Eveningness Questionnaire explained 15% of the total variance of the Night Eating Questionnaire scores. Considering that academics are a group that works without the concept of overtime and whose work intensity is high, it is clear that studies should be conducted to raise awareness to protect the physical health of academics and prevent the development of eating disorders. There is a need for studies that question the relationship between chronotype, diet, and health.

This study aimed to investigate the relationship between chronotype, video game addiction, and sleep quality in school-age children using structural equation modeling. It was performed using structural equation modeling, with 545 secondary school students in northern Turkey meeting the inclusion criteria. Data were collected through face-to-face interviews utilizing the Personal Information Form, the Morningness Eveningness Scale for Children (MESC), the Video Game Addiction Scale for Children (VASC), and the Sleep Quality Scale. The findings revealed that the average video game addiction score of children was 55.22, which was associated with poor sleep quality and efficiency. Additionally, chronotype was found to mediate the relationship between video game addiction and both sleep quality (β = 0.024; p < 0.001) and sleep efficiency (β = -0.068; p < 0.001). The model was found to be close to acceptable levels for the variables according to the fit indices.

Giriş: COVID-19 pandemisinde ortaya çıkan yeni yaşam tarzı ve salgını kontrol altına almak için alınan önlemler, bireylerin yoğun stres yaşamalarına ve uyku kalitelerinin azalmasına neden olmaktadır. Amaç: Bu çalışmada, hemşirelik öğrencilerinin pandemi sürecinde algıladıkları stres düzeyi ile uyku kalitesi arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma, bir devlet üniversitesinin hemşirelik bölümünde aktif öğrenim görmekte olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 229 lisans öğrencisi ile tanımlayıcı olarak yapıldı. Araştırmanın verileri, “Tanıtıcı Bilgiler Formu’’, “Algılanan Stres Ölçeği (ASÖ)’’ ve “Pittsburg Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ)’’ kullanılarak online olarak toplandı. Bulgular: Öğrencilerin ASÖ toplam puan ortalamaları 15.36±5.08 olup, %73.4’ü kötü uyku kalitesine sahiptir. PUKİ toplam puanı ile ASÖ toplam puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönlü ve orta düzeyli bir ilişki vardır. Uzaktan eğitim sürecinde teorik ve uygulamalı dersleri anlama, kavrama ve katılma güçlüğü yaşayan, pandemi sürecinin stres düzeyini arttırdığını ve uyku alışkanlıklarını değiştirdiğini düşünen öğrencilerin ASÖ ve PUKİ puanlarının daha yüksek olduğu bulundu. Sonuç: Pandemi sürecinde hemşirelik öğrencilerinin algılanan stres düzeyleri arttıkça uyku kalitelerinin azaldığı saptandı. Pandemi sürecinde hemşirelik öğrencilerine yönelik stres yönetimini sağlayıcı uygulamaların ve seçmeli derslerin müfredata eklenmesi gerektiği düşünülmektedir.

Amaç: İntörnlük uygulaması ile hemşirelik öğrencilerinin mesleki bilgi, beceri ve yetkinlik arasındaki ilişkiyi araştıran çalışmalar olsa da ülkemizde bu konuyla ilgili kanıtlar sınırlıdır. Bu nedenle çalışma bir devlet üniversitesinde aktif öğrenime devam eden intörn hemşirelik öğrencilerinin mesleki ve akademik yeterliliklerinin Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikler Çerçevesine (TYYÇ) göre öz değerlendirmesini belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tiptedir. Araştırma bir devlet üniversitesinde aktif öğrenime devam eden intörn hemşirelik öğrencileri ile 30 Mayıs-30 Haziran 2022 tarihleri arasında yürütüldü. Veriler, araştırmacılar tarafından TYYÇ göre hazırlanan anket formunun öğrencilerden yüz yüze görüşerek toplanmasıyla elde edildi. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler (yüzde, frekans, ortalama), bağımsız gruplarda t testi ve pearson korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların TYYÇ’ye göre lisans düzeyi sağlık temel alanı mesleki ve akademik ağırlıklı yeterliliklerinin öz değerlendirmesi puanları incelendiğinde en fazla puanın alana özgü yetkinlikten alındığı görüldü. Katılımcıların cinsiyeti, hemşireliği isteyerek seçme ve mezuniyet sonrası yapma isteği ve gelecekteki kariyer planları değişkenlerinin TYYÇ ve alt boyutları kapsamında öz yeterliliklerini etkilemediği ve istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği belirlendi (p˃0.05). Öğrencilerin alan ders puanları ile TYYÇ ve alt boyutları kapsamında öz değerlendirme puanları karşılaştırıldığında “Halk Sağlığı Hemşireliği” dersi puanı dışında farklılık göstermediği ve istatistiksel olarak anlamlılık olmadığı bulundu (p˃0.05). Halk Sağlığı Hemşireliği dersinden alınan puan artıkça TYYÇ alt boyutlarından “Alana özgü yetkinlik” boyutundan alınan puanın artığı ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi (p˂0.05). Sonuç ve Öneriler: Hemşirelikte intörnlük uygulamasının bilgi, beceri ve yetkinliklerini artırılmasında etkilerinin olumlu yönde olduğu ancak istenilen düzeyde olmadığı bulundu. Mesleki açıdan kendisini ‘bilgi, beceri ve yerlilikler’ noktasında geliştirebilecekleri ulusal standart bir müfradatın ve değerlendirme kriterlerin geliştirilmesi önemli bir ihtiyaçtır.