In previous studies, the effect of single or combined intake of caffeine (CAF) and taurine (TAU) on exercise performance was investigated. However, the potential synergistic effect on physical and cognitive performance after fatigue induced by anaerobic exercise is unknown. The effects of single and combination CAF and TAU supplementation on the Wingate test in elite male boxers and to evaluate balance, agility and cognitive performance after fatigue are being investigated for the first time in this study. Twenty elite male boxers 22.14 ± 1.42 years old were divided into four groups in this double-blind, randomized crossover study: CAF (6 mg/kg of caffeine), TAU (3 g single dose of taurine), CAF*TAU (co-ingestion of 3 g single dose of taurine and 6 mg/kg of caffeine) and PLA (300 mg maltodextrin). The findings are as follows: co-ingestion of CAF*TAU, improved peak (W/kg), average (W), minimum (W) power, time to reach (s), and RPE performances compared to the PLA group significantly (p < 0.05). Similarly, it was determined that a single dose of TAU, created a significant difference (p < 0.05) in peak power (W/kg), and average and minimum power (W) values compared to the CAF group. According to the balance and agility tests performed after the Wingate test, co-ingestion of CAF*TAU revealed a significant difference (p < 0.05) compared to the PLA group. In terms of cognitive performance, co-ingestion of CAF*TAU significantly improved the neutral reaction time (ms) compared to the TAU, CAF and PLA groups. As a result, elite male boxers performed better in terms of agility, balance and cognitive function when they consumed a combination of 6 mg/kg CAF and 3 g TAU. It has been determined that the combined use of these supplements is more effective than their single use.

Bu çalışma, spora olan bağlılığın psikolojik sağlamlık ile ilişkisini araştırmaktadır. Çalışmada, Spora Bağlılık ve Psikolojik Sağlamlık ölçekleri kullanılmış olup, toplamda 398 kişi (113 kadın ve 285 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Ölçeklerin faktör yapıları IBM AMOS 24 ile test edilmiş ve çalışmanın hipotezi IBM SPSS 24 ile incelenmiştir. Veri setinin normal bir dağılım sergilediği göz önüne alınarak, bu veri seti için parametrik testler uygulanmıştır. Süreksiz değişkenler için "Bağımsız Örneklemler T-testi" ve sürekli değişkenler için "Pearson Korelasyon" analizleri gerçekleştirilmiş ve elde edilen sonuçlar, p değerleri 0,050 anlamlılık düzeyine göre değerlendirilmiştir. Bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkenler üzerindeki etki büyüklükleri “Cohen’s d” ile değerlendirilmiştir. Pearson korelasyon analizi sonuçları, spora olan bağlılığın psikolojik sağlamlıkla pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki içinde olduğunu göstermektedir (r = .151, p < .01). Bu bulgu, spora bağlılık arttıkça psikolojik sağlamlığın da arttığını göstermektedir. Dolayısıyla, spora olan bağlılığın bireylerin psikolojik sağlamlığına olumlu bir şekilde katkıda bulunduğu söylenebilir. Bu sonuç, düzenli egzersizin psikolojik sağlamlık açısından önemli olduğunu vurgulamaktadır.

Araştırmanın amacı öğretmen adaylarının proaktif kişilik düzeyleri ile liderlik yönelimleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Çalışma grubunu Erzurum Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesinde öğrenim gören 298 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, Seibert, Crant ve Kaimer (1999) tarafından geliştirilen Akın, Abacı, Kaya ve Arıcı (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan “Proaktif Kişilik Ölçeği” ve Dursun, Günay ve Yenel (2019) tarafından geliştirilen “Çok Yönlü Liderlik Yönelimleri Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde öncelikli normallik analizi yapılmış ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Normal dağılım sergilemesinden dolayı parametrik testlerden t-testi ve pearson korelasyon analizleri uygulanmıştır. Sonuçlar p<,050 anlamlılık düzeyine göre değerlendirilmiştir. Verilerin iç tutarlık değerlerinin incelenmesi amacıyla Cronbah’s Alpha analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak; katılımcıların cinsiyetleri, yaşları, sportif aktivite yapma durumları ile proaktif kişilik ve liderlik yönelimleri arasında anlamlı farklılık, tespit edilmiştir. Öte yandan, katılımcıların sportif aktivite türü ile proaktif kişilik ve politik liderlik yönelimleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Ayrıca, katılımcıların proaktif kişilik ve liderlik yönelimleri arasında ise istatistiksel olarak pozitif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir.

Background and Study Aim. Trait anger, psychological maladjustment, resilience, and loneliness are crucial aspects influencing mental health in both athletes and physically inactive individuals. Exploring these factors provides valuable insights into their psychological well-being. The study aims to investigate the relationship between trait anger, psychological maladjustment, psychological resilience, and loneliness among athletes and physically inactive individuals, with a particular focus on the predictive role of psychological resilience in these relationships. Material and Methods. The sample consisted of 793 individuals divided into three groups. These included 176 participants selected randomly, 120 team athletes, and 497 sedentary individuals. Data collection involved the following tools: the Demographic Information Form, the Trait Anger and Anger Expression Style Scale, the Psychological Maladjustment Scale, the Psychological Resilience Scale, and the Loneliness Scale. Cronbach's Alpha coefficients were calculated to assess the reliability of the scales. Multiple regression analysis was performed to explore the relationship between loneliness, psychological resilience, anger traits, anger expression styles, and levels of depression, stress, and anxiety. The statistical analysis was conducted using SPSS 24. Results. For combat athletes, outward anger, anger control, and stress significantly predicted psychological resilience (R = .653, F = 15.557, p < .05), explaining 43% of the variance. Among team athletes, anger control emerged as a significant predictor (R = .605, F = 7.784, p < .05), accounting for 37% of the variance. For physically inactive individuals, outward anger, anger control, anxiety, and stress predicted psychological resilience (R = .545, F = 25.768, p < .05), explaining 30% of the variance. Across all groups, the key predictors were anxiety (β = -.219, p < .05), stress (β = -.190, p < .05), anger control (β = .196, p < .05), and outward anger (β = .189, p < .05). Conclusions. Targeted interventions focused on anger control and stress reduction can effectively enhance psychological resilience. These strategies may support both athletes and physically inactive individuals in managing psychological maladjustment and reducing loneliness.

Üniversiteli sporcuların kariyer adanmışlık düzeyleri ile karar verme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılan bu çalışmaya 387 birey katılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Veri toplama araçları araştırmacılar tarafından hazırlanan “Demografik Bilgi Formu”, “Kariyer Adanmışlık Ölçeği”, ve “Melbourne Karar Verme Ölçeği II” kullanılmıştır. Toplanan veriler SPSS 25.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde öncelikli normallik analizi yapılmış ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Normal dağılım sergilemesinden dolayı parametrik testlerden t-testi ve pearson korelasyon analizleri uygulanmıştır. Sonuçlar p<,050 anlamlılık düzeyine göre değerlendirilmiştir. Verilerin iç tutarlık değerlerinin incelenmesi amacıyla Cronbah’s Alpha analizi uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, spor yaşının kariyer adanmışlığı pozitif yönde etkilemesi (r=,165, p<,01) ve kariyer adanmışlığı yüksek olan sporcuların daha az kaçıngan, erteleyici ve panik karar verme eğilimi göstermesidir. Ayrıca, cinsiyet farklılığının yalnızca kaçıngan karar verme stilinde ortaya çıkması, kadın sporcuların bu alanda daha yüksek puan alması da önemli bir bulgudur. Sonuç olarak, kariyer adanmışlık düzeyi cinsiyet, yaş, spor türü değişkenine göre anlamlı farklılık göstermezken, spor yapma süresi ile anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Karar verme stilleri ise yaş, spor türü ve spor yapma süreleri ile anlamlı farklılık göstermezken, cinsiyet değişkenine göre anlamlı farklılık göstermektedir. Ayrıca, katılımcıların kariyer adanmışlık düzeyleri ile kaçıngan, erteleyici ve panik karar verme stili arasında negatif yönlü anlamlı ilişki tespit edilirken, dikkatli karar verme stili ile kariyer adanmışlık düzeyi arasında ise anlamlı ilişki bulunmamıştır.

This study examined whether attitude toward sport moderates the association between attitude toward violence and attitude toward sexual harassment among university students. Based on evidence that harassment-supportive beliefs are embedded within broader violence-supportive orientations, sport-related values were tested as a conditional factor. A cross-sectional correlational design was used with 350 undergraduates (45.1% female; M_age = 21.81, SD = 2.57) from a public university in Türkiye. Participants completed validated measures of attitudes toward sexual harassment, violence, and sport. Moderation analysis was conducted using Hayes’ PROCESS Macro (Model 1) with 5000 bootstrap resamples and HC3 standard errors. Gender was included as a control variable; male participants reported significantly higher tolerance toward sexual harassment (β = 7.258, p < 0.001). Attitude toward violence was positively associated with attitude toward sexual harassment (B = 0.271, p < 0.001). Attitude toward sport showed a small negative main effect (B = −0.199, p < 0.001) and significantly moderated this association (B = −0.010, p = 0.0008). The model explained 26.06% of the variance (R² = 0.261, F (4, 345) = 33.607, p < 0.001). The association weakened at higher sport attitude levels but remained significant, indicating a pattern of conditional attenuation.