Background: Previous research has reported a strong relationship between vertical jumping, sprinting, and agility, as a reflection of lower-limb power. Unilateral analysis of this relationship has not yet been explored. This study primarily investigated the associations between single-leg countermovement jump (CMJ), sprint, and agility performances in youth basketball players. Methods: Thirty-five male basketball players from the youth category (age 15.06 ± 2.62 years, n = 32 right-limb dominant; n = 3 left-limb dominant) performed single-leg CMJ, 20 m sprint, and T-drill agility tests over two sessions. Force–time-related performance variables were measured using a single-leg CMJ test on a Kistler force plate. Results: Significant moderate to large negative correlations were observed between single-leg CMJ variables, 20 m sprint, and T-drill agility, except for mean force for both dominant and non-dominant leg measures (r = −0.384 to −0.705). Mean power and mean force were correlated with the physical characteristics of the athletes for both legs (r = −0.389 to −0.843). Flight time and jump height were identified as the best predictor variables for both sprint and agility time in the stepwise model (R² = 0.608 to 0.660). No statistical inter-limb differences were found during the single-leg CMJ test (p > 0.05). Conclusions: The study findings suggest that youth basketball players with greater single-leg jump output most likely have better sprint and agility performances. Thus, trainers and athletic performance coaches may include unilateral limb exercises in their training programs to enhance lower-limb explosive performance and reduce limb asymmetries.

Introduction: Training methods that increase muscle strength have an important effect on basketball. Objective: This study was planned to investigate the effect of a 12-week resisted plyometric training program for isokinetic muscle strength in young basketball players. Methods: Thirty-five male athletes who participate in regular basketball training were randomly assigned to one of three groups: the control group (C), the plyometric exercise group (P), and the resisted plyometric exercise group (RP). All the players participated in the standard basketball training program 5 days a week for 12 weeks. While the control group performed only standard basketball training, the P group and the RP group participated in plyometric and resisted plyometric exercise programs, respectively, 3 days a week. Vertical jump height and isokinetic muscle strength at 60, 180 and 300°s-1 were measured at the beginning and end of the study. Results: The plyometric and resisted plyometric training programs did not alter vertical jump performance. However, isokinetic muscle strength increased at all angles in the P and RP groups. Conclusion: Plyometric and resisted plyometric training programs applied for 12 weeks have a positive effect on muscle strength in young basketball players. Level of evidence II; Therapeutic studies - investigation of treatment results.

Bu çalışmanın amacı; erkek futbolcularda FIFA11+ ve statik ısınma protokollerinin çeviklik, sürat ve esneklik üzerindeki akut etkilerini incelemektir. Çalışmaya gönüllü olarak katılım gösteren 24 profesyonel erkek futbolcu (ort yaş: 20,13±1,51 yıl; boy 175,5±4,25 cm; vücut ağırlığı: 69±5,81 kg; spor geçmişi: 8,13±1,90 yıl) çapraz kontrollü deney tasarımı (crossover) ile rastgele yöntemle A ve B olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Toplam iki seanstan oluşan (48 saat ara olmak üzere) veri toplama sürecinin ilk seansında A grubu’na FIFA11+ ısınma protokolü, B grubu’na ise statik ısınma (streching) protokolü uygulanmıştır. İkinci seansta gruplar yer değiştirerek aynı protokol takip edilmiştir. Birinci ve ikinci seans sonunda ısınma protokollerinden dört dakika sonra olmak üzere sırasıyla 20 metre sürat, Illinois çeviklik testi ve gonyometrik (quadriceps ve hamstring kasları) uygulanarak veri toplama süreci tamamlanmıştır. FIFA11+ ve statik ısınma protokollerinin atletik performans parametreleri üzerindeki etkilerinin karşılaştırılmasında bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. FIFA11+ protokolünün çeviklik ve sürat performansında; statik ısınmanın ise dominant bacak hamstring esnekliğinde daha etkili olduğu görülmüştür (p0,05). Sonuç olarak, futbolda sürat, çeviklik ve esneklik özelliklerinin birçok aksiyonda yoğun olarak kullanıldığı düşünüldüğünde, FIFA11+ ve statik ısınma protokollerinin amaca yönelik olarak uygulanmasının atletik performans ekseninde daha yararlı olabileceği söylenebilir.

In basketball, shooting stands out as a vital technique directly affecting the game results. Identifying shooting mechanics early in a basketball player's career can significantly develop shooting performance in subsequent years. This study aimed to explore shooting percentages based on angular positions of joint parts in the shooting techniques of youth basketball players. Fifteen male participants (average age: 14.1±0.7 years, height: 180.7±7.9 cm, body weight: 65.4±10.0 kg, sports experience: 4.7±0.4 years) voluntarily participated in the study. They were divided into high shooting rate (n: 7) and low shooting rate (n: 8) groups. Both groups attempted 60 shots from the free throw line (20 shots), right forward position (20 shots), and left forward position (20 shots). Joint angle values during the initial and final shooting phases were compared between groups using Independent t-tests. Significant differences were found between groups in the shoulder part during the beginning phase and the wrist part during the final shooting phase (p

Bu kitap, \"Dirençli Pliometrik Egzersizlerinde Fiziksel Performans ve Ağrı Parametreleri\" konusunu ele almaktadır. Yazar, Ömer Pamuk, doktora tezinden yola çıkarak bu kitabı oluşturmuştur. Kitapta, dirençli pliometrik antrenmanın sporcularda fiziksel performans ve ağrı üzerindeki etkileri incelenmektedir.Kitap, genel bilgiler bölümüyle başlamaktadır. Bu bölümde, basketbol, pliometrik antrenman, dirençli pliometrik antrenman ve ağrı konuları hakkında bilgi verilmektedir. Basketbol, pliometrik antrenman ve ağrı konuları detaylı bir şekilde ele alınmaktadır.Kitabın teşekkür bölümünde, tezin istatistiksel analizinde katkı sağlayan Doç. Dr. Serhan Akman, dikey sıçrama için gerekli ekipmanı sağlayan Prof. Dr. Fatih Kılıç, sprint koşu ve Rast test ölçümleri için gerekli ekipmanı sağlayan Doç. Dr. Abdurrahman Aktop, olumlu eleştirileri ve fikirleriyle katkı sağlayan Spor Hekimi Dr. Erdal Hancı, Doç. Dr. Ömer H. Çolak ve Doç. Dr. Alpay Güvenç, fizyolojik ve saha ölçümlerde katkı sağlayan Kadir Gök, Ela Naz Döğer, Gürkan Bilgin, Nehir Çolak, Nurlan Hasanlı ve Aliye Gündoğdu, sporcu ve saha temininde katkı sağlayan Serdar Ergök ve Tofaş Spor Kulübü, Spor Bilimleri Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü, Akdeniz Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü ve Akdeniz Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Yönetim Birimi tez çalışmasının gerçekleştirilmesinde katkı sağlamışlardır. Ayrıca, yazarın ailesi de manevi destekleriyle katkı sağlamıştır.Kitap, Türkçe akademik bir özetle sona ermektedir. Bu özet, kitabın içeriğini ve ana fikirlerini kısaca özetlemektedir. This book addresses the topic of \"Physical Performance and Pain Parameters in Resistant Plyometric Exercises\". The author, Ömer Pamuk, has created this book based on his doctoral thesis. The book examines the effects of resistant plyometric training on physical performance and pain in athletes. The book begins with a general information section, providing information on basketball, plyometric training, resistant plyometric training, and pain. Basketball, plyometric training, and pain are discussed in detail. In the acknowledgments section of the book, contributions from Assoc. Prof. Serhan Akman, who provided statistical analysis for the thesis, Prof. Fatih Kılıç, who provided the necessary equipment for vertical jump measurements, Assoc. Prof. Abdurrahman Aktop, who provided the necessary equipment for sprint running and RAST test measurements, Sports Physician Dr. Erdal Hancı, Assoc. Prof. Ömer H. Çolak, and Assoc. Prof. Alpay Güvenç, who provided positive criticisms and ideas, Kadir Gök, Ela Naz Döğer, Gürkan Bilgin, Nehir Çolak, Nurlan Hasanlı, and Aliye Gündoğdu, who contributed to physiological and field measurements, Serdar Ergök and Tofaş Sports Club, Sports Sciences Research and Application Center Directorate, Akdeniz University Health Sciences Institute, and Akdeniz University Scientific Research Projects Management Unit are acknowledged for their contributions to the thesis. Additionally, the author's family has also provided support with their moral support. The book concludes with a Turkish academic summary, which briefly summarizes the content and main ideas of the book.

Kompleks bir yapıya sahip fiziksel aktivite (FA) düzeyinin belirlenmesinde günlük enerji tüketiminin hesaplanması bir ölçüt olarak kullanılmaktadır. Enerji harcamasının ana bölümlerinden birini ise bazal metabolizma hızı (BMH) oluşturmaktadır. Sunulan çalışmada birincil olarak, Spor Bilimleri Fakültesi özel yetenek sınavına (beceri parkuru) giren adayların, sınav hazırlığı süresindeki FA düzeyleri ve BMH değerlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. İkincil olarak ise belirlenen bu değerlerin parkur süresi (PS)’ne hangi düzeyde etki ettiği incelenmiştir. Çalışmanın örneklem grubunu Spor Bilimleri Fakültesi Özel Yetenek Sınavı’na (Beceri Parkuru) katılan toplam 279 gönüllü aday (105 kadın; 174 erkek) oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Form (IPAQ-SF) ve demografik bilgi formu kullanılmıştır. Katılımcıların BMH değerleri, yaş, vücut ağırlığı ve boy verileri kullanılarak Harris-Benedict formülünegörehesaplanmıştır. Ayrıca adayların vücut kitle indeksleri (VKİ) belirlenmiştir. Beceri parkuruna katılan adayların PS’leri kayıt altına alınarak FA düzeyi ve BMH değerleri ile ilişkilendirilmiştir. Verilerin analizinde SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır. FA düzeyi ve BHM’nin PS ve VKİ’ye etkisini belirlemek için regresyon analizi uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre BMH’nin PS ve VKİ’ye istatistiksel olarak etki ettiği tespit edilmiştir (p<0,05). Kadın ve erkek adaylara ait BMH verilerinin VKİ’yi istatistiksel olarak etkilediği tespit edilirken (p<0,05), FA düzeyinin VKİ’ye etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak özel yetenek sınavlarına girecek adayların, fiziki kapasitelerini geliştirici egzersiz programlarına daha fazla önem vermeleri; aynı zamanda günlük beslenme ve diyet rutininin ihtiyaç duyulan kalori miktarına göre şekillenmesinin gerekliliği ortaya koyulmuştur.