Bu çalışmanın amacı paletli yüzme (monopalet) ve yüzme sporcularının beslenme bilgi düzeylerini incelemektir. Çalışmaya 94 Elit Paletli yüzücü ve 81 elit yüzücü olmak üzere toplam 175 sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada araştırmacılar tarafından oluşturulan “Demografik Bilgi Formu” ve yüzücülerin beslenme bilgi düzeylerini belirlemek için Çırak ve Çakıroğlu (2019) tarafından geliştirilen “Beslenme Bilgi Düzeyi” anketi kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediğine Kolmogorov Smirnov testi ile bakılmıştır. Verilerin normal dağılım göstermediği tespit edilmiştir. İki grup karşılaştırmalarında Man-Whitney U testi, üç ve daha fazla grup karşılaştırmalarında ise Kruskall Wallis testi kullanılmıştır. Çalışmada yüzme ve paletli yüzme sporu ile uğraşan elit sporcuların beslenme bilgi düzeyleri incelendiğinde, paletli yüzme sporcularının beslenme bilgi düzeyi puanlarının yüzme sporcularına göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Sporcuların beslenme bilgi düzeyi puanları eğitim durumu ve milli sporcu musunuz? değişkenlerine göre alt boyut ve genel toplam puanlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilirken (p0,05). Haftada kaç saat antrenman yapıyorsunuz? sorusuna göre beslenme bilgi düzeyi puanları incelendiğinde haftada 8 saat ve daha az antrenman yapan sporcuların puanlarının 9 saat ve üzeri antrenman yapan sporculara göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç olarak paletli yüzme sporcularının beslenme bilgi düzeyleri yüzme sporcularından daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır.

This study aimed to examine the effect of a tennis training program on improving attention. Methods: A total of 40 tennis players from a Tennis Club, 20 in the experimental group (EG) and 20 in the control group (CG), participated in the study. The EG athletes received 40 serve balls from the trainer twice a week for nine weeks. The researcher applied the “d2 attention test” to the EG and CG before and after the nine-week period. Results: After comparing the pretest and posttest attention averages of the experimental group, there was a significant difference in the TN, TN-E, and CP mean scores (p < 0.001). In the comparison of the pretest and posttest attention averages of the CG, there was no significant difference in the TN, TN-E, and CP mean scores (p > 0.05). The comparison of the pretest attention averages of the EG and CG revealed no significant difference in the TN, TN-E, and CP mean scores (p > 0.05). The comparison of the posttest attention averages of the EG and CG revealed a significant difference in the mean scores of TN, TN-E, and CP (p < 0.05). There was a statistically significant difference between the posttest–pretest differences in the TN, TN-E, and CP values of the EG and CG (p < 0.05). Conclusions: The study concluded that tennis training aimed at developing attention improved the results in the attention test.

Bu araştırma lisanslı olarak spor yapan ve spor yapmayan öğrencilerinin teknoloji bağımlılığı, okula bağlılık ve akademik erteleme düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklem gurubunu, 2022-2023 eğitim öğretim döneminde Diyarbakır ili Ergani ilçesi, Milli Eğitim bakanlığına bağlı liselerde öğrenim gören gönüllü 310 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak katılımcıların demografik bilgilerine ilişkin soruların yer aldığı form; Aydın (2017) tarafından geliştirilen teknoloji bağımlılığı ölçeği, Çakıcı (2003) tarafından geliştirilen akademik erteleme ölçeği ve Çengel, Totan ve Çöğme (2017) tarafında Türkçeye uyarlanan okula bağlılık ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programı kullanılarak analiz edilmiş ve anlamlılık derecesi 0.05 olarak belirlenmiştir. Verilerin normallik dağılımları test sonuçlarına göre, normal dağılım gösteren verilerin analizlerinde bağımsız değişkenlerin ikili karşılaştırmaları için T testi, çoklu karşılaştırmaları için ise Anova analizi yapılmıştır. Değişkenler arasında farklılık bulunması durumunda ise bu farklılığın hangi grup veya gruplardan kaynaklandığını belirleyebilmek üzere ise Post-Hoc testlerinden homojenlik sonuçlarına göre LSD ve Dunnet T3 testleri kullanılmıştır. Lisanslı sporcuların akademik erteleme puanlarının spor yapmayan öğrencilere göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Akademik ortalaması düşük olan öğrencilerin teknolojik bağımlılıklarının yüksek olduğu belirlenmiştir. Teknoloji bağımlılığı arttıkça okula bağlılık düzeylerinin de azaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca korelasyon sonucuna göre teknoloji bağımlılığı arttıkça akademik erteleme düzeylerinin de arttığı tespit edilmiştir.

Bu çalışma, rekreatif amaçla maratonlara katılan bireylerin mutluluk, psikolojik iyi oluş ve yaşam tatmini arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu, 2024 yılında Kayseri ilinde gerçekleştirilen rekreatif maraton etkinliklerine katılan ve tesadüfi yöntemle seçilen 482 birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak dört bölümden ve toplam 51 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır. İlk bölümde araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. İkinci bölümde, Diener ve arkadaşları (2010) tarafından geliştirilmiş ve Telef (2013) tarafından Türkçeye uyarlanmış "Psikolojik İyi Oluş Ölçeği" yer almıştır. Üçüncü bölümde, Larsen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilen ve Bekmezci ve Mert (2018) tarafından Türkçeye uyarlanan "Yaşam Tatmini Ölçeği" kullanılmıştır. Dördüncü bölümde ise Oxford Mutluluk Ölçeği’ne yer verilmiştir. Araştırma sonuçları, mutluluk ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönlü düşük düzeyde bir ilişki, psikolojik iyi oluş ile yaşam tatmini arasında ise negatif yönlü düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Cinsiyet, yaş, eğitim durumu ve medeni durum gibi demografik değişkenlerin mutluluk, psikolojik iyi oluş ve yaşam tatmini üzerinde farklı etkiler yarattığı, ancak bazı değişkenlerin bu ilişkilerde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yaratmadığı belirlenmiştir. Çalışma, rekreatif maraton etkinliklerinin bireylerin psikososyal iyilik halleri üzerinde nasıl etkiler yarattığını anlamaya yönelik önemli katkılar sağlamaktadır.

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin deprem öncesi, esnası ve sonrasındaki bilgi düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu, Erciyes Üniversitesi ve Bingöl Üniversitesi’inde öğrenim gören 191 kadın ve 222 Erkek öğrenci olmak üzere toplamda 413 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, katılımcıların demografik bilgilerine ilişkin soruların yer aldığı form ve Özgür (2023)’ün yüksek lisans tezinde uyguladığı deprem bilgisi başarı testi temel alınmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programı kullanılarak analiz edilmiş ve anlamlılık derecesi 0.05 olarak belirlenmiştir. Demografik bilgiler ve diğer grup sorulara ait fikir edinilmesini sağlamak amacıyla aritmetik ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde dağılımları içeren tanımlayıcı istatistikler sunulmuştur. İki ya da daha fazla grup arasında incelenen niteliksel özellik yönünden fark olup olmadığı ya da iki nitelik değişken arasında bir bağ olup olmadığının tespit edilmesi için bağımsız gruplarda Pearson Ki-Kare (Chi-Square) testi uygulanmıştır. Sonuç olarak; afet gönüllüsü olan üniversite öğrencilerinin deprem konusunda daha bilinçli olduğu görülmüştür. Erkek öğrencilerin kadın öğrencilere göre ve Bingöl Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerin Erciyes Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilere göre daha fazla deprem sonrası bilgisine sahip oldukları belirlenmiştir. Öğrencilerin geneline bakıldığında deprem bilgi testinden aldıkları puan ortalamalarının düşük olduğu tespit edilmiştir.

Bu araştırma yöneticilerin etkileme taktiklerinin spor örgütlerinde çalışan personellerin bireysel performansı üzerindeki etkisini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu, 2023 yılında spor örgütlerinde çalışan gönüllü 230 erkek ve 88 kadın personel oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, katılımcıların demografik bilgilerine ilişkin soruların yer aldığı form, Yukl ve diğerleri (2008) tarafından geliştirilen ve Gözü (2012) tarafından Türkçeye uyarlanan “Çalışanlara Yönelik Etkilenen Davranış Ölçeği (ÇEDÖ)” (Influence Behavior Questionnaire-Target) ve Schepers (2008) tarafından yönetici sıfatı taşıyanlar ve alt kadrolarda istihdam edilen çalışanların bireysel performanslarını ölçmek amacıyla geliştirilen, ve Özpehlivan (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan bireysel performans ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programı kullanılarak analiz edilmiş ve anlamlılık derecesi 0.05 olarak belirlenmiştir. Verilerin normallik dağılımları test sonuçlarına göre, normal dağılım gösteren verilerin analizlerinde bağımsız değişkenlerin ikili karşılaştırmaları için T testi, çoklu karşılaştırmaları için ise Anova analizi yapılmıştır. Sonuç olarak; bireysel performans da görev durumu değişkeninde anlamlı farklılık tespit edilirken; cinsiyet ve eğitim durumu değişkenlerinde anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Yöneticilerin kullandıkları etkileme taktiklerinde ise cinsiyet ve eğitim değişkenlerinde anlamlı farklılık tespit edilirken; görev durumu değişkeninde istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Etkileme taktiği ile iş performansı arasında pozitif yönlü bir ilişkinin olduğu görülmüştür.