In this research, we investigated the yields of biochar, bio-oil, and synthesis gas under various pyrolysis conditions, as well as their impact on the elemental composition, FTIR, EDX, SEM, and HCV values of biochar. This study utilized three different pyrolysis temperatures (400 °C, 500 °C, 600 °C), two holding times (30 and 60 min), and two N₂ gas flow rates (0.2 and 0.5 L min⁻¹). We observed that an increase in pyrolysis temperature led to a decrease in the yields of biochar and bio-oil, while synthesis gas yield increased, as expected. Additionally, a higher gas flow rate resulted in a reduction of biochar yield from 34.07% to 32.72%. A longer residence time diminished the bio-oil yield but increased the synthesis gas yield. The FTIR, EDX, and elemental analysis of biochar produced at a pyrolysis temperature of 600 °C, with a 60-min holding time and a 0.2 L min⁻¹ N₂ gas flow rate, indicated maximized carbon content. Moreover, a more porous structure was observed at higher pyrolysis temperatures. The research also revealed that increases in pyrolysis temperature, residence time, and gas flow rate enhanced the energy content of the biochar.

Koruyucu tarım, girdileri koruyarak doğal kaynaklar üzerindeki etkiyi en aza indirip, tarımsalişlemleri kolaylaştırdığından dolayı faydalı ve sürdürülebilir bir üretim tekniğidir. Koruyucu tarım tekniği; verimi,ekonomik geri dönüşleri ve gıda güvenliğini artırabilmek için günümüzde kullanılan uygulamalardan biridir.Koruyucu tarımın ilkeleri; sıfır toprak işleme, kalıcı toprak örtüsü ve bitki münavebesidir. Bunlara ilaveten, koruyucutarım uygulamaları, toprakta karbon birikimi ve daha az gaz yayılımı aracılığıyla iklim düzenlemesi üzerinde etkiliolmaktadır. Ayrıca; suyun etkili bir şekilde kullanımını sağladığından dolayı bu yöntem; toprağın fiziksel, kimyasalve biyolojik kalite kriterlerinin de gelişmesine yardımcı olur. Son yıllarda Türkiye’de yoğun tarımsal üretimsonucu ülke topraklarının yapısında ciddi derecede bozulmalar başlamıştır. Bu nedenle ülke genelinde hem toprağıkoruyacak hem de optimum üretim yapılabilecek üretim tekniklerinin uygulamaya konulması gerekmektedir. Buaraştırmanın amacı; Türkiye’deki koruyucu tarımın önemini vurgulamaktadır. Buna ilaveten koruyucu tarımın ülkeçapında yaygınlaşması için gerekli olan önlemler ve ülke stratejileri de detaylı bir şekilde tartışılmıştır.

Bu araştırmada Iğdır ilinde yoğun şekilde yetiştiriciliği yapılan Şalak, Ordubat ve Teberze kayısı çeşitlerinin; fiziksel, mekanik ve bazı kimyasal özellikleri belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, Şalak kayısı çeşidinde belirlenen; boyut, ağırlık, delme direnci, hacim ağırlığı ve yoğunluk değerleri diğer çeşitlerden daha yüksek bulunmuştur. En yüksek sürtünme değeri Teberze çeşidinde elde edilmiştir. Sürtünme yüzeyleri arasında en düşük sürtünme katsayısı galvanize sac, en yüksek sürtünme katsayısı ise plastik yüzeyli malzemelerde gözlenmiştir. Ordubat çeşidi en fazla suda çözünebilir kuru madde miktarına ve en düşük pH değerine sahip olmuştur