The deterioration of natural habitats for oak species has steadily occurred as a consequence of both climate change and human pressure. Therefore, detailed and reliable information about the geographic distribution of oak species under changing climate conditions is needed for diverse ecological and conservation practices. This study examined the habitat suitability of endemic Kasnak oak, Quercus vulcanica Boiss. & Heldr. ex Kotschy, an endemic that ranges across the Central Anatolia Region and surrounding mountains in Türkiye. The occurrence data were gathered through fieldwork, and new records were identified. Next, we applied ecological niche modeling to assess the past, present-day, and future potential geographic range of the species in Anatolia. Projections for the Last Glacial Maximum indicate that most of the suitable areas for Kasnak oak were in southern Anatolia. However, present-day estimates suggest projections estimate suitable habitats in northern Anatolia and around the Anatolian Diagonal. According to future projections, the distribution of the species seems to decrease by 2100, with habitat suitability reduction ranging from 3.27% to 7.88%. Projections suggest a decrease in habitat suitability for the species, particularly in the western and southern Türkiye in the future. Moreover, the projections indicated that suitable habitats for the northern range of the species would likely persist until 2100, although they would diminish towards the northeast. The results can be effectively applied to enhance biodiversity conservation planning and management, leading to the development of innovative strategies.

Akarsu kıyı bölgeleri sahip; oldukları bitki örtüsü nedeniyle mecra erozyonunu önleme, kıyı stabilizasyonunu sağlama, yaban hayvanları için beslenme ve barınma, habitatlar arasında göç yolları ve durak noktaları olarak hizmet etmektedir. Riparian zondaki antropojenik etkiler, yukarı havzalardan alt havzalara kadar topoğrafyada ve arazi kullanma türünde önemli değişikliğe neden olmaktadır. Bu çalışmada Çankırı'da yer alan Acıçay'ın üç farklı dere kıyısı zonunda (0-60m-Zon 1, 60-120m-Zon 2, 120-180m- Zon 3) meydana gelen zamansal ve mekânsal arazi kullanım değişimlerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaçla 2008-2021 yılları arasını kapsayan çalışmada Sentinel 2 uydu görüntüsü ve orto foto görüntüleri kullanılmış ve arazi gözlem noktalarında bitki türleri tespit edilmiştir. Çalışma alanında akarsu koridoru boyunca en çok tespit edilen odunsu türler Tamarix smyrnensis Bunge ve Elaeagnus angustifolia L. olarak belirlenmiştir. Coğrafi bilgi sistemleri yardımıyla ortaya çıkan arazi kullanma türü değişikliği sonuçlara göre, birinci zonda akarsu yatağı alanlarında 6.2’ha, akarsu kenarı vejetasyonu alanlarında 9.9 ha, mera alanlarında 1.5 ha azalma saptanmıştır. Buna karşılık tarım, yerleşim ve diğer alanlarda artış belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre akarsu kenarı vejetasyonu alanlarının en çok 0-60m’lik zonda tahribata uğradığı belirlenmiştir.

Ilgaz Dağı, İç Anadolu steplerinden Karadeniz ormanlarına geçiş konumundadır. Bu alanlar topoğrafya ve iklimin etkisiyle birlikte hem çeşitli vejetasyon ve orman kuruluşlarını hem de faunayı içermektedir. Orman kuruluşlarının değişimine bağlı olarak yaban hayatı değişimlerinin ortaya konulması oldukça önemlidir. Bu çalışmanın amacı, farklı meşçere yapılarının yaban hayvanları olan ilişkisini ortaya koymaktır. Bu amaç için 9 farklı örnek alanda, 210 gün süreyle fotokapan kullanılarak izleme yapılmıştır. Çalışma sonucunda; 12 memeli yaban hayvanı türü tespit edilmiştir. Alanda en fazla görüntülenen türler yaban domuzu ve tavşan olmuştur. En az görüntülenen türler ise çakal, tilki, kirpi ve kaya sansarıdır. Tavşan, ayı ve kurt yerleşim yerlerine ve tarım alanlarına yakın meşcerelerde en sık rastlanan türler olarak belirlenmiştir. Geyik ve karaca ise yerleşime yerlerine en uzak, kapalılığı yüksek Sarıçam-Göknar meşçerelerini tercih etmiştir. Çalışma sonuçları tür çeşitliliği ve populasyon yoğunlukları göz önünde bulundurulduğunda Ilgaz ormanlarının sağlıklı bir orman yapısına sahip olduğunu göstermiştir.

In this study, the use of an ecological bridge installed as a wildlife overpass and constructed in the Zeytinler neighborhood in 2020 was analyzed as a mitigating factor in wild-boar–vehicle collisions (WVCs) on the Izmir-Çeşme motorway. In this context, this study aimed to assess the use of the Zeytinler Ecological Bridge by wild boars (Sus scrofa Linnaeus, 1758). To this end, wildlife crossings were monitored, analyzed, and modeled with Bayesian networks. Between August 2020 and December 2022, a total of 686 instances of movement were observed among six medium to large wild mammal species. Wild boars accounted for approximately 87.5% of the recorded wildlife crossings, with foxes comprising 10%. The findings showed that the highest frequency of wildlife crossings occurred during the autumn season, particularly between 22:00 (10 p.m.) and 02:00 (2 a.m.), coinciding with the Waxing Gibbous and Waxing Crescent phases of the moon. The model outcomes highlighted that during the autumn season with a full pond, wild boar crossings increased by one and a half times in comparison to regular herd crossings. Throughout the observation period, there were no instances of wild boar fatalities subsequent to the completion of the bridge.

Bu çalışmanın ana amacı Orta Çözünürlüklü Görüntüleme Spektroradyometresi (Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer - MODIS)’ne ait etkili kar kaplı alan (EKKA) ürününün Türkiye üzerinde sürekli doğrulama çalışmalarının yapılabilmesi amacıyla Sentinel 2 uydu görüntülerinin uygunluğunun değerlendirilmesidir. Çalışmanın ilk aşamasında, üç farklı ikili kar haritalama algoritması uygulanarak elde edilen Sentinel 2 ikili kar örtüsü haritaları, yer istasyonlarından elde edilen kar derinliği ölçümleri ile test edilmiştir. Sentinel 2 ikili kar haritalarının performansını değerlendirmek için Kasım 2017 ile Nisan 2018 arasında çekilen 205 Sentinel 2 görüntüsü ile 75 yer gözlem istasyonundan alınan 286 kar derinliği ölçümü kullanılmıştır. Üç farklı ikili kar haritalama algoritmasının, POD ≥ 0,86, FAR ≤ 0,08 ve ACC ≥ 0,82 değerleri ile saha bazlı kar derinliği verileriyle yüksek uyum içinde olduğu tespit edilmiştir. İkinci aşamada, 2017-2018 Türkiye kar sezonuna ait 206 MODIS EKKA görüntüsü, Sentinel 2 ikili kar haritalarından elde edilen referans EKKA haritaları kullanılarak test edilmiştir. Analizlerde kullanılan Sentinel 2 görüntüler, bulutluluk oranı maksimum %30 olacak şekilde seçilmiştir. Genel sonuçlar, MODIS EKKA ürünü olan MOD10A1'in RMSE = 0,13 ve R = 0,88 değerleri ile oldukça iyi bir performans sergilediğini göstermiştir. Ay bazlı performans metrikleri analiz edildiğinde, MOD10A1 ürününün doğruluğunun Nisan ayında düştüğü ve bu davranışın temel olarak erime süresi boyunca yamalı kar örtüsüne bağlandığı gözlenmiştir. Buna ek olarak, MOD10A1'in ormanlık alanlarda daha düşük performans sergilediği, ancak makilik ve karışık tarım arazilerinin hakim olduğu alanlarda doğruluğunun yüksek olduğu bulunmuştur.

Giriş ve Hedefler 1970–2000 yılları arasında küresel ölçekte popülasyonları hızla azalan Avrasya su samuru (Lutra lutra), balıkla beslenen bir yırtıcıdır. Tür suların kirliliği, habitat tahribi, balık popülasyonlarının azalması, kuraklık, araç çarpışmaları, uygunsuz ve aşırı tarımsal sulama, yasadışı avlanma gibi sebeplerden dolayı risk altındadır. Su samurunun Çankırı’daki dağılımının belirlenmesi, tür üzerine olan tehditlerin tespiti ve korunmasına yönelik öneriler yapılmasının amaçlandığı bu çalışma, Kızılırmak ve onunla bağlantılı Terme Çayı, Acıçay, Tatlıçay, Devrez Çayı ve Melen Çayı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Yöntemler Çalışmada su samurlarının varlığını belirlemek için Standart Su Samuru Araştırması Yöntemi kullanılmıştır. Bulgular Devrez Çayı’nda su samuru popülasyonunda dikkate değer bir artış olduğu tahmin edilmektedir. Sonuçlar Çankırı ilinde Kızılırmak, Terme Çayı, Acıçay ve Tatlıçay için su kirliliği, tarımsal sulama, habitat kaybı, araç çarpması, balık popülasyon azalması; Devrez Çayı için kirlilik, vurulma ve araç çarpması; Melen Çayı için kirlilik su samuru popülasyonu için en önemli tehdit unsurlarıdır. Bu sebeple özellikle Kızılırmak’taki adaların ve büklerin korunması su samurunun korunması için önem arz etmektedir. Ayrıca araç çarpmalarının yoğunlaştığı karayollarında gerekli önlemler alınmalıdır.