Although the importance of psychological well-being in early childhood is emphasized, the number of studies conducted with children and adolescents in this field is less than those carried out with adults. The present study aimed to explore the role of child emotion regulation in the relationship between parenting and psychological well-being among a sample of Turkish preschoolers aged 5–6. It further examines the mediating role of emotion regulation. The sample consisted of 416 mothers with children aged 5–6 (Mage = 5.38, SD = 0.48; 50% girls-boys). We collected the data using the Multidimensional Assessment of Parenting Scale (MAPS), the Emotion Regulation Checklist (ERC), and the Psychological Well-Being Scale for Children (PWBS-C). The findings revealed significant relationships among parenting practices (positive/negative), the child’s emotion regulation/dysregulation, and the child’s psychological well-being. Moreover, the findings revealed that positive parenting, directly and indirectly, affects children’s psychological well-being through children’s emotion regulation. On the other hand, findings disclosed that negative parenting has both a direct and indirect impact on children’s psychological well-being through children’s emotion regulation. Overall, the study may shed light on a possible process in which positive parenting boosts a child’s emotional regulation and psychological well-being among preschoolers.
1 January 2024 in Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal
Amaç: Araştırmanın amacı 12-36 aylık çocukların ekran sürelerinin ebeveyn davranışları bağlamında incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden korelasyonel araştırma deseninde bir çalışmadır. Gönüllü Katılım Formu”nu doldurarak araştırmaya katılım konusunda gönüllülük gösteren ve 12-36 aylık çocuğu olan toplam 129 anne ve baba bu çalışmanın katılımcılarını oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak katılımcıların demografik bilgilerine ilişkin bilgi elde edebilmek amacıyla “Genel Bilgi Formu” ve literatür taraması ve uzman görüşüne dayalı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen ve çocuklar ile anne-babaların ekran temelli uygulamaları kullanımlarına ilişkin tutumlarını/davranışlarını belirlemeye yönelik “12-36 Aylık Çocukların Ekran Süresini Belirleme Anketi” kullanılmıştır. Veriler Pearson korelasyon analizi ve Tek Yönlü Varyans analizi ile çözümlenmiştir. Bulgular: Araştırmada, 25-36 aylık çocukların ekran süresinin 12-24 aylık çocukların ekran süresinden daha yüksek olduğu ve çocukların yaşı arttıkça ekran süresinin de arttığı tespit edilmiştir. Öte yandan araştırmanın bulguları, ebeveynlerin eğitim düzeyi arttıkça çocukların ekran süresinin azaldığını ve annenin TV izleme süresi arttıkça çocukların ekran süresinin arttığını ortaya koymuştur. Ayrıca araştırmada şaşırtıcı olmayan bir şekilde televizyonun gün içinde sürekli açık olduğu durumda çocukların ekran süresinin arttığı belirlenmiştir. Son olarak, ebeveynlerin çocuklarının TV, akıllı telefon ve tablet kullanımına en çok meşgul oldukları zamanlarda ve çocuklarına yemek yedirdikleri zamanlarda izin verdikleri tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışma sonuçlarına göre, 12-36 aylık çocukların ekran sürelerinin Amerikan Pediatri Akademi’sinin yaşlara göre belirlediği ekran sürelerine ilişkin standartlara uymadığı belirlenmiştir. Buna göre araştırmada küçük çocukların ekran temelli uygulamaları kullanım yaşının 36 aylıktan önce başladığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca çocukların yaşı arttıkça ekran süresinin arttığı, annelerin TV izleme süresinin artmasının çocukların ekran süresini de arttırdığı sonuçları elde edilmiştir.
31 July 2023 in Artvin Çoruh Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi
Bu çalışma ile ergenlerin sosyal medyaya yönelik tutumları ile benlik saygısı arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmanın katılımcılarını 2019-2020 eğitim öğretim yılında Ankara İlinde M.E.B’ye bağlı devlet ve özel ortaokulların 7. ve 8. sınıflarında öğrenim gören 13-14 yaş arası 207 öğrenci (108’i kız ve 99’u erkek) oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak “Genel Bilgi Formu” ile “Sosyal Medya Tutum Ölçeği” ve “Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin benlik saygılarının yüksek ve sosyal medyaya yönelik tutumlarının olumlu olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin benlik saygısı arttıkça sosyal medya tutumuna yönelik sosyal izolasyon düzeyinin azaldığı, öte yandan öğrencilerin sosyal izolasyon düzeyi azaldıkça sosyal medya tutumunun olumlu yönde olduğu belirlenmiştir. Araştırmaya katılan kız öğrencilerin paylaşım ihtiyacı düzeylerinin erkek öğrencilere göre fazla olduğu ve devlet okulunda öğrenim gören öğrencilerin sosyal izolasyon düzeylerinin özel okulda öğrenim gören öğrencilerden daha yüksek olduğu saptanmıştır. Araştırma bulguları ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılarak yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Bu çalışma ile anne ve babaların duygu sosyalleştirme yaklaşımları ile 3-6 yaş grubu çocukların benlik algısı arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmanın katılımcılarını 2020-2021 eğitim öğretim yılında okul öncesi eğitim kurumuna devam etmekte olan 3-6 yaş grubu çocuklar (52’si kız, 65’i erkek) ile bu çocukların anne ve babaları oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak “Demografik Bilgi Formu” ile “Çocuğun Olumsuz Duygularıyla Başetme Ölçeği” ve “Demoulin Benlik Algısı Testi” kullanılmıştır. Araştırmada anne ve babaların duygu sosyalleştirme yaklaşımlarının çocukların genel benlik algısı ile ilişkili olmadığı belirlenmekle birlikte yüksek benlik algısı düzeyindeki çocukların annelerinin duygu ifadesini kolaylaştıran ve probleme odaklı tepkilerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca araştırmada anne ve babaların eğitim düzeyi düştükçe çocukların olumsuz duygularına verdikleri olumsuz tepkilerin (küçümseyici tepkiler) arttığı ortaya konmuştur. Araştırmada dikkat çekici bir bulgu olarak babanın eğitim düzeyi düştükçe ailelerdeki annelerin çocuklarının olumsuz duygularına verdiği küçümseyici tepkilerin de arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak babanın çocuğuna vakit ayırdığı ve çocukla paylaşımda bulunduğu ailelerdeki annelerin çocukların olumsuz duygularına yönelik küçümseyici ve cezalandırıcı tepkilerinin daha az olduğu belirlenmiştir. Araştırma bulguları ilgili alan yazın çerçevesinde tartışılarak yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.
30 October 2022 in Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi
Bu çalışma, okul öncesi dönemde kavram gelişimi ve kavram öğretimine yöneliktir. Araştırma, son 10 yılda ülkemizde ve Dünyada yapılan çalışmaların betimsel bir analizinin yapılması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma nitel bir çalışma olup veriler, içerik analizi yöntemlerinden doküman analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma verilerini, Google Scholar ve Dergipark veri tabanında bulunan 2008-2018 yılları arasında yapılmış, anahtar kelimeleri “kavram gelişimi, kavram öğretimi, concept development, concept teaching” olan makaleler oluşturmuştur. Ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenen 43 makale araştırmanın örneklemi olarak belirlenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen “Makale İnceleme Formu” kullanılmıştır. Bulgular, MaxQDA nitel veri analizi programı aracılığıyla çözümlenerek elde edilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda kavram gelişimi ve öğretimi konulu makalelerin en fazla nicel araştırma yöntemleri ile yapıldığı ve matematiksel kavramların (sayı, yön/mekân, miktar) çalışmalarda en çok araştırılan kavramlar olduğu belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulguların erken çocukluk döneminde kavram konusunda çalışan alan uzmanlarına ve bu alanda yapılacak yeni araştırmalara yol göstermesi düşünülmektedir.
Yaşamın ilk yılları, bir çocuğun nasıl öğreneceğini, nasıl ilişki kuracağını ve dünyayı nasıl anlamlandıracağını belirleyen temel dönemdir. Bu dönemde çocuğa sunulan bakım, ilişkiler ve öğrenme ortamları, yaşam boyu sürecek gelişimin zeminini oluşturur. Yaşamın İlk Yılları: Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitim, erken çocukluk dönemini bütüncül bir bakış açısıyla ele alan kapsamlı bir kaynaktır. Alanında uzman akademisyenlerin katkılarıyla hazırlanan kitap; gelişimsel sağlıktan psikolojik iyi oluşa, öz düzenlemeden dil ve iletişim gelişimine, şiddetsiz iletişimden akran ilişkilerine, STEAM yaklaşımından ergoterapi konularına kadar geniş bir yelpazede güncel bilgiler sunmaktadır. Kuramsal temelleri uygulama önerileriyle buluşturan bu kitap, okul öncesi eğitimi ve çocuk gelişimi alanlarındaki öğrenciler, öğretmenler, araştırmacılar ve uygulayıcılar için olduğu kadar, çocuğunun gelişimini anlamak ve desteklemek isteyen ebeveynler için de değerli bir başvuru kaynağıdır.
About Me
Early childhood development
Social-emotional development
Parenting
Children's literature
Early childhood development
Social-emotional development
Parenting
Children's literature