Technology affects educational institutions like every other field. Higher education institutions, which are the main source of new knowledge creation and dissemination, are now dominated by digital technologies. The acquisition of digital literacy skills, which is among the 21st-century competencies, is possible with the positive attitudes and skills of academics, who are instructors in higher education institutions, towards the use of digital technologies. As role models in strengthening digital literacy, academics should develop themselves in line with strategies that include elements of the digital age and more active learning, and be able to transfer these strategies to educational practices. Otherwise, it will not be possible to increase the quality of education and it is inevitable for academicians to experience career dissatisfaction with the feeling of failure. Despite the importance of the subject, digital literacy of academicians has not been adequately addressed in the literature and the relationship between academics' digital literacy levels and career satisfaction has not been focused. Based on this gap, in this study, the concept of "digital literacy" is handled specifically for academics working in universities operating in Istanbul, Turkey, and it is aimed to contribute to the literature by revealing the relationship between academics' digital literacy and career satisfaction. The cross-sectional survey method, a quantitative research technique, was utilized in the research as a data collection and analysis tool. For this purpose, the data collected through questionnaires from 304 academics with a simple random sampling method were analyzed. As a result of the analysis, it was found that academics' digital literacy explained the career satisfaction variable by 28.1% at a 0.01 significance level. Finally, the significant positive relationship between academics' digital literacy and career satisfaction can be interpreted as that academics who cannot develop digital literacy skills and transfer these skills to teaching environments will not be able to achieve career satisfaction by experiencing a sense of failure because they cannot provide an education in line with the expectations of the digital age. In addition, according to the research findings, it was found that the digital literacy and career satisfaction levels of the academicians differ according to age, working time, academic title, and having a personal web page.

The purpose of this research is to understand the relationship between green business ethics, green finance, and sustainable business performance, and to evaluate the role of corporate social responsibility (CSR) in this relationship. The impact of the damage inflicted on nature’s functioning order is being felt much more strongly today. In light of these realities, companies must emphasize sustainability principles not just out of financial concerns but as a result of corporate social responsibility. In this context, focusing on the role of corporate social responsibility in sustainable business performance is the main goal of this research. Quantitative research methods, specifically the cross-sectional survey method, were employed for data collection and analysis. For this purpose, a convenience sampling method was used to select 427 white-collar employees working in industries operating in Türkiye as the sample for this study. The data collected through surveys were analyzed using the AMOS 24 statistical program. The findings underscore that green business ethics and green finance have a significant impact on corporate social responsibility and sustainable business performance. Additionally, it was determined that corporate social responsibility plays an intermediary role in shaping sustainable business performance. These findings are expected to provide an important foundation that can guide both employees and managers in developing awareness about green policies and sustainability, emphasizing the importance of green policies in working life.

This study investigates the necessity for Turkish small and medium-sized enterprises (SMEs) to develop green competitive advantages and the challenges they face in this process. It examines how SMEs adopt and implement green competition strategies in light of proactive and reactive environmental strategies. The research was conducted using a case study approach, with data collected through interviews and observations with six SMEs from various sectors in Türkiye. The findings reveal that while most SMEs are willing to adopt green competition strategies, they face difficulties such as lack of financial and technical resources, integrating green strategies into their core business, and complying with local and global legislation. This study provides valuable insights for policymakers, academics, and practitioners interested in promoting sustainable practices among SMEs.

Yaşanan teknolojik gelişmelerle birlikte internetin, günlük yaşamın vazgeçilmez bir unsuru olması geride bıraktığımız ayak izlerini giderek dijitalleştirmektedir. Bu bağlamda, öldüğümüzde “Dijital varlıklarımıza ne olacak?” sorusu giderek daha önemli hale gelmektedir. Dijital varlıkların yönetimi ile anlamlılık kazanan bu konu, dijital miras kavramını ortaya çıkarmıştır. Özellikle yerli yazında çok az çalışılmış olan, uluslararası yazında ise hukuki, tarihsel boyutu ile ağırlıklı yer bulmuş olan dijital miras kavramını incelemek alan yazına katkı sunmak açısından önem arz etmektedir. Dijital miras, dijitalleşmenin bir sonucu olarak hayatımıza giren, dijital ortamda somut ve soyut malvarlıklarının (alan adları, sosyal medya hesapları vb.), kişinin ölümünden sonra saklanması, depolanması, varislere devrini de içeren bir kavramdır. Dijital miras konusunun anlaşılır kılınması için, nitel araştırma yöntemlerinden ikincil kaynak taraması yapılarak konuya yönelik farkındalık oluşturmak araştırmanın birincil amacıdır. Ayrıca dijital miras kavramını sürdürülebilirlik yönetimi bağlamında ele alarak stratejik yönetime dair birtakım çıkarımlarda bulunmak, bu alanda çalışmak isteyen akademisyenlere de yol gösterici olmak amaçlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, sürdürülebilir dijital miras konusunun ulusal ve uluslararası alan yazında bu bağlamda ele alınmadığı, dijital mirasa yönelik ulusal yazında oldukça az çalışma olduğu, yapılan çalışmaların odak noktasının yasal düzenlemelere yönelik olduğu tespit edilmiştir.

Çalışma ile “sanal kaytarma” ve “örgütsel adalet” kavramlarını birlikte ele alan yayınların “araştırma yöntemi” ve “eğilimlerinin/konularının” incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, zaman kısıtlaması olmaksızın “Web of Science” ve “Dergipark” veri tabanlarında iki kavramı birlikte ele almış “yirmi altı” adet yayın tematik analiz metodolojisiyle incelenmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden, tematik içerik analizi ile yürütülen çalışmada, MAXQDA 2022 nitel veri analiz programı kullanılarak, incelenen akademik yayınlardaki en yaygın kullanılan konular/eğilimler ve araştırma yöntemleri görselleştirilmiştir. Çalışma sonucunda incelenen akademik yayınlarda, “sanal kaytarma nedenlerinin” en yaygın ele alınan konu/eğilim olduğu, araştırma yöntemi olarak ise nicel araştırma yönteminin en çok kullanılan metodoloji olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca tematik analiz kapsamında bulguları genişletmek için en çok katkıda bulunan yazarlar, yayın türü ve en çok yayın yapılan yıllar da belirlenmiştir. Literatürde “sanal kaytarma” ve “örgütsel adalet” değişkenlerini kapsayan yayınların azlığı ile, çalışmanın bu alanda çalışmak isteyen araştırmacılara farkındalık sağlaması, rehberlik etmesi beklenmektedir.

Dijital girişimciliğin ve dijital iş ekosisteminin bilinen faydalarına rağmen, ortaya çıkan teknolojilerin ve modern iş modellerinin uygulanması kaçınılmaz şekilde sürdürülebilir yönetim zorluklarını (sosyal ağlardaki güvenlik açıklarının bozulması/açığa çıkması, hem ağ denetçileri hem de görevliler için ek sosyo-teknik baskı vb.) da beraberinde getirmektedir. Teorik açıdan bakıldığında, çalışma, genel olarak dijital girişimcilik teorik yapısına ve nasıl yapıldığına katkıda bulunan, dijital girişimcilik ile sürdürülebilirlik arasındaki bağlantıyı anlamak için kavramsal bir inceleme gerçekleştirmektedir. Çalışmada dijital girişimcilikte sürdürülebilirlik boyutu ekonomik, sosyal ve çevresel açıdan ele alınarak incelenmektedir. Ayrıca çalışma ile bilimsel literatür üzerine inceleme, dijital girişimcilik, dijital iş ekosistemi alanlarının sürdürülebilirlik boyutundaki yapısına genel bir bakış sunulması amaçlanmaktadır. Araştırmanın yöntem kısmında ise meta analizi yönteminden faydalanılarak ulusal ve uluslararası literatürde dijital girişimcilik ekosisteminde sürdürülebilirlik boyutunda yapılmış birbirinden bağımsız birden çok araştırmanın sonuçları birleştirilmiştir. Ayrıca MAXQDA 2022 nitel veri analizinden faydalanılarak incelenen makalelerin özetlerinde en sık tekrarlanan kelimeler ile ele alınan konu/değişkenler kelime bulutu analizi ile kavramsallaştırılmıştır. Makalenin, dijital girişimcilik ve sürdürülebilirlik terimlerinin birlikte kavramsal çerçevesini tasvir etmesi ve bu alanda çalışmak isteyenlere farkındalık yaratması beklenmektedir.